Davranışsal eğilimleri belirleyen faktörler nelerdir?: Türkiye'de yerleşik bireysel hisse senedi yatırımcılarından bulgular

Bu tezde, kendine fazla güvenme, aşina olana eğilim, benzer olana eğilim, statüko eğilimi ve elden çıkarma etkisi olmak üzere Türkiye'de yerleşik tüm gerçek kişi hisse senedi yatırımcılarının gösterdiği beş davranışsal eğilim analiz edilmiştir. 2011 yılına ait alım satım işlemleri kullanılarak, eğilimlerin yaygınlığı, eğilimleri etkileyen faktörler, eğilimlerin birbirleri ve yatırım performansları ile ilişkileri analiz edilmiştir. Davranışsal eğilimler bireysel hisse senedi yatırımcıları arasında yaygındır. Erkek, genç, daha düşük portföy büyüklüğü olan ve düşük gelir / düşük eğitim seviyesine sahip (daha az gelişmiş olan) bölgelerde yerleşik yatırımcılar kendine fazla güvenme ve aşina olana eğilimi daha fazla sergilemektedir. Kadın, yaşlı, daha yüksek portföy büyüklüğü olan yatırımcılar ise benzer olana eğilime ve elden çıkarma etkisine daha fazla meyillidir. Kendine fazla güvenme endeksinin düşük ucundaki bireyler statüko eğilimi göstermektedir. Kendine fazla güvenme ve benzer olana eğilim serveti olumsuz etkilemekte, statüko eğilimi ve elden çıkarma etkisi ise daha yüksek getiri sağlamaktadır. Aşina olana eğilimin getiriye etkisi monotonik değildir; daha düşük (daha yüksek) aşina olana eğilimin getiri üzerine etkisi negatifdir (pozitifdir). Bu tezin sonuçları, ülke çapında bir veri seti kullanılarak, davranışsal finans literatüründeki bulguları gelişmekte olan piyasalar için de doğrulamaktadır.