Exploring spatial capitalism through environmental storytelling in video games: The Last of Us Part I & BioShock

Bu tez, The Last of Us ve BioShock oyunlarının çevresel anlatıyı kullanarak iktidar yapıları ve kapitalist ideolojileri nasıl sorguladığını incelemektedir. Çalışma, Harvey'nin (2001, 2005, 2008) mekansal kapitalizm kuramı ve Jenkins'in (2004) anlatı mimarisi yaklaşımını temel alarak, oyun dünyalarında mekanın, altyapının ve anlatı tasarımının ideolojik metinler olarak nasıl işlev gördüğünü analiz eder. Oyunların kıyamet sonrası ve distopik ortamlarında yer alan sosyo-ekonomik sistemler ve mekânsal düzenlemeler Harvey'in (2001, 2005, 2008) teorik çerçevesiyle değerlendirilirken, Jenkins'in (2004) çevresel anlatı biçimleri ise bu yapıların oyuncu etkileşimi yoluyla nasıl anlatıya dönüştüğünü açıklamak için kullanılır. Karşılaştırmalı bir vaka analizi üzerinden bu tez, oyuncunun etkileşime geçtiği oyun ortamlarına politik mesajlar yerleştirerek her iki oyunun da kapitalist sistemleri hem yeniden ürettiğini hem de eleştirdiğini öne sürer. AAA oyun tasarımına yönelik bu eleştirel medya çalışması, anlatı mekanını ideolojik mücadele ve kültürel yansımanın merkezi bir unsuru olarak konumlandırır. Karşılaştırmalı bir vaka çalışması yoluyla ulaşılan bulgular, her iki oyunun da fiziksel mekânı, özelleştirilmiş alanlar ve sistematik eşitsizlik gibi olgularla oyuncuyu yüzleştirerek, kapitalist sistemlere karşı eleştirel bir bakış sunan anlatı araçlarına dönüştürdüğünü göstermektedir. Bu eleştiri yalnızca öyküleme yoluyla değil, aynı zamanda oynanışın mimarisi aracılığıyla da iletilmektedir.