Uluslararası barış ve güvenliğin sürdürülmesinde Birleşmiş Milletler Genel Kurulu'nun sorumluluğu: Barış İçin Birlik Kararı

Bu çalışma Birleşmiş Milletler Genel Kurulu'nun 1950 tarihinde aldığı Barış İçin Birlik Kararı'nın Birleşmiş Milletler Şartı'na uygunluğunu ve Karar'a dayanılarak gerçekleştirilen eylemlerin kuvvet kullanma yasağına aykırılık teşkil edip etmediğini incelemektedir. Bu kapsamda çalışma, Barış İçin Birlik Kararı'nın Şart'a uygun olduğunu ve bu doğrultuda gerçekleştirilen eylemlerin belirli şartlar altında kuvvet kullanma yasağına aykırılık teşkil etmeyebileceğini iddia etmektedir. Çalışmada, insancıl gerekliliklerin gündeme geldiği durumlarda kararların alınacağı en uygun otoritenin Güvenlik Konseyi değil Genel Kurul olduğu ve Barış için Birlik Kararı çerçevesinde gerçekleştirilen eylemlerin yakın gelecekte meşru zemine oturabileceği savunulmaktadır. Çalışma, unutulmaya yüz tutmuş ve etkinliği azalmış olan Barış İçin Birlik Kararı'na dayanan eylemlerin uluslararası teamül hukuku kuralı olma kapasitelerini göstermektedir. Bu sayede kuvvet kullanma yasağının çerçevesinin değişeceği, Karar'ın uyuşmazlık ve çatışma ortamlarında, özellikle insancıl gerekliliklerin varlığı hâlinde etkin bir mekanizma olarak kullanılabileceği anlaşılacaktır. Çalışmada birincil kaynaklar temel alınmıştır. Birleşmiş Milletler Şartı'nın ilgili hükümleri, Birleşmiş Milletler Genel Kurulu ve Güvenlik Konseyi'nin kararları, Uluslararası Adalet Divanı'nın kararları ile danışma görüşleri ve bu belgelerin ilgili hükümlerinin yorumlanması çalışmanın esas yöntemidir. Kurum ve kavramların açıklanmasında, hukuki yorumlara katkı sağlanması ve ayrık görüşlerin ortaya konması noktalarında doktrindeki eserlerden faydalanılmıştır.