W.A. Mozart' ın, J. N. Hummel' in ve C. M. Von Weber' in fagot konçertolarının müzikal analizleri

Bu çalışma, Klasik Dönem (1750-1820) bestecilerinden, W. A. Mozart(1756-1791), J. N. Hummel ( 1778-1837) ve C. M. von Weber (1786-1826)'in tarihboyunca fagot literatürünün en önemli yapıtları olan fagot konçertolarınınform ve armoni açılarından analizidir.Bu tezde, eserler bestecilerin yazdıkları tarihlere göre sıralanmıştır.Buna göre; ?W. A. Mozart, KV 191 B-dur Bassoon Concerto? (1774), ?J. N.Hummel, F Bassoon Concerto W23? (1805), ?C. M. von Weber, F BassonConcerto op. 75? (1811) olarak sıralanır.Klasik dönemde bestelenen bu eserlerde, klasik armoni kalıpları vetonal bağlantıları kullanılarak birbirleriyle armonik yapı olarak benzerliklergöstermektedirler. Konçertolar, form açısından değerlendirilirse ilk bölümleri?Sonat Allegrosu?, ikinci bölümleri ?Lied? ve üçüncü bölümleri ise ?Rondo?formundadır.Bu konçertolar zaman içinde birçok farklı editörler tarafından notayaalındıkları için ölçü numaraları ve piyano uyarlamaları ile kendi aralarındafarklılıklar göstermektedirler. Bu çalışmamda, W. A. Mozart'ın fagotkonçertosunun, 3396 numaralı ?Breitkopf Edition? Wiesbaden, J. N.Hummel'in fagot konçertosunun, 2685 numaralı ? International MusicCompany? New York, C. M. v. Weber'in fagot konçertosunun ? NuovaEditione? Lichterfelde, (Berlin) notalarından yararlanmış bulunmaktayım.