Kamusal alanda sanatla karşılaşmaların fayda fonksiyonu

Tez, Kamusal Alanda Sanatla Karşılaşmaların Fayda Fonksiyonu´nu özgürlükler ile kısıtlamaların ikileminde inceler. Tez, özgürlüğü insana ait bir özellik olarak ortaya koyar. Diğer taraftan Kamusal alanda Sanatın sanat dışındaki güçlerin hizmetinde kullanılmasının sorunlarını irdeler. Tez, bu ikileme dayanarak Sanatla karşılaşmaların fayda fonksiyonunu ters orantılı bir ilişki olarak önerir. Buna göre; Sanatla karşılaşma üzerinde kendi dışındaki güçlerin objektif değerleri egemen oldukça Kamusal Alanda Sanatla Karşılaşmaların Faydası azalır. Sanat özgürleştikçe fayda artar. Tez, Ikinci Bölümde kamusal alanın gelişimini izler. Platon Aristo, Saint Augustine, Pico Della Mirandola, Hobbes, Spinoza, Kant, Hume, Berkeley, Rousseau, Burke, Arendt, Habermas, Bourdieu, Zizec ve Mouffe gibi filozofların ışığında inceler. 17. ve 18. yüzyıl Burjuva Toplumunda Kamusal Alan´a yönelir. Bireyin doğuşunu ve kendi kendisini temsilini ele alır. Modern kamusal alan teorilerini ve post-kamusal alanları değerlendirilir. Üçüncü Bölümde Tez, Sanatla Karşılaşmaların özgürlük ve kısıtlamalar sorununu Sanatın sanat dışındaki güçlerin hizmetinde kullanılmasına indirger ve sonra inceler. Bu bölümde tez, daha geniş özgürlükler arayan Sanat´la, Sanat ve sanatla karşılaşmaların nesnel referanslara bağlanması arasındaki uzlaşı ve çatışmaları irdeler. Tez, Sanatın önyargılara tabi olmasını sanatın nesnelleştirilmesi (objectification) olarak niteler ve inceler. Tez sanatın meşruiyet alanına müdahale eden nesnel referansları detaylandırır: sosyoekonomik düzenin nesnelleştirme baskısı (ahlak, akıl, bilim, duygular) özellikle din ve ideolojiler aracılığıyla yerleşirler. Ayrıca zaman, estetik, kamuoyu ve dil de nesnelleştirme aracı olarak değerlendirilir. Tez tespit ettiği bazı çağdaş çelişkileri de ele alır: Bunlardan birincisi, büyük ölçekli küratörlü organizasyonların ön yargılı evrenidir. İkincisi, sanat-sivil toplum iş birliğinde sanatın bir başka gücün (amacı özgürlük bile olsa) hizmetine girmesidir. Üçüncüsü iletişim entegrasyonunu sağlayan teknolojik devrimi insanlara sağladığı farklılıkları ve çeşitlilikleriyle yakınlaşabilme özgürlüğü ile; dijital platformlarının benzerlikler ve aynılıkların beğenisinde (like- unlike) ulaştıkları kümülatif niceliklerle değerlenmesidir. Tezin Dördüncü Bölümü Sanatla Karşılaşmaların Fayda Fonksiyonunu açıklar. Bulgu ve gözlemleri alegorik olak ifade eden sade bir matematiksel bir formüle dönüştürür: y = f (1 / x). Buna göre y eksenindeki değerler; sanatın ve insanın özgürlüğünü, Kamusal alanda sanatla karşılaşmaların faydasını temsil eder. Gene buna göre x eksenindeki değerler nesnelleştirilmenin özgür sanat üzerine baskısını temsil eder. y = f (1 / x) bu iki durum arasındaki ters orantılı ilişkiyi açıklamış olur. Tezde, Sanatla karşılaşmalar özgürlükler ile kısıtlamaların arasında incelendiği ve özgürlüğün insan onurundan ayrılamazlığı kabul edildiği için : y = f (1 / x) formülü aynı zamanda İnsanlık Onuru ve özgürlük arasındaki ilişkiyi de ifade eder. Sonuç bölümü Sanatla karşılaşmalarda her bireyin öznel bakışı yaşamı zenginleştirir. Bu farklılıklarla zenginleşme Kamusal alanda söyleme dönüştükçe özgürlük sınırlarını esnetir ve kendisini aşmasını sağlar. Tez sanat eserleri üzerinde değerlendirmeler ve appendix bölümünde yer alan "Benim Penceremden Boğaz´ın Renk Paleti": Sübjektivite üzerine interaktif bir deneyim olarak sunumuyla sonlanır. Anahtar kelimeler: Encounter, Sanatla karşılaşma, kamusal alan, objektifikasion, özgürlük, Plato, Aristoteles, sanat, su, Romantikler, Aydınlanma, Britanya fılozofları, Jean-François Lyotard, Gaston Bachelard, Nancy Frazer, Jürgen Habermas, Giles Deleuze, Henri Bergson, Chantal Mouffe, Immanuel Kant, St.Augustine, Luc Ferry, E. Panofsky, rıza, Thomas Aquinas, temsil-röprezantasyon, http://bosphorecolore.ist