Üniversite öğrencilerinin egzersizde davranışsal düzenleme, sosyalfizik kaygı ve mutluluk düzeylerinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, üniversite öğrencilerinin, egzersizde davranışsal düzenleme, sosyal fizik kaygı ve mutluluk düzeylerinin incelenmesidir. Bu amaçla yapılan çalışmada, üniversite öğrencilerinin egzersiz yapma düzeylerini ve davranışsal düzenleme düzeylerini, mutluluk düzeylerini, sosyal fizik kaygı düzeyleri; öğrencilerin egzersiz yapma durumu, cinsiyet, yaş, fakülte, egzersiz geçmişi ve haftalık egzersiz sıklığı değişkenleri açısından incelenmiştir. Araştırmaya 310 erkek ve 758 kız öğrenci olmak üzere toplam 1068 öğrenci gönüllü olarak katılmıştır. Çalışmanın verileri, kişisel bilgi formu, Egzersizde Davranışsal Düzenlemeler Ölçeği-3 (EDDÖ-3), Oxford Mutluluk Ölçeği Kısa Formu (OMÖ-KF) ve Sosyal Fizik Kaygı Envanteri (SFKE) kullanılarak toplanmıştır. Verileri değerlendirilmek için tanımlayıcı analizler, bağımsız örneklem t-testi, tek yönlü varyans analizi, Pearson korelasyon analizi ve farklılıkların kaynağını belirlemek amacıyla LSD Post. Hoc. analizi kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda; egzersiz yapan öğrencilerin, yapmayan öğrencilere göre sosyal fizik kaygı düzeylerinin düşük, mutluluk düzeylerinin yüksek olduğu; kadınların, erkeklerden ve 18-20 yaş aralığındaki öğrencilerin 21 yaş ve üzeri öğrencilerden daha yüksek sosyal fizik kaygı düzeyine sahip olduğu görülmüştür. Öğrencilerin, sosyal fizik kaygı düzeyleri ile EDDÖ-3 alt boyutlarından içsel, bütünleşik, tanımlanmış düzenleme ve içe atımla düzenleme arasında negatif yönlü ilişki varken; dışsal düzenleme ve güdülenmeme arasında pozitif yönlü bir ilişki vardır (p<0,01). Öğrencilerin mutluluk düzeyleri ile ilgili sonuçlar; içsel, bütünleşik ve tanımlanmış düzenleme açısından pozitif yönlü ilişkiyi gösterirken (p<0,01), içe atımla, dışsal düzenleme ve güdülenmeme açısından bir ilişki olmadığını göstermektedir (p>0,05). Öğrencilerin mutluluk düzeyi puan ortalamaları ile cinsiyet ve yaş değişkenleri arasında anlamlı bir fark tespit edilmemiştir (p>0,05). Fakülte değişkeni açısından ise hem sosyal fizik kaygı hem de mutluluk düzeyi puan ortalamaları arasında anlamlı bir fark tespit edilmemiştir (p>0,05). Çalışma sonuçlarına göre, düzenli egzersiz yapan öğrencilerin yapmayanlara göre sosyal fizik kaygı düzeyleri düşük, mutluluk düzeyleri daha yüksektir. Sonuçlar dikkate alındığında düzenli yapılan egzersizin sosyal fizik kaygının azaltılmasına ve mutluluğun artmasına katkı sağladığı söylenebilir. Egzersize katılımın artması ve sürekliliğinin sağlanarak alışkanlık haline getirilmesi için, ilgili kurum ve kuruluşların sportif aktivitelerin yer aldığı organizasyonların sayısını ve sıklığını artırması, üniversite kampüslerinde egzersiz ve spor yapılacak fiziki alanların oluşturulması önerilmektedir.