Üniversite öğrencilerinde kadercilik eğilimi ile kişilerarası yeterliğin incelenmesi

Bu araştırmanın temel amacı üniversite öğrencilerinin kadercilik eğilimi ile kişiler arası yeterlikleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırmanın çalışma grubunu Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi'nde öğrenim gören 653 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada Kişisel Bilgi Formu, Kadercilik Eğilimi Ölçeği ve Kişiler Arası Yeterlik Ölçeği Yetişkin Formu kullanılmıştır. Araştırma modeli olarak ilişkisel tarama yöntemi seçilmiştir. Veriler sosyal bilimler için uygun olan veri analiz programı ve istatiksel tekniklerle analiz edilmiştir. Verilerin normal dağılıma sahip olup olmadığını saptamak için Shapiro-Wilks ve Kolmogorov-Smirnov normallik testleri kullanılmıştır. Normal dağılım gösteren veriler için Tek Yönlü ANOVA testi, normal dağılmadığı belirlenen veriler için parametrik olmayan Mann Whitney U Testi, Kruskal Wallis Testi, Spearman Sıra Farkları Korelasyonu (R) Testleri uygulanmıştır. Yapılan analizler sonucunda, üniversite öğrencilerinin kadercilik eğilimleri ölçeğinin kişisel kontrol alt boyutu ile kişiler arası yeterlik ölçeğinin gücünü ortaya koyma ve duygusal destek sağlama alt boyutları ve kişiler arası yeterlik ölçeği toplam puanları arasında negatif yönlü orta düzeyde istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Kadercilik eğilimi ve alt boyutları ile cinsiyet, sınıf düzeyi, öğrenim görülen bölüm ve tercih edilen müzik türü arasında anlamlı ilişkiler saptanmıştır. Kadercilik eğilimi ve alt boyutları ile yetişilen aile türü arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Elde edilen bulgular alan yazını çerçevesinde tartışılmıştır. Araştırma sonuçları ve gelecek araştırmalar için öneriler sunulmuştur. Anahtar kelimeler: Kadercilik, Kadercilik eğilimi, Kişiler arası ilişki, Kişiler arası yeterlik.