Yerel yönetim birlikleri: Çanakkale ve ilçeleri köy birlikleri örneği

ÖZET İl özel idareleri, belediyeler ve köyler şeklinde örgütlenen yerel yönetimlerimiz, kendilerine kanunlarla verilen görevleri kendilerine sağlanan gelir kaynaklarını kullanmak suretiyle yerine getirmeye çalışmaktadırlar. Ancak ülkemizdeki yerel yönetimlerin çok sayıda ve küçük birimlerden oluşması nedeniyle yerel yönetimlerimiz tek başlarına yerel ihtiyaçları karşılama konusunda yetersiz kalmaktadırlar. Bu nedenle yerel yönetimlerimizin dünyadaki diğer örneklerde olduğu gibi kendi aralarında birlikler kurarak güç birliği yaptıklarım görmekteyiz. Türkiye'deki yerel yönetim birliklerinin sayısı ve türleri 1960'lı yıllardan itibaren hızla artmaya başlamıştır. Ancak ülkemizde yerel yönetim birliklerini düzenleyen bir kanunun hazırlanmaması nedeniyle birliklerimiz gözlenemeyen, yönlendirilemeyen, denetlenemeyen, çoğu yasa dışı kurumlar olarak faaliyet göstermektedirler. Bu nedenle, birliklerin görev ve yetkilerini, gelir ve giderlerini ve denetimlerini açıkça düzenleyecek bir kanunun en kısa sürede çıkarılması gerekmektedir. Türkiye'de sayıları 1500'den fazla olduğu tahmin edilen birliklerin yarısından fazlası, Köylere Hizmet Götürme Birlikleri adıyla vali ve kaymakamların girişimleriyle kurulmuştur. Bu birliklerin yönetimlerinde ve denetimlerinde yine vali ve kaymakamların önemli rolü bulunmaktadır. 1990'lı yıllardan itibaren yaygılaşan çevre koruma, turizm ve altyapı birlikleri ise, gerek finansman yapısı gerekse de çalışma usulü bakımından KHGB'lerine göre farklı bir yapı göstermektedirler. Tarımsal alanda faaliyet gösteren sulama birlikleri de gerek yapı, gerek işleyiş, gerekse de kaynakları açısından KHGB'lerinden farklı bir yapıya sahiptirler. Sonuç olarak, birlikler yerel birimlerin güç birliği yapmak suretiyle kalkındırılmasına yardımcı olurlar. Diğer taraftan yerel halkın yönetime katılmasını sağlayarak demokratik alışkanlıkların geliştirilmesine katkıda bulunurlar.