Üçlü antibiyotik ve n-asetilsistein solüsyonlarının kök kanallarının kemomekanik preparasyonuna etkisinin incelenmesi

Giriş ve Amaç: Bu çalışmada; Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Çocuk Yoğun Bakım Ünitesi'nde Ocak 2014 ve Ocak 2016 yılları arasında yatan hastaların endotrakeal aspirat (ETA) örneklerinden izole edilen şüpheli patojenler ve antibiyotik dirençlerinin irdelenmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya cinsiyet ayrımı olmaksızın yaşları 1 ay – 18 yaş arasında, yoğun bakım ünitesinde en az 48 saat izlenen ve ETA kültüründe üreme saptanan 100 hasta retrospektif olarak alındı. Bulgular: Çalışmaya alınan hastaların %66'sı kız ve %29'u 31-40 aylık idi. Hastaların ETA örneklerinin %54'ünde Pseudomonas aeruginosa, %16'sında Acinetobacter baumannii, %8'inde Staphylococcus aureus, %7'sinde Serratia marcescens ve %7'sinde Klebsiella pneumonia üredi. Pseudomonas aeruginosa üremesi olan hastalarda en dirençli antibiyotikler sırası ile Klindamisin, Seftriakson ve Sefotaksim idi. Acinetobacter baumannii üremesi olan hastalarda Kolistin dışındaki tüm antibiyotiklere direnç vardı. Staphylococcus aureus üremesi olan hastalarda en fazla direnç gösteren antibiyotik Penicilin G idi. Serratia marcescens üremesi olan hastalarda en fazla direnç gösteren antibiyotikler Penicilin G, Klindamisin ve Kolistin idi. Klebsiella pneumonia üremesi olan hastalarda en fazla direnç gösteren antibiyotikler Sulperazon, Sefotaksim, Seftazidim ve Penicilin G idi. Sahip olduğu mikroorganizma tipine göre en fazla ölüm %50 oranla Staphylococcus aureus idi. Hastalarda sıkça görülen Pseudomonas aeruginosa mikroorganizma tipinde yaşama oranı %77,8'dir. Acinetobacter baumannii üreyen çocuk hastaların %81,2'sinin hayatta olduğu saptandı. Çalışmada pseudomonas üremesi olan hastalarda en çok tercih edilen antibiyotikler sırası ile amikasin, meropenem, seftazidim ve Kolistin idi. Acinetobacter üremesi olan hastalarda en çok tercih edilen antibiyotikler sırası ile kolistin ve piperasilin tazobaktam idi. Tedavi sonrasında alınan ETA kültürlerinde hastaların %81'inde üreme olmadı. Sonuç: Tedavi ve korunma alanlarındaki ilerlemelere rağmen hastane enfeksiyonları önemli morbidite ve mortalite nedenidir. Her hastane kendi mikrobiyolojik florasını ve direnç paternini bilerek, erken ve doğru tedavi ile mortaliteyi azaltabilir. Doğru ampirik tedavi yaklaşımı için mikrobiyolojik veriler çok önemlidir. Böylelikle yoğun antibiyotik kullanımı ve bunu takiben gelişebilecek yüksek direnç oranları da kontrol altına alınabilecektir. Anahtar Kelimeler: Antibiyotik; direnç; duyarlılık; hastane enfeksiyonu; trakeal aspirat