Valvuler pulmoner stenoz nedeni ile balon valvuloplasti yapılan hastaların orta ve uzun dönem sonuçlarının değerlendirilmesi

Giriş ve Amaç: İzole pulmoner stenoz (PS) sık görülen doğumsal kalp hastalıkları arasındadır. Valvuler pulmoner stenozun düzeltilmesinde cerrahiye alternatif olarak balon pulmoner valvuloplasti (BPV) komplikasyonlarının azlığı, kolay uygulanabilir olması, erken ve uzun dönem sonuçlarının başarılı bulunması nedeniyle cerrahi yöntemin yerini almıştır. Çalışmamızda valvuler pulmoner stenozu olan olgularda BPV' nin etkinliğinin ve orta uzun dönem sonuçlarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Hastane Bilgi Sisteminden 01.01.1992 ve 31.12.2017 tarihleri arasında çocuk hastalıkları servisinde izlenmiş 0 gün – 18 yaş grubunda olan, EKO'sunda orta ve ağır pulmoner stenoz saptanması nedeni ile BPV yapılan hastalar çalışma grubuna alındı. Hastaların epikrizleri ve sonrasında poliklinik başvuruları retrospektif olarak değerlendirildi. Hastaların demografik bilgileri, laboratuvar ve görüntüleme incelemeleri, aldıkları tedaviler ve yatış süreleri olgu rapor formuna kaydedildi. Balon uzunluk ve çapları ile pulmoner yetmezlik ve triküspit yetmezlik dereceleri arasındaki ilişki araştırıldı. Bulgular: Çalışmamızda orta ve ağır PS nedeni ile BPV uygulanan 153 vaka incelendi. Hastaların yaş ortalaması 56 ± 53,8 ay olup çalışmaya dahil edilen vakaların %50,3'ü (n=77) kız, %49,7'sı (n=76) erkekti. 127 hastada BPV öncesi bakılan ortalama sağ ventrikül basınc (RVP) değeri 80 ± 26 mmHg (65-105 mmHg) olup BPV sonrası bu değer 45 ± 14 mmHg (35-57 mmHg) olarak bulunmuştur. 107 hastada BPV öncesi bakılan ortalama PAPs değeri 18 ± 6,2 mmHg (15-20 mmHg) olup BPV sonrası bu değer 22 ± 6 mmHg (17-25 mmHg) olarak bulunmuştur. 111 hastada BPV öncesi bakılan ortalama PAPm değeri 12 ± 4,5 mmHg (10-15 mmHg) olup BPV sonrası bu değer 15 ± 5 mmHg (10-16 mmHg) olarak bulunmuştur. BVP öncesi ve sonrası RVP, PAP değerleri incelendiğinde hastalığın şiddetinde gerileme açısından anlamlı fark bulundu (p<0.05). RV-PA basınç gradiyenti ölçümleri açısından verileri tam olan 72 hastanın değerlendirmesinde BPV öncesi ölçülen RV-PA basınç gradiyenti ortalaması 78,75 ± 22,15 mmHg olup BPV sonrası birinci gün ölçülen RV-PA basınç gradiyent ortalaması 42,12 ± 21,3 mmHg, birinci ay sonrası ölçülen RV-PA basınç gradiyent ortalaması 37,89 ± 21,1 mmHg ve 12 ay geçtikten sonra ölçülen son RV-PA basınç gradiyent ortalaması 31,99 ± 23,9 mmHg olarak bulunmuştur ve hastalığın şiddetinde zamanla istatiksel olarak anlamlı derecede düşüş olduğu görülmüştür (p<0,05). 140 hastanın anulus çap ortalaması 12,78 ± 4,3 cm idi. Balon çap / anulus çap oranı saptanan 132 hastanın BVP sonrası PY dereceleri arasındaki ilişki istatiksel olarak anlamlı değildi (p>0,05). Balon boy/anulus çap oranının TY derecesi ile alakalı olduğu bulundu. Bu oran 0,27 üzerinde ise orta ve ağır TY görülmesi istatiksel olarak anlamlı şekilde yüksek saptandı (p<0,05). Sonuç: Çalışmamız da BVP'nin orta ve ağır pulmoner stenoz tedavisinde orta ve uzun dönemde düşük komplikasyonları ve yüksek tedavi başarısı nedeni ile etkin bir tedavi olduğu görülmüştür. BPV esnasında kullanılan balon boyu ile balon sonrası gelişen TY derecesi arasında korelasyon görülmüştür. Bu nedenle kullanılan balon uzunluğunun da çapı kadar önemli olduğu kararına varılmıştır