Political obligations for structural injustice

Örgütsüz öznelerin yapısal adaletsizlikle ilgili sorumluluklarının ne olabileceği sorusunun cevabı, dünyadaki hemen herkes için geniş kapsamlı etkilere sahiptir. Küresel ekonomik, sosyal ve politik bağlantılar, özneleri birbirleriyle ilişkilendirir ve bazı grupları baskı altına alırken başkalarına fayda sağlayan sosyo-yapısal süreçlerin yarattığı nedensel bağlantılar vardır. Iris Young'ın sosyal bağlantı modeli, yapısal adaletsizliklerin, olağan koşullarında hareket eden insanların yanlışlıkla eylemleriyle nasıl yaratıldığını detaylandırıyor. Bu tez, yapısal adaletsizliğin siyasi sorumluluklara yol açtığı iddiasını analiz etmektedir. Young'ın çalışmasının önemli bir kısmı, yapı kavramı ve insanları birbirine bağlayan sosyo-yapısal süreçlere uygulanmasının getirdiği kavrayış ile ilgilidir. Tez, yapısal adaletsizlik konsepti çerçevesini takip eder ve pandeminin daha da kötüleştirdiği yapısal adaletsizlik örneklerine ve yayılmasını durdurmak için alınan önlemlere uygular. Sıradan vatandaşların ahlaki ve politik fenomenolojisinin, salt kişilerarası ve ahlaki modellerle yakalanamayan karmaşık resimler çizdiğini savunuyorum. Bununla birlikte, Young'ın sosyal bağlantı modeli, yapısal adaletsizlik için siyasi yükümlülüklerin belirlenmesinde normatiflik kaynağı sorunuyla karşı karşıyadır. Bu sorunu hafifletmek için Margaret Gilbert'in vi yükümlülükler teorisini ve ahlaki olmayan bir normatiflik kaynağı argümanını kullanıyorum. Ortak taahhütler konusunda geliştirdiği anlayışın sosyal olgularda yaygın olduğu ve yapısal adaletsizlik için siyasi yükümlülükler üretebilecek farklı bir siyasi normatif kaynak için temel oluşturduğu sonucuna vardım.