Yeni-dışavurumcu resimde şiddetin ve gerilimin ifade aracı olarak renk

Her sanatsal olusum kendini önceleyen, alt-geçmis sanatsal olusumlar üzerinde temellenmekle birlikte kendine ait yeni degerlerle var olmaktadır. Bu açıdan bakıldıgında Yeni-Dısavurumculuk'u tanıma, anlama, çok yönlülügü ile kavrama süreci Yeni-Dısavurumculuk'un sahip olduguüzerinde temellendigi- geçmis sanatsal mirası, bu mirasın plastik dilini, bu baglamda da renk olgusuna açıklık getirmeyi gerektirmektedir. Duruma siddet açısından bakıldıgında ise siddet kavramının fiziksel siddet ediminden nasıl olup ta içinde bulundugumuz Modern- Post-Modern süreçte bu kadar baskalasmıs, gizlenmis bir hal aldıgını, Yeni- Dısavurumculuk'un bu yeni durumla olan derin bagını, zorunlu olarak iç içe geçmisligini anlamayı zorunlu kılmaktadır. Yukarıda belirtilen baglamlar çerçevesinde tez üç ana bölüm olarak belirlenmistir. Birinci bölümde, sanat tarihinde plastik degerlerin resim sanatı içerisindeki olusum-birikim sürecini, özel olarak ta `Renk' olgusu incelenmistir. Renk olgusu bu bölümde lkçag'daki doga gözlemine dayalı, ton degerleri içeren bir anlatım biçiminden baslayıp, nesnenin lokal renginden bagımsızlasmasına, renk ile ilgili bilimsel gelismeler ve insanın renk algısı konusundaki yapılan incelemelere ordan da rengin kendi basına bir deger olarak algılandıgı ve uygulandıgı resimsel sürecin ifadesine yönelik olarak degerlendirilmistir. kinci bölümde ise `Siddet' olgusuna öncelikle insanın gelisimi açısından antropolojik, sosyolojik ve psikolojik olarak yapılan arastırmalara, incelemelere deginilerek, Modern süreçteki baskalasımı ve bütün sosyal alana yayılısı incelenmis ve sanat tarihindeki siddetin resimsel konumlanısı degerlendirilmistir. Üçüncü ve son bölümde ise Modern, Post-Modern süreç içerisinde yer alan Yeni- Dısavurumculuk akımının öncelikle genel özellikleri ve ortaya çıkıs nedenselligi, sonrasında ise ortaya koydugu sanatsal tavır ve plastik olusum süreci ?Siddet? ve ?Renk? kavramları temel alınmak suretiyle ifade edilmeye çalısılmıstır.