Ülkemizde Cumhuriyet döneminde hikaye ve romanlarda resimleme geleneği

ÖZET Resimli kitap, yazının ve resmin imkanlarını birleştirmeye çalışan bir iletişim biçimi olarak tarih boyunca varolagelmiştir. Genellikle resim kitap içinde yazıya göre ikinci planda kalan bir rol üstlenmiş, ancak resmin de yazı kadar ciddiye alındığı ve usta ellerden çıktığı hallerde çok yetkin sentezlere de ulaşılmıştır. Ülkemizde de dünya genelindeki bu olgu gözlenmektedir. Özellikle Cumhuriyet döneminde iki önemli gelenekten söz etmek mümkün görünüyor. Bunların birincisi, eski resimli halk hikayeleri geleneğinin bir uzantısı, diğeri de sözünü ettiğimiz yetkin senteze ulaşmağa çalışan ve yeni arayışların oluşturmağa başladığı yeni bir gelenek. En çarpıcı örneklerini Abidin Dino'da gördüğümüz bu yeni gelenekte resim, kitap metni ile yanşan bir olgunluğa ulaşıyor.