Vitiligo hastalarının lezyonlu deri bölgelerinde PD1 / PDL-1 ekspresyonunun araştırılması

Amaç: Vitiligo, deri ve mukozalarda, fonksiyonel epidermal melanosit kaybı sonucu oluşan, akkiz, kronik bir pigmentasyon bozukluğudur. Vitiligo etyopatogenezini açıklamaya yönelik birçok çalışma yapılmış olmasına rağmen hala tam olarak açıklanamamıştır (1,2)(1,2)(1,2)(1,2)(1,2)(1,2)(1,2). Otoimmün teori, nöral hipotez, self dekstruksiyon hipotezi olmak üzere birkaç hipotez üzerinde durulmaktır. Günümüzde otoimmün teorinin, vitiligo oluşumunda ana mekanizma olduğu düşünülmektedir. PD-1, T lenfositlerde yüksek derecede eksprese edilen, otoimmünite ve self toleransın düzenlenmesinden sorumlu bir inhibitör reseptördür. PD-1 ve onun ligandları olan PDL-1, PDL-2 tarafından sağlanan inhibitör sinyaller, çeşitli mekanizmalarla santral ve periferik toleransı düzenler. Giderek artan kanıtlar, otoimmün hastalıkların patogenezinde PD-1/PDL-1 yolunun rolünü göstermiştir. Otoimmün hastalık olan vitiligo patogenezinde PD-1, PDL-1 ekspresyonunu araştıran çok fazla çalışma yapılmamıştır. Biz bu çalışmamızda vitiligolu hastaların lezyonlu derilerinde PD-1/PDL-1 moleküllerinin ekspresyonunu araştırmayı amaçladık. Gereç ve yöntem: Çalışmaya yaşları 18 ile 65 arasında değişen, tanıları histopatolojik olarak doğrulanan, 29 vitiligo hastası ve kontrol grubu olarak 15 sağlıklı gönüllü dahil edildi. Hasta ve kontrol grubundan alınan deri biyopsisi örneklerine, anti PD-1 ve PDL-1 antikoru uygulandı. PD-1 ve PDL-1'in sitoplazmik ve membranöz boyanması pozitif olarak değerlendirildi. Her bir vaka için boyanan immün hücre sayısı değerlendirildi. Boyanan hücreler; <5, 5-10, 11-20, >20, >50 arasında skorlandı. Bulgular: Hastaların yaş ortalaması 38.79 ± 14.55, kontrol grubunun yaş ortalaması 44.13 ± 12.35 olduğu hesaplanmış olup, hasta ve kontrol grupları arasında anlamlı farklılık yoktu (p=0.233). Hasta grubunda PD-1 boyanan hücre sayısı <5: 11 (%37.9), 5-10: 10 (%34.5), 11-20: 5 (%17.2), >20: 3(%10.3) olarak hesaplandı. Kontrol grubunda ise <5: 4 (%26.7), 5-10: 5 (%33.3), 11-20: 4(%26.7), >20: 2 (%13.3) olarak hesaplandı. PDL-1 ile 27 (%93.5) hastada, 14 (%93.3) kontrolde boyanma olmadı. Hasta grubunda PDL-1 boyanan hücre sayısı <5 : 2 (%6.5) olarak , kontrol grubunda <5 : 1 (%6.7) olarak hesaplandı. Hasta ve kontrol grupları bazında PD-1 ve PDL-1 ile boyanma oranı istatistiksel olarak anlamlı farklılık göstermemektedir (p=0.831, p=0.977) (Tablo 3). Sonuç: Vitiligo hastalarının lezyonlu deri örneklerinde, immun hücrelerde PD-1 ve PDL-1 ekspresyonu, sağlıklı kontroller ile karşılaştırıldığında anlamlı farklılık göstermemektedir. Anahtar kelimeler: PD-1, PDL-1, otoimmünite, vitiligo.