Yenidoğan ve çocuk yoğun bakım hemşirelerinin bazı özellikleri ile iş doyumlarının motivasyon düzeylerine etkisi

Bu araştırma yenidoğan ve çocuk yoğun bakım ünitelerinde çalışan hemşirelerin bazı özellikleri ile iş doyumlarının motivasyon düzeylerine etkisinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Tanımlayıcı ve kesitse tipte olan araştırma 01.07.2016-01.09.2017 tarihleri arasında Acıbadem Atakent Hastanesi, Bezmi Alem Tıp Fakültesi Hastanesi, Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk ve Yenidoğan Yoğun Bakım Ünitelerinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın örneklemini en az 3 aydır çalışmakta olan, araştırmaya katılmayı kabul eden ve iletişim engeli bulunmayan 60hemşire oluşturmuştur. Araştırma için Koç Üniversitesi Etik Kurulu'ndan, ilgili kurumlardan ve hemşirelerden yazılı izin alınmıştır. Veriler sosyodemografik soru formu, Motivasyon Kaynakları Envanteri ve Minnesota İş Doyum Ölçeği ile yüz yüze görüşülerek toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde; sayı, yüzde, korelasyon, ikili gruplarda iki ortalama arası farkın önemlilik testi, Mann-Whitney U testi, üç ve üstü gruplarda Kruskal-Wallis analizi; çoklu grupların analizinde kullanılmıştır. Çalışmada hemşirelerin %92,5'inin kız, %76,3'ünün 20-24 yaş grubunda olduğu, %76,3'ünün çocuk yoğun bakım ünitesinde çalıştığı, %83.75'ininvardiyalı (gece gündüz) çalıştığı, %75',nin sadece sadece 1 kurum değiştirdiği, %83.75'inin gündüz 3 çocuk bakmakla sorumlu olduğu belirlenmiştir. Hemşirelerin ünitedeki çalışma pozisyonuna bakıldığında %65'inin servis hemşiresi olduğu, %86,25'inin çalıştığı üniteyi kendi seçtiği ve %100'ünün dinlenme süresini yeterli bulmadığı görülmüştür. Hemşirelerin motivasyon kaynakları envanteri toplam puanı ve alt grup puan ortalamaları değerlendirildiğinde; toplam puan ortalamasının 121.53 ± 25.29 olduğu; alt grup puan ortalamaları arasında en yüksek puan ortalamasının içsel alt boyut olduğu, bu grubu araçsal ve hedef içsel alt gruplarının izlediği saptanmıştır. Minnesota iş doyum ölçeğinin puan ortalaması 82.07 ± 6.15 olduğu, minimum puan:77, maximum puan ise 99 olarak tespit edilmiştir. Ücret ve iş doyumu, motivasyonu en fazla artıran faktörler olarak görülürken mortalite oranlarının sık görülmesi ve çevresel uyaran fazlalığı en çok düşüren faktörler olarak görülmüştür. Hemşireler arasında yaş, cinsiyet, çocuk sahibi olma ve gündüz bakılan çocuk sayısının motivasyon düzeyini etkilemede anlamlı bir fark yarattığı tespit edilmiştir (<0.5). Çalışmadan elde edilen sonuçlar doğrultusunda; Hastanelerde hemşirelere yönelik motivasyon artırıcı araçların (ücret, kıdem, dinlenme süresi vb.) etkin bir şekilde kullanılması ve motivasyonu olumsuz etkileyen çevresel koşullar için ise önlem alınması önerilmiştir. Anahtar kelimeler: Motivasyon, çocuk, yoğun bakım, hemşirelik