Yoğun bakım ünitesindeki COVID-19 hastalarına verilen farklı pozisyonların dispne ve solunum parametrelerine etkisi

GİRİŞ VE AMAÇ: Geçmiş yıllarda solunum sistemi hastalıkları semptom yönetiminde kullanılan pozisyon verme yöntemlerinin COVID-19 tedavisinde de oksijenlenmeyi arttıracağı ve solunum parametrelerini iyileştirebileceği düşünülmektedir. Bu çalışmada yoğun bakım ünitelerinde COVID-19 hastalarına verilen farklı pozisyonların dispne ve solunum parametrelerine etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. GEREÇ VE YÖNTEM: Araştırma bir devlet hastanesinin yoğun bakım ünitelerinde gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın örneklemini yoğun bakımda tedavi gören 16 müdahale ve 16 kontrol grubu olmak üzere toplam 32 non-entübe COVID-19 hastası oluşturmaktadır. Müdahale grubunda bulunan hastaların oksijen satürasyonunun en yüksek olduğu pozisyon belirlenerek bireyselleştirilen pozisyon verme yöntemi daha sık uygulanmıştır. Verilerin toplanmasında Kişisel Bilgi Formu, Vizüel Analog Skala (VAS), Modifiye Medical Research Ölçeği, Modifiye Borg Skalası ve Hasta Takip Formu kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 26.0 kullanılmıştır. BULGULAR: VAS ve Modifiye Borg Skalası ile ölçülen dispne şiddetinin müdahale grubunda kontrol grubuna göre anlamlı düzeyde azaldığı belirlenmiştir. Kontrol grubunun oksijen satürasyonunda anlamlı bir artış görülmezken müdahale edilen grubun oksijen satürasyonunda anlamlı derecede artış olduğu tespit edilmiştir. Kontrol grubunda kalp hızında artış yaşanırken müdahale grubunda azalma tespit edilmiştir. Kontrol grubunun solunum sayısı müdahale grubuna oranla daha yüksek olduğu ve müdahale grubunda solunum sayılarının zamanla azalış gösterdiği tespit edilmiştir. SONUÇLAR: COVID-19'a bağlı gelişen solunum sistemi semptom yönetiminde bireyselleştirilmiş pozisyon verme yöntemi ile hastanın total oksijenizasyonunu arttıran pozisyon türünün verilmesinin dispne ve solunum parametrelerini iyileştirdiği sonucuna varılmıştır.