Uzaktan çalışma ve iş-hayat dengesi: İlişki ve iş memnuniyeti ve örgütsel bağlılıkla bağlantılar

Covid-19 pandemisinin sosyal izolasyon ve karantina uygulamaları ile profesyonel ve kişisel yaşam arasında denge kurmak bir zorluk haline geldi. Neredeyse bir gecede ofisten eve taşınan iş hayatı, iş ve özel yaşam arasındaki fiziksel sınırları ortadan kaldırarak birçok kişinin iş-yaşam dengesini değiştirdi. Salgının etkisinin azalmasıyla birlikte şirketler pandemisiz dünyaya uyum sağlamaya başladı. Kişi-çevre uyumu teorisi, istenilen sonuçlara ulaşmak için kişi ve çevre arasındaki uyumun gerekli olduğunu belirterek bu ikili arasındaki eşleşmeyi vurgular, uyumdaki bozulmaların tarafların eğilim ve ihtiyaçlarında değişikliğe neden olacağını söyler. Bu çalışma, uzaktan çalışma ile iş-hayat dengesi arasındaki ilişkiyi ve örgütsel bağlılık ile iş memnuniyetin nasıl etkilendiğini araştırmayı amaçlamıştır. Pragmatik paradigma yöntemi ile katılımcıların evden çalışma deneyimlerini, iş-hayat dengesini ve ilişkilerini anlamak için anket ve görüşme verilerini birleştirilmiştir. Sonuçlar, uzaktan çalışmanın iş-hayat dengesini, örgütsel bağlılık ve iş tatminini iyileştirdiğin göstermiştir. Ayrıca iş-hayat dengesinin örgütsel bağlılık ve iş tatmini üzerindeki olumlu etkisi ortaya çıkarılmıştır. Çalışma ayrıca, uzaktan çalışmanın kadınların iş-hayat dengesini erkeklere göre daha olumsuz etkilediğine işaret etmektedir. Dünyanın pandemiyi atlatmasıyla uzun yıllardır süregelen işyeri alışkanlıkları yeniden şekillenirken, iş dünyasındaki uyumu sağlamak için uzaktan çalışma ve iş-hayat dengesi konusunda daha fazla araştırmaya ihtiyaç duyulmaktadır.