Yeşil ekonomi ve istihdam ilişkisi: Türkiye üzerine bir ekonometrik analiz

Yeşil ekonomi kavramı ekolojik dengedeki değişimin farkındalığı ile birlikte popülerliği her geçen gün daha fazla artan bir kavramdır. Bu kavram temelinde ekolojik kıtlıkların ve çevresel risklerin azaltılması, yeşil istihdam alanlarının genişletilmesi, toplumsal refahın artırılması ve sürdürülebilir kalkınmanın sağlanmasını içermektedir. Yeşil ekonomik düzene geçişin başlıca hedefleri yeni istihdam alanlarının yaratılması, karbon bağımlılığının azaltılarak yerine temiz enerjinin getirilmesi ve sürdürülebilir kalkınma çerçevesinde yoksulluğun azaltılması olarak ifade edilmektedir. Türkiye yeşil istihdam potansiyelinin başta yenilenebilir enerji olmak üzere yüksek düzeyde olduğu bir ülkedir. Günümüzde bu mevcut potansiyelin belirli bir bölümü kullanılıyor olsa da tam kullanıma geçiş için Türkiye'nin önünde uzun bir yol olduğunu söylemek yanlış olmayacaktır. Bu Çalışmanın temel amacı Türkiye'de yeşil ekonomi ve istihdam arasındaki ilişkinin tespit edilmesidir. Bu amaç doğrultusunda Toda-Yamamoto nedensellik yöntemi ile Türkiye'nin 1990-2020 yıllarına ait kişi başına yurt içi hasıla, karbon emisyonları ve istihdam oranı verileri ele alınarak bu değişkenler arasındaki ilişki tespit edilmiştir. Bu değişkenler arasındaki nedensellik ilişkisinin tespiti aşamasında ilk adım olarak Genişletilmiş Dickey Fuller ve Phillips-Perron birim kök testleri ile durağanlık sınaması gerçekleştirilmiştir. Analiz kapsamında Toda-Yamamoto Nedensellik Testi uygulanılarak istihdam oranından karbon emisyonuna doğru tek yönlü bir nedensellik ilişkisi olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bu sonuç gelişmekte olan Türkiye'deki istihdam artışının özellikle karbon emisyonlarına sebebiyet veren enerji yoğun sanayi sektöründe yoğunlaşmış olduğunu destekler niteliktedir.