Yaşlanma sürecinde pankreas dokusunda NOx, MDA, GSH düzeyleri ve melatoninin etkisi

Bu deneysel çalışmada melatoninin (10mg/kg sc 7 gün) genç (4 aylık n=16) ve orta yaşlı (14 aylık n=20) sıçanlarda pankreas dokusunda MDA, NOx ve GSH düzeyleri üzerindeki etkisini araştırmayı amaçladık. Genç (n=8) ve orta yaşlı (n=10) sıçanların kontrol grupları karşılaştırıldığında, pankreas MDA düzeyleri arasında yaşlanma ile anlamlı artış bulundu (sırasıyla; 2.64±0.2 nmol/g, 5.47±0.9 nmol/g; p= 0.03). Pankreas NOx ve GSH düzeyleri, hem genç ve hem de orta yaşlı sıçanların kontrol grubunda birbirinden farksızdı. Kontrol grubu ile karşılaştırıldığında, genç (n=8) sıçanların deney grubunda pankreas GSH düzeyi anlamlı olarak artmıştır (sırasıyla; 1.08±0.07 mikromol/g, 1.33±0.08 mikromol/g; p= 0.04). Genç sıçanların kontrol grubu ile deney grubu arasında NOx ve MDA düzeyleri açısından anlamlı fark bulunmamıştır. Orta yaşlı sıçanlar da ise, kontrol ve melatonin (n=10) grubu karşılaştırıldığında; pankreas NOx (sırasıyla; 51.4±6.3 mikromol/g, 31.4±4.0 mikromol/g; p= 0.02) düzeyinde anlamlı azalma, pankreas GSH düzeyinde (sırasıyla; 1.03±0.07 mikromol/g 1.99 ± 0.07 mikromol/g; p= 0.0001) anlamlı artma bulunur iken; pankreas MDA düzeyindeki azalma anlamlı bulunmamıştır.Sonuç olarak yaşlanma ile pankreas dokusunda serbest radikaller artarken; antioksidan savunma kapasitesinin azaldığı belirlenmiştir. Melatoninin ekzojen olarak verilmesinin; pankreas dokusunda serbest radikal düzeyini azalttığı ve antioksidan savunma sistemini güçlendirdiği söylenebilir.