Transforming the mind style from the book to the film through multimodality in Virginia Woolf's Orlando

Bir terim olarak Fowler tarafından ortaya konmasından bu yana zihinsel biçem, kuramcılar tarafından karakterlerin biliş ve psikolojik durumunun dilsel özelliklerine karşılık gelecek şekilde uzun uzadıya tartışılagelmiştir. Deyişbilimin ana odak noktası yazılı dil olduğundan, zihinsel biçem onun metinsel bir dönüşümü ve yansıması olarak karşımıza çıkmaktadır. Karakterler veya anlatıcılar, belirli bakış açılarını veya zihinsel durumları yansıtmak için belirli bir kurgusal dil kullanma eğilimindedir. Öte yandan, film gibi göstergebilimsel bir ürün incelenirken, değişbilimsel yaklaşımdaki dil göstergelerine ek olarak, jestler, mimikler, tonlama, ışık kullanımı, kadrajlama ve diğer birçok temel sinematik bileşenler bir zihinsel biçem inşasına katkıda bulunurlar, ki bu da çok katmanlılık olarak adlandırılır. Romana biçemsel, filme ise çok katmanlı bir bakış açısı benimseyen bu çalışmanın amacı, Virginia Woolf'un ana karakteri Orlando'nun hem romanda hem de filmde işlendiği şekliyle zihinsel biçemini keşfetmektir. Karşılaştırmalı bir çalışma olarak biçimlendirilen bu çalışmada, Orlando'nun, özellikle belirli yüklemlerle kullanılan palilaik yinelemeler ve tekrarlamalarla karaterize edilmiş eylemler ve duygusal patlamalarıyla öne çıkan güvensiz çocuksu bir zihinsel biçeme sahip olduğu ileri sürülmektedir. Bununla birlikte, Sally Potter'ın film uyarlamasında, Orlando'nun bu çocuksu zihinsel biçemi, doğrudan hitap kullanımı ve kurgu teknikleri ile, ifadelerini ve fiziksel tepkilerini idare edebilen daha olgun bir Orlando ile değiştirilmektedir. Bu tez çalışmasında, sözlü olanın imgeler aracılığıyla nasıl aktarıldığına ilişkin bulguların yanı sıra edebi metinlerin film uyarlamaları ile karşılaştırmalı analizlerinin de fayda sağladığı sonucuna varılmaktadır.