Yerel halkın yabancıların uyumuna ilişkin algısının analizi: İstanbul örneği

Göçler çağı olarak nitelenen günümüzde ev sahibi toplum ile göçmenler arasında şekillenen ilişki örüntüleri araştırmacıların ilgi odağında yer almaktadır. Göçün dönüştürücü niteliği haiz oluşu gerek köken ülkelerde gerekse ev sahibi hedef ülkelerde önemli değişimleri beraberinde getirmektedir. Bu bağlamda en yoğun öne çıkan konu başlıklarından birisi ise uyum/entegrasyon konusu olmaktadır. Uyum sürecinin karşılıklı bir faaliyet olduğundan hareketle yerel halkın yabancıları kabulü önemli bir husustur. Çıkış noktası olarak uyum başlığından hareketle oluşturulan bu çalışma, yabancıların uyumuna ilişkin Türk toplumunun algısını John Berry'nin kültürlenme stratejisi teorisinden yola çıkarak oluşturulan ölçek aracılığıyla araştırmayı amaçlamaktadır. Nitel araştırma yöntemlerinden betimsel araştırma ve doküman incelemesinin yöntem olarak belirlendiği araştırmada yapılandırılmış görüşme tekniği ile İstanbul'un Fatih ve Kadıköy ilçelerinde saha çalışması yapılmıştır. Araştırma sonucunda yabancılar ile Türk vatandaşlarının ilişkisinin sınırlı olduğu ve var olan ilişkinin yüzeysel olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca katılımcıların kültürlenme stratejilerinden ayrışmayı öne çıkarttığı, yabancıları uyumlu bulmadığı, uyum sürecini asimilasyonist yönde değerlendirdiği, Türk kültürünü merkez seçtiği ve diğer kültürlerin hiyerarşik olarak altta yer aldığı bir uyum anlayışına sahip olduğu bulgularına ulaşılmıştır. Araştırma, yabancılar ile uzun vadede ortak bir yaşam konusunun Türk vatandaşlarının büyük çoğunluğunca reddedilen bir durum olarak ortaya çıkmaya başladığına işaret etmektedir. Anahtar Sözcükler: Uyum, Kültürlenme Stratejisi, Asimilasyon, Ayrılma, Algı.