Üretken yapay zeka destekli programlama eğitiminin çeşitli değişkenler üzerindeki etkisinin incelenmesi

Bu çalışma, lise düzeyinde programlama eğitiminde üretken yapay zekâ desteğinin çeşitli değişkenler üzerindeki etkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Ülkemizdeki Mesleki ve Teknik Anadolu Liselerinin büyük çoğunluğunda Bilişim Teknolojileri alanı bulunmaktadır, Mesleki ve Teknik Anadolu Liseleri haricindeki liselerde de zorunlu veya seçmeli Bilişim Teknolojileri dersi verilmektedir. Bu derslerin en önemli kısmını programlama eğitimi oluşturmaktadır. Günümüzün hızla dijitalleşen dünyasında, programlama eğitimi giderek daha fazla önem kazanmaktadır. Bu bağlamda, Yapay Zekâ gibi ileri teknolojilerin eğitim süreçlerine entegrasyonu, öğrencilerin dijital becerilerini geliştirmelerine, programlama derslerinin öğrenilmesine ve gelecekteki teknolojiye daha iyi hazırlanmalarına yardımcı olabilir. Yapay zekâ, eğitim süreçlerinin tamamına girmeye başlamış veya başlama potansiyeline sahip bir hale gelmiştir. Ülkemizde üretken yapay zekâ desteğiyle programlama eğitimi konusunda akademik çalışmalar yapılmaya başlamıştır. Hem öğretmenlerin, hem öğrencilerin, hem de program yapıcıların kısa zamanda içinde çoklukla görmeye başlanılacak olan bu teknolojinin etkilerini görme ve bu değişime hazırlıklı olabilmeye ihtiyacı vardır. Bu çalışmanın temel amacı, Ankara ili Mamak ilçesinde yer alan bir Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi'nin Bilişim Teknolojileri Alanı öğrencilerinin programlama eğitiminde, üretken yapay zekâ desteğinin çeşitli değişkenler üzerindeki etkisini incelemektir. Öğrencilerin programlama eğitimi alırken üretken yapay zekâ ile desteklenmelerinin, bilgi işlemsel düşünme, bilgisayar programlama öz yeterlik algısı ve bilgisayar programlama derslerinde öğrenme motivasyonu değişkenleri üzerindeki etkisi bu çalışmanın odak noktalarını oluşturmaktadır. Çalışma sonuçları, üretken yapay zekâ destekli programlama eğitiminin; algoritmik düşünme, problem çözme ve eleştirel düşünme gibi bilişsel beceriler üzerinde büyük etkiler sağladığını göstermektedir. Ayrıca, öğrenme motivasyonu ve programlama öz yeterlik algısı gibi değişkenler üzerinde de güçlü gelişimler ortaya konmuştur. Özellikle öğrencilerin öğrenme motivasyonu alt boyutlarında tutum, beklenti, belirgin hedefler ve sosyal etkileşim gibi faktörlerin olumlu etkilenmesi dikkat çekicidir. Gelecekteki çalışmalar, yapay zekâ destekli programlama eğitiminin uzun vadeli etkilerini ve etik boyutlarını ele alarak daha detaylı bir çerçeve sunabilir. Bu alandaki araştırmaların genişletilmesi, öğrencilerin dijital becerilerini geliştirmekle kalmayıp eğitimde eşitlik ve erişilebilirlik açısından önemli faydalar sağlayabilir.