Parmak izi kod uygulamalarının birleştirilmiş modeli

Dijital içeriklerdeki muazzam popülarite, farklı perspektiflerde yer alan ruhsatsız ve yasadışı faaliyetler içeriyor. Yasadışı bir kopyaya ve yeniden dağıtılmaya (yasal ve teknik) yönelik çeşitli çabalara rağmen, içeriklerin depolanması ve dağıtılması gibi dijital uygulamaların artan kullanımı ile ilgili sorunlar hala var, ve sorun gittikçe daha da endişe verici hale geliyor. Nesnenin her bir birimi için benzersiz bir görünmez işaretleme eklemek, yetkisiz kopyalama ile ilgili işlemlerle, yani yasadışı bir kopyanın başka yerlerde yayımlanmasıyla uygulanabilir ve böylece nesnenin orijinal sahibinin (hain) bulunması pratik olacaktır. Bir telif hakkı korumasında, bu uygulama fenomeni, parmak izi kodu olarak adlandırılır. Digital içeriklerdeki parmak izi için kodla uğraşmak, bir araya gelen birçok kullanıcı bağlamında yeni, yetkisiz (korsan) bir kopya yaratılabilir. Koddaki performans üzerindeki teorik sınırlar belirlenir, böylece bazı kullanıcıların yasadışı faaliyette (kopya ve yeniden dağıtılma) yer alıp almadığını genel kabul metotlarıyla genel usullerle gerçekleştirilir. Bu tezde, Aggeloss ve Serdar tarafından bulunana benzer parmak izi belirleme kodu tanıtılmıştır, ancak, kullanıcı gruplarını bölmelere bölmek ve rasgele alfabe üzerinden kod uygulamak, ve parmak izi kodunda Tardos'un fikrinden yola çıkarak, simetrik şemanın dışındaki asimetrik parmak izi şeması ile daha kısa bir kod elde edilmiştir.