Ücret eşitliği algısının işten ayrılma niyeti üzerindeki etkisi ve çalışma koşullarının düzenleyici rolü ve konu ile ilgili bir araştırma

İşletmelerin ayakta kalabilmesi, sürdürülebilir rekabet avantajını elde etmesine, örgütün amaçlarına ve hedeflerine ulaşması sahip olduğu insan kaynağının kapasitesine bağlıdır. Dolayısıyla her işletme finansal ve fiziksel kaynakları kadar insan kaynakları altyapısına da aynı derecede özen gösterilmelidir. İyi ve etkin bir şekilde insan kaynağını yönetmek, yeni çalışanları çekmek, organizasyonda tutmak ve geliştirmek anlamına gelir. Bunları sadece adaleti önemseyen yapıları ve eşit ücretlerle gerçekleştirme olanağı verir. Ücret eşitsizliğinden dolayı kaynaklanan sebeplerin arasında iş gücü devri, devamsızlık, stresli ortamlar, işlerin sıkıcılığı, tatminsizlik gibi göstergelerdeki olumsuzluklar, motivasyon yokluğunu gösteren ve verimliliğe aykırı örgütsel davranışlar meydana gelmektedir. Ücret yönetimi uygulama ve yatırımları için harcayacakları kaynakların miktarları, yasal, finansal ve insani faktörlere bağlı olarak şekillenmektedir. Bununla birlikte, bu faaliyetlerin başarılı bir şekilde devam etmesi için adaletin ve eşitliğin koruması gerekmektedir. Bu noktada araştırma, ücret eşitliği algılarının ve alt boyutların neler olduğunu ve bunların işten ayrılma niyetin üzerine etkisini ele almaktadır. Ayrıca, araştırma kapsamında çalışma koşullarının düzenleyici rol üstlenip üstlenmediği incelenmiştir. Araştırmanın kapsamını, İstanbul ilinde bankacılık, eğitim ve tekstil sektörlerinde faaliyet gösteren, kurumsallaşmış işletmelerde çalışan beyaz yakalılar oluşturmaktadır. Araştırmada 350 çalışandan sadece 239 beyaz yakalı çalışandan geri dönen anketler araştırma kapsamında değerlendirilmiştir. Literatür araştırması sonucunda elde edilen veriler ışığında, genel ücret eşitliği algılarının içinde: İçsel, Dışsal, Bireysel-Prosedürel ücret eşitliği boyutları yer almaktadır. Gerçekleştirilen regresyon analizleri ile tüm bu boyutların işten ayrılma niyetini etkilediği görülmüştür. Ayrıca, çalışma koşullarının işten ayrılma niyetin üzerinde tek başına etkisinin olmadığını tespit edilmiştir.