Üçüncü dalga feminizm'in Türkiye'ye yansımaları

Kadınlar, toplumsal, siyasal, ekonomik ve hukuki alanlarda var olan eşitsizliklere karşı, geçmişten günümüze sürekli bir mücadele içinde olmuşlardır. Aydınlanma dönemini takiben, 19. yüzyılın ortalarından itibaren, var oluşları için, erkeklerle eşit hak, eşit statü ve özgürlükler için mücadelelerini artıran kadınlar; cinsiyet eşitsizliğine karşı tavır alıp, kamusal ve özel alanlarda maruz kaldıkları baskılar ile denetimlerin ortadan kaldırılması gerekliliğini savunarak, evrensel ve bireysel düzeyde meşru haklarını savunmuşlardır. Kadınların ataerkil toplumsal düzenin baskısından kurtulmak için 1960'lı yıllardan başlayarak günümüze kadar sürdürdükleri mücadeleler kapsamında gelişim gösteren feminizm, tarihsel olarak 3 dalgaya ayrılmaktadır. 19. yüzyıldan 21. yüzyıla uzanan süreçte feminizm hareketi içindeki kadınlar, düşünsel ve eylemsel düzeyde çeşitli kuram ve ideolojilerden yararlanmışlardır. Bunun sonucunda değişik feminist yaklaşımlar ortaya çıkmış ve bu yaklaşımların her biri siyasal literatüre kendince katkı sağlamıştır. Üçüncü dalga feminizm, siyaset, ekonomi, hukuk, sosyal yaşam ve kültür alanlarında kadınların karşılaştığı sorunları mikro politik bir yaklaşımla ele almaktadır. Üçüncü dalga feminizm kendinden önceki feminist dalgaların bahsi geçen konulara genel çerçevedeki yaklaşımını reddederek, daha ayrıntılı bir yaklaşım sergilemektedir. Zira üçüncü dalga feminizm, farklı toplumlarda veya kültürlerde yaşayan kişilerin farklı sorunları olacağı kabulünden hareketle, olayları daha spesifik bir yaklaşımla değerlendirmektedir. Ayrıca üçüncü dalga feminizm, kendinden önceki feminist dalgaların ele aldığı konuları kapsamasının yanında, bu dalgalara göre çok daha çeşitli konu ve meselelere değinmektedir. Bu çalışmada, literatür taraması yöntemiyle, Üçüncü dalga feminizmin Türkiye yansımaları ele alınarak, bu dalganın Türk toplumunda meydana getirdiği değişim ve dönüşümler incelenip değerlendirilmiştir.