Syntactic knowledge Vs. vocabulary knowledge: Which one predicts Turkish EFL students' L2 reading comprehension better?

Bu çalışma, temel dilbilimsel bilgi alanlarının Türk üniversite öğrencilerinin ikinci dilde (L2) okuduğunu anlama becerileri üzerindeki göreli yordama gücünü araştırmaktadır. Araştırmanın odağında söz varlığı kapsamı (kelime bilgisi genişliği), söz varlığı derinliği (çokanlamlılık, eşdizimlilik ve anlamsal ilişkiler gibi nitelik boyutu) ve sözdizim (yapı) bilgisi yer almaktadır. Nicel, kesitsel ve yordayıcı-korelasyonel bir desen benimsenmiştir. Türkiye'de bir devlet üniversitesinin farklı bölümlerinde öğrenim gören ve ana dili Türkçe olan lisans öğrencilerinden oluşan geniş bir örneklemle çalışılmıştır. Veri toplama süreci, dört hafta boyunca düzenli ders saatlerinde, her hafta bir ölçme aracı uygulanacak şekilde yürütülmüştür. İlk hafta söz varlığı kapsamını ölçen bir test, ikinci hafta söz varlığı derinliğini ölçen bir ilişkilendirme testi, üçüncü hafta sözdizim bilgisini ölçen standartlaştırılmış bir dilbilgisi testi ve dördüncü hafta da okuduğunu anlama performansını ölçen bir okuma testi uygulanmıştır. Uygulamalarda ortak yönergeler izlenmiş, süreler denetlenmiş ve sınav güvenliği sağlanmıştır. Analitik aşamada, önce değişkenlerin dağılımlarını özetlemek için betimsel istatistikler sunulmuş, ardından değişkenler arası ilişkileri görmek üzere korelasyonlar incelenmiştir. Son aşamada, her bir yordayıcı değişkenin okuduğunu anlama üzerindeki özgül ve artımsal katkısını görmek amacıyla hiyerarşik çoklu doğrusal regresyon kullanılmıştır. Bulgular, okuduğunu anlama ile söz varlığı kapsamı, söz varlığı derinliği ve sözdizim bilgisi arasında anlamlı ve olumlu ilişkiler bulunduğunu göstermektedir. Modellerin karşılaştırılması, sözdizim bilgisinin okuduğunu anlama düzeyinin en önemli yordayıcısı olduğunu; bununla birlikte, söz varlığı kapsamı ve söz varlığı derinliğinin de birbirini tamamlayan bağımsız katkılar sunduğunu ortaya koymuştur. Sonuçlar, İngilizce okuma öğretiminde yalnızca kelime sayısını artırmaya odaklanmak yerine, kelime bilgisinin nitel derinliğini geliştiren etkinlikleri ve sözdizimsel çözümlemeyi güçlendiren uygulamaları bütünleştiren dengeli bir yaklaşımın daha etkili olacağını işaret etmektedir. Bulgular, program geliştirme, ölçme-değerlendirme ve yerleştirme süreçlerine dönük pratik öneriler sağlamanın yanı sıra, Türk EFL bağlamında dilsel bilgi bileşenlerinin göreli rollerine ilişkin geniş bir örneklemden elde edilen güncel kanıtlar sağlamaktadır.