Yeşil çatı uygulamasının kentsel alanlardaki yağmur suyu drenaj sistemi üzerindeki etkisinin incelemesi

Bugünlerde, kırsal bölgelerden şehirlere yapılan göçler, şehirlerdeki nüfusu artırarak şehirlerin yapısını kötü etkilemiştir. Çok sayıda insanın yaşamasıyla birlikte daha çok binaya ihtiyaç var artık ve ziftli yolların inşası dolayısıyla su geçirmez katmanlar oluştu. Şu su geçirmez yerler, yağmur suyunun yer altına geçmesini engelleyerek yağmur suyunun akışını engellemiştir. Bu su geçirmez alanlarda, yağmur suları akıp gitmeyerek sel felaketlerine neden olmuştur. Sel felaketlerinin sonuçları can ve mal kayıplarına yol açmıştır. Bu çalışmada, İstanbul'un Bağcılar ilçesinde yağmur suyu modeli oluşturulmuştur. Bütün bilgilere bakarak toplamda 487 tane su toplama havzası (alt havza) oluşturulmuştur. Bu model, Meteoroloji Genel Müdürlüğü'nden alınan Florya istasyonu verileri ve İSKİ Genel Müdürlüğü'nden temin edilen altyapı verileri kullanılarak EPA-SWMM programında geliştirilmiştir. Sonrasında, modele yeşil çatı Düşük Etkili Kentleşme (DEK) verileri eklenerek, bu uygulamaların yoğun nüfuslu kentsel alanlardaki yüzey akışına etkisi araştırılmış ve yağmur suyunun daha verimli bir şekilde nasıl yönetilebileceği incelenmiştir. Bu çalışmada DEK uygulamalarından biri olan yeşil çatılar incelenmiştir. Bu inceleme için 36 farklı senaryo oluşturulmuştur. Bu senaryolar, 2, 5, 10, 25, 50 ve 100 yıllık dönüş aralıklı yağış verileri ve değişik yüzdeler ile yeşil çatı uygulamaları (%20-%40-%60-%80 ve %100) kombinasyonu ile hazırlanmıştır. Yani, farklı yıllardaki olası yağış miktarlarına göre yeşil çatının nasıl davranacağı araştırılımıştır. Bu modelde, yağmur verileri kullanılarak inceleme alanındaki su çıkış noktalarındaki en yüksek su akış miktarları yorumlanmıştır. En etkili olan 2 yıllık seriye sahip ve %80 oranında yeşil çatı DEK uygulaması içeren bir sistemde, çıkış noktasının toplam debisi incelendiğinde %85,57 oranında önemli bir azalma tespit edilmiştir. Ancak 50 yıllık seri ve %60 Yeşil Çatı DEK uygulaması uygulandığında; çıkış noktasının maksimum akış hızının en düşük olduğu değerde %94,24 oranında azalma meydana gelmiştir. Bu bulgu, yeşil çatı sistemlerinin yüzeysel akış kontrolündeki etkinliğini açıkça ortaya koymaktadır.