Türkiye ile yeni Türk Cumhuriyetlerinin ekonomik entegrasyonu üzerine bir deneme

Bölgesel ekonomik entegrasyonlar coğrafi olarak uygun bir bölgede, ortak çıkarlara ve uyumlu ekonomik yapılara sahip olan ülkelerin oluşturdukları birliklerdir. Dünyada ciddi anlamda ilk ekonomik entegrasyon hareketleri İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra Avrupa kıtasında başlatılmıştır. Daha sonra bu eğilim diğer kıtalara yayılmış ve birçok ülke tarafından uygulanmıştır. Dünya ticaretinde serbestleşme eğilimlerinin genişletilmeye çalışıldığı bir dönemde, bölgesel ekonomik entegrasyonlara gidiş sürecinin hızlanması, ülkelerin bireysel olarak uluslararası piyasalara girme zorluklarından kaynaklanmaktadır. İkilem gibi görünse de bu durum bir çok yönden evrensel serbest ticaretin sağlanmasında bir aşama olarak kabul edilmektedir. SSCB dağıldıktan sonra, Orta Asya, Orta Doğu ve Avrupa arasındaki bölgede coğrafî olarak yakın, çoğunluğu Türkçe konuşan ve ortak kültürel yapıya sahip ülkelerin ortaya çıkması entegrasyon fikrini gündeme getirmiştir. Çalışmada, Azerbaycan, Kazakistan, Kırgızistan, Özbekistan, Türkmenistan ve Türkiye'nin, Türk Ekonomik İşbirliği Teşkilatı (TEİT) yapısı altında gümrük birliği oluşturmaları durumunda ortaya çıkabilecek olan muhtemel refah etkileri teorik ve ekonometrik olarak tetkik edilmiştir. Sonuç olarak, TEİT'nm en azından kısa vadede başarılı olamayacağı sonucuna varılmıştır. Katılımcı ülkeler arasındaki geniş ekonomik ve sosyal yapı farklılıkları temel engeller olarak görülmektedir. X IMlfteEKÖĞRffliİBfKDKOLö