Uzaktan eğitimle hizmet içi eğitim alan çalışanların uzaktan eğitime yönelik görüşlerinin incelenmesi: Sakarya Üniversitesi örneği

Uzaktan eğitim, teknolojik gelişmelerin etkisiyle eğitimde esneklik, erişilebilirlik ve bireyselleştirilmiş öğrenme olanakları sunan alternatif bir model olarak öne çıkmaktadır. Son yıllarda özellikle yükseköğretim kurumlarında yaygınlık kazanan bu modelin, çalışanlar tarafından nasıl algılandığı konusu önem kazanmıştır. Araştırmanın amacı, bir devlet üniversitesinde görev yapan akademik, idari ve sürekli işçi statüsündeki personelin uzaktan eğitime yönelik görüşlerini belirlemek ve bu görüşlerin demografik değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığını incelemektir. Araştırma nicel desenle yürütülmüş olup veriler, Yıldırım ve arkadaşları (2014) tarafından geliştirilen "Uzaktan Eğitim Öğrencilerinin Uzaktan Eğitime Yönelik Görüşleri" ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Araştırma grubunu Sakarya Üniversitesi bünyesinde görev yapan ve uzaktan eğitim deneyimine sahip 318 çalışan oluşturmaktadır. Veriler, betimsel istatistikler ve bağımsız örneklem test analiz teknikleriyle değerlendirilmiştir. Analiz sonuçlarına göre, çalışanların uzaktan eğitime yönelik genel tutumlarının olumlu olduğu görülmüştür. Cinsiyet, yaş, eğitim düzeyi, bilgisayar kullanma becerisi gibi değişkenler uzaktan eğitime yönelik tutumlar üzerinde anlamlı farklılıklar yaratmaktadır. Özellikle teknolojiye yatkın bireylerin uzaktan eğitimi daha olumlu değerlendirdiği saptanmıştır. Elde edilen bulgular, uzaktan eğitimin çalışanlar açısından etkili bir öğrenme yöntemi olabileceğini, ancak içerik tasarımı, teknik altyapı ve bireysel destek mekanizmalarının iyileştirilmesi gerektiğini ortaya koymaktadır. Kurumların, uzaktan eğitim süreçlerini planlarken çalışanların demografik ve bireysel özelliklerini dikkate alarak farklılaştırılmış stratejiler geliştirmesi önerilmektedir.