Yedinci sınıf öğrencileri üzerinde basınç kavramının öğretilmesinde aktivitelerin etkisinin araştırılması

ÖZET Bu çalışma ile ilköğretim yedinci sınıf öğrencileri üzerinde basınç kavramının öğretilmesinde aktivitelerin etkisi araştırılmıştır. Bu amaçla öğretim programına uygun olarak öğrencilerin çevresinden kolayca elde edebilecekleri malzemelerle katı, sıvı ve gaz basıncının etkili ve kalıcı bir şekilde kavratılmasını sağlayacak deney ve aktiviteler geliştirilmiştir. Deneysel nitelikli bu araştırma için 30'ar öğrencinin yer aldığı deney ve kontrol grupları oluşturulmuştur. Her iki grubun hazır bulunuşluk düzeylerini ölçmek için öntest soruları sorulmuş, iki grubun kazanç puanlan yorumlanmıştır. Basınç kavramı her iki gruba aynı öğretmen tarafından anlatılmıştır. Fakat deney grubu öğrencilerle ders işlenirken öğrencilerin aktif olduğu, yeni metot ve teknikler kullanılmıştır. Kontrol grubu öğrencilerde ise geleneksel anlayışın ağırlıklı olarak yer verildiği tarzda ders işlenmiştir. Ünite bitiminde her iki gruba aynı soruların sorulduğu sontest soruları sorulmuş, deney ve kontrol grupları arasında ortalama başarı puanlan yönünden anlamlı bir faklılık gözlenmiştir. Deney grubu öğrencilerde sontest puan ortalaması 52.40 iken, kontrol grubu öğrencilerde aynı oran 30.93 olarak tespit edilmiştir. Verilerin değerlendirilmesi sonucunda ulaşılan sonuçlar şunlardır: 1. Öğrencilerin doğal çevresinden edineceği malzemelerle düzenleyeceği deney ve aktiviteler, derse olan ilgiyi yükseltmekte, basan düzeyini arttırmaktadır. Geleneksel metot ve tekniklerin kullanıldığı ders işleniş tarzında ise basan oranında anlamlı sayılabilecek herhangi bir ilerleme gözlenmemiştir.2. Öğretmen ve öğrenciler deney malzemelerini okulun bulunduğu çevreden seçmekle daha kolay ve ucuz malzeme temin etmektedir. Öğrenciler deney araç ve gereçlerini bulundukları çevreden seçerek fen bilgileri ile daha barışık hale gelmektedir. 3. Zihinde yapılandırma anlayışına göre işlenen fen kavramlarının, geleneksel anlayışa göre bellekte daha uzun süre kaldığı bilinmektedir. Basit çevresel malzemelerle zenginleştirilen fen konularına ilişkin olan kavramlar, zihinde daha sağlam bir temele dayandırılmaktadır. 4. Fen eğitiminin aktivitelerle desteklenmesi, toplumsal bağlantılarının öğrenciler tarafından keşfedilmesi ve günlük yaşamla ilgisinin kurulması, öğrencilerin fen konularına ilgilerini toplamakta, dersin zorluğu ve sıkıcılığı bu şekilde ortadan kalkmaktadır. Sonuçta yapısalcı öğrenme modelinde, öğrencinin fikirlerini özgürce ifade edebildiği, eleştirip çözüm üretebildiği, edindiği bilgi ve tecrübeleri başka alanlara transfer edebildikleri anlaşılmıştır. Bu becerileri kazanabilen öğrencilerin bilgilerinin anlamlı ve kalıcı olacağı, soran ve tartışan bireylerden, gelecekte özgüveni yüksek bireylerden oluşan bir toplumun oluşabileceği kanısına varılmıştır.