Yeme bozuklukları ile kişilik inançları arasındaki ilişki: Çocukluk çağı travmalarının aracı rolü

Bu araştırmada yeme bozuklukları ile kişilik inançları arasındaki ilişkide çocukluk çağı travmalarının aracı rolü araştırılmıştır. Araştırmanın örneklemi 18-65 yaş aralığındaki 741 kişiden oluşmaktadır. Katılımcılara Kişisel Bilgi Formu, Yeme Bozukluğu Değerlendirme Ölçeği, Kişilik İnanç Ölçeği ve Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği çevrimiçi olarak uygulanmıştır. Yeme bozuklukları ile kişilik inançları arasındaki ilişkide çocukluk çağı travmalarının aracı rolünün incelendiği bu araştırmada elde edilen veriler, SPSS 21.0 ve AMOS 20.0 programları aracılığıyla analiz edilmiştir. İstatiksel analiz ve yorumlamalar; p<.05 anlamlılık düzeyine göre değerlendirilmiştir. Katılımcıların betimleyici özelliklerine ilişkin dağılımlarını belirlemek üzere frekans analizleri uygulanmıştır. Ölçeklerin faktör analizleri, geçerlilik ve normallik testleri yapılmıştır. Araştırmanın değişkenleri arasındaki ilişkilerin belirlenmesi için Pearson Korelasyon Analizi, yordayıcılık etkilerinin incelenmesi için Regresyon Analizi ve aracılık etkisi için Yapısal Eşitlik Analizi yapılmıştır. Yapılan analizler sonucunda yeme bozuklukları ile kişilik inançları arasındaki ilişkiye çocukluk çağı travmalarının aracılık ettiği tespit edilmiştir. Araştırmada elde edilen bulgular, literatürdeki bilgiler aracılığıyla değerlendirilerek tartışılmıştır. Araştırmada kişilik inançlarının yeme bozukluklarını, çocukluk çağı travmalarının kişilik inançlarını, çocukluk çağı travmalarının da yeme bozukluklarını anlamlı düzeyde yordadığı saptanmıştır. Çocukluk çağı travmalarının yeme bozuklukları ile kişilik inançları arasındaki ilişkide aracılık rolü oynadığı bulunmuştur.