Vitiligolu hastalarda, hastalığın klinik tiplerine göre yaşam kalitesindeki olası değişimin değerlendirilmesi

Vitiligolu Hastalarda, Hastalığın Klinik Tiplerine Göre Yaşam Kalitesindeki Olası Değişimin DeğerlendirilmesiÇalışma, Ocak 2009 - Eylül 2009 tarihleri arasında Karadeniz Teknik Üniversitesi Tıp Fakültesi Dermatoloji Ana Bilim Dalı'nda yapılmıştır.Vitiligo hastaları ile sağlıklı bireylerin yaşam kalitesi arasında fark olup olmadığını ortaya koymak ve hastalığın klinik tiplerine göre yaşam kalitesindeki olası değişikliği değerlendirmek amacıyla yapıldı.Çalışmaya 50 vitiligo hastası ile 50 sağlıklı gönüllüden oluşan kontrol grubu alındı. Her iki gruba Skindeks -29 testi ve DYKİ uygulandı. Ölçümsel verilerin normal dağılıma uygunluğu Kolmogorow Smirnow testi ile değerlendirildi. Normal dağılıma uyanlarda Student t testi, normal dağılıma uymayanlarda Mann-Whıtney ?U testi ve niteliksel verilerin karşılaştırılmasında ki-kare testi kullanıldı. Ölçümsel veriler ort ± SS ve niteliksel veriler sayı (%) olarak ifade edildi. Anlamlılık düzeyi p < 0.05 olarak alındı.Vitiligo hastalarının yaşam kalitesi sağlıklı kontrol grubuna göre anlamlı derecede bozulmuştu. Kadın hastalar ile erkek hastalar arasında emosyonel skala sonuçları açısından istatiksel olarak anlamlı fark tespit edildi. Klinik tip ve spesifik lokalizasyonlar arasında yaşam kalitesindeki etkilenme açısından fark tespit edilmedi. Perine tutulumu olan hastaların tutulum olmayan hastalara göre daha fazla oranda cinsel problem yaşadıkları tesbit edildi. Saç tutulumu olan hastaların olmayanlara göre sosyal ve boş zaman aktivitelerinin daha fazla etkilendiği tesbit edildi.Bu araştırma vitiligonun yaşam kalitesi üzerine olumsuz etkileri olduğunu göstermektedir. Bu nedenle vitiligo tedavisi düzenlenirken hastalığın psikolojik etkilerinin göz önünde bulundurulması ve gerekli görülen hastalara psikolojik destek sağlanmasını önermekteyiz. Hastalığın klinik tipinin ve lokalizasyonun yaşam kalitesini önemli ölçüde etkilemediği tesbit edildi. Hasta sayısının, klinik tip ve spesifik lokalizasyondaki hasta dağılımının yeterli olduğu çalışmalarla daha doğru sonuçlar elde edilebileceği düşüncesindeyiz.