Türkiye'de bölgesel nüfus dağılımının refah analizi

Son yüzyılda gerçekleşen hızlı şehirleşme, mekansal ekonomi üzerine yapılan artan sayıda çalışmayı da beraberinde getirmiştir. Hanehalklarının mekan seçimlerini etkileyen faktörlerin saptanması ise literatürde üzerine çalışılmış popüler konulardan biridir. Bu tezin amacı, İBBS-2 düzeyindeki bölgelerin özelliklerini analiz etmek ve bu özelliklerin Türkiye'deki hanehalklarının bölgesel lokasyon seçimlerinin üzerindeki göreli önemini incelemektir. Tez, güncel literatüre bölgeye özgü özelliklerin nüfus dağılımı ve refah için önemine yönelik, karşıolgusal çalışmalar için de kullanılan, modele dayalı tahminler sağlayarak katkı yapmaktadır. Bu amaçla, Desmet and Rossi-Hansberg (2013) tarafından öne sürülen sadeleştirilmis¸ mekansal makroekonimik modelden faydalanılmıştır. Modelde, hanehalkları tüketim, yatırım, çalışma ve lokasyon seçimlerini bölgeye özgü üç özelliği değerlendirerek yapmaktadır: Üretim verimliliği, yaşantı kolaylığı ve yerel yönetim verimliliği. Bir veya birden fazla özellikteki bölgeler arası farklılıklar ortadan kaldırılarak yapılan karşıolgusal çalışmalarda, refah seviyesinde yaklaşık %1-%2'lik az miktarda artış gerçekleşmiş, fakat yüksek miktarda nüfus, bölgeler arası lokasyon değiştirmiştir.