Vergi kaçakçılığı suçunda ceza indirimi şeklindeki etkin pişmanlık uygulamasının anayasal ilkeler çerçevesinde değerlendirilmesi

Devlet, kamu hizmetlerini finanse edebilmek için vergi gelirlerine büyük ölçüde bağımlıdır. Ancak, vergi ödemelerinin gönüllülük esasına dayanmaması, bazı bireylerde vergi yükümlülüğüne karşı direnç oluşturmakta ve vergi kaçakçılığı gibi olumsuz sonuçlara yol açabilmektedir. Bu durum, devletin vergi gelirlerinde ciddi kayıplara neden olmakta ve kamu hizmetlerinin sürdürülebilirliğini tehlikeye atmaktadır. Dolayısıyla, vergi kaçakçılığını önlemek ve vergi kayıplarını en aza indirmek için etkili düzenlemeler yapmak devletin öncelikli görevlerindendir. Ancak, bu düzenlemeler bazen vergi adaletini zedelemekte ve hukuki güvenliği sarsmaktadır. 7394 sayılı Kanun, bu bağlamda yapılan önemli değişikliklerle vergi kaçakçılığı suçlarının cezai düzenlemelerine dair önemli bir örnek teşkil etmektedir. Çalışmada, literatür tarama yöntemi kullanılarak vergi kaçakçılığı suçlarında uygulanan ceza indirimi ve etkin pişmanlık düzenlemeleri, anayasal vergilendirme ilkeleri açısından incelenmiştir. 7394 Sayılı Kanun ile Vergi Usul Kanunu'nun 359.maddesinde önemli değişiklikler yapılmıştır. Yapılan düzenlemelerle birlikte vergi kaçakçılığı suçları için öngörülen cezaların üst sınırları arttırılmış, Türk Ceza Kanunu'nda yer alan zincirleme suç hükmü Vergi Usul Kanunu'na eklenerek uygulanacak şekilde düzenlenmiştir. Ayrıca, etkin pişmanlık düzenlemesiyle vergi kaçakçılığı suçlarına dair hapis cezalarında, soruşturma, kovuşturma ve infaz süreçlerinde farklı oranlarda indirimler öngörülmüştür. Çalışmanın amacı, etkin pişmanlık düzenlemesinin anayasal ilkeler olan eşitlik, adalet, belirlilik ve hukuki güvenlik açısından değerlendirilmesidir. Çalışmada, bu düzenlemenin anayasal ilkelerle uyumu ele alınmış ve ortaya çıkan sorunlara yönelik çözüm önerileri sunulmuştur.