Ülke markası inşa sürecinde Türkiye'nin tanıtımı: Kurumlar, stratejiler ve uygulamalar

Son yıllarda hızla artan teknolojik gelişmeler, küreselleşmenin de hızını arttırmış ve ülkeler arasındaki her tür mesafe iyice azalmıştır. Bunun sonucunda sınırların ortadan kalktığı ve uluslar arasında bir bütünleşenin sağlandığı düşünülmektedir. Ancak küresel pazarda farklı açılardan avantaj sağlamak için ülkeler değişik yöntemlerle farklılaşma yollarını benimsemişlerdir. Artan rekabet koşulları sonucunda bütünleşme söylemi farklılaşma çabalarını doğurmuş, bu çabaların sonuçlarından biri olarak dış tanıtım süreci hızlanmış ve sınırlar bu anlamda daha da belirginleşmiştir. Ülkelerin dış tanıtım sürecinde ki en önemli aracı ise markalaşma, marka ülke olmalarıdır.Aynen ürünlerde olduğu gibi ülkeler de diğer ülkelerin ve insanların gözünde yarattıkları imaj ve tanımlanmaları sonucunda konumlandırılmaya başlanmıştır. İmaj, tanıtım ve rekabet için çok önemli bir araç halini almıştır. Dolayısıyla ülkeler, varoluşlarını devam ettirebilmek ve rekabete uyum sağlayabilmek için imaj ve tanıtım çalışmalarına hız vermişler hatta markalaşma yolunda adımlar atmaya başlamışlardır. Bunun sonucunda da ülke markası olgusu ortaya çıkmıştır.Marka inşasındaki ülkelerin, uluslararası rekabet ortamındaki konumları; siyasi ve ekonomik ilişkilerini önemli boyutlarda etkilemektedir. Marka olmak isteyen ülkeler; uluslararası medya, diğer ülke ve hükümetlerin dikkatini çekmek zorundadırlar. Hedef kitlelerinin nezdinde olumlu imaj oluşturmak, saygı ve güven hissi uyandırmak için aday ülkeler; birbirleriyle devamlı rekabet halindedirler. Bu amaçla, ülkelerin kamu kurum ve kuruluşları ile özel sektör firmaları, sürdürülebilir ve başarılı tanıtım faaliyetleri gerçekleştirerek bu rekabet ortamında en fazla payı almayı hedeflemektedir.Araştırma niteliksel bir araştırmadır. Araştırma kapsamında yapılan literatür incelenmesinden sonra ?marka ülke? olma sürecindeki Türkiye'nin, kamu kuruluşlarının tanıtım stratejileri ve uygulamaları incelenmiş ve kurumların bu sürece katkıları ortaya konmuştur. Literatür taramasının yanında kurumların çalışanları ile yarı yapılandırılmış sorular sorularak derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Araştırmada incelenen kurumlar sırasıyla; Kültür ve Turizm Bakanlığı, Dışişleri Bakanlığı, Başbakanlık Tanıtma Fonu, Basın Yayın Enformasyon Genel Müdürlüğü, Anadolu Ajansı, Türk İşbirliği ve Kalkınma İdaresi Başkanlığı (TİKA) ve Türkiye Radyo Televizyon Kurumu (TRT)'dur.