Yoğun bakım ünitelerinde izlenen hastaların rektal sürüntü örneklerinde karbapenem dirençli Klebsiella pneumoniae kolonizasyonunun araştırılması

Klebsiella pneumoniae, Enterobacteriaceae ailesinden Gram negatif, hareketsiz, sporsuz ve kapsüllü bir bakteridir. İnsanlarda üst solunum yolu ve dışkı florasında bulunan bir bakteri olduğu için uygunsuz koşullar karşısında fırsatçı patojen olarak açığa çıkmaktadır. Bu nedenle hastane enfeksiyonlarından sorumlu bir bakteridir. Yoğun bakım veya hastanede uzun süre kalma, yetersiz bağışık yanıt, invaziv araç kullanımı ve çoklu antibiyotik kullanılmasının dirençli suşların oluşmasını kolaylaştırdığı bilinmektedir. Karbapenem dirençli Klebsiella pneumonaie (KDKP) enfeksiyonlarının önlenmesinde rektal sürüntü örneklerinin taranarak pozitif hastaların izole edilmesi önerilmektedir. Bu çalışmada, yoğun bakım ünitelerinde 72 saat ve üzeri yatışlarda hastaların laboratuvara gönderilen rutin rektal sürüntü örneklerinde KDKP suşlarının araştırılması, hastaların risk faktörlerinin kolonizasyon ile ilişkisinin değerlendirilmesi ve elde edilen sonuçlar ile alınması gereken tedbirler konusunda yol gösterici olunacağı düşünülmüştür. Çalışmada Kasım 2014 Kasım 2015 tarihleri arasında Düzce Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi yoğun bakım ünitelerinde, 72 saat ve üzeri süre ile yatan ve yatışları devam eden hastalardan alınan rektal sürüntü örnekleri retrospektif olarak incelenmiştir. Mikrobiyoloji laboratuvarına rutin olarak gönderilen 190 hastadan alınan 287 rektal sürüntü örneği, Eosine Methylen Blue (EMB) agar ve % 5 koyun kanlı agara ekildikten sonra 36°C' de inkübe edilmiştir. Besiyerinde üreyen Gram negatif bakterilerin identifikasyonu konvansiyonel yöntemler ve/ veya Vitek 2 otomotize sistem ile yapılmıştır. Klebsiella pneumoniae olarak saptanan suşların imipenem, meropenem ve ertapenem duyarlılığı disk diffüzyon yöntemi ile incelenerek dirençli suşlar agar gradient test ve/veya vitek 2 otomotize sistem ile değerlendirilmiştir. Hastalara ait veriler, hastane otomasyon sistemi ve/veya dosya taraması ile tespit edilmiştir. Sonuç olarak, çalışmamızda kan transfüzyonu uygulanması, total paranteral nutrisyon uygulaması ve glikopeptid grubu antibiyotik kullanımının KDKP kolonizasyonu açısından önemli risk faktörleri olduğu saptanmıştır. Santral venöz kateter uygulamasının ise yenidoğanlar için KDKP kolonizasyonunda ayrı bir risk oluşturduğu görülmüştür. Dirençli bakteri kolonizasyonlarını önlemek için gerekli tedbirlerin alınması, hasta izolasyonlarının sağlanması ve eğitimlerin düzenli olarak yapılması gerekmektedir.