Yoğun bakımda takip edilen kandidemili hastaların değerlendirilmesi

Çalışmamızda yoğun bakım ünitesi (YBÜ) içerisinde kandidemi için risk faktörlerinin belirlenmesi, kandidemi gelişen hastalarda mortalite ve morbidite oranlarının artmasında rolü olan değişkenlerin saptanması amaçlanmıştır. Çalışmamız Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi 3. basamak YBÜ'de 01.08.2020-29.06.2022 tarihleri arasında kan kültüründe Candida spp. izole edilen 150 hasta, Candida spp. izolasyonu saptanmayan 154 hastanın dahil edildiği 304 hasta ile retrospektif vaka-kontrol çalışması olarak planlandı. Hastalar demografik özellikler, komorbid hastalıklar, tıbbi geçmiş, yoğun bakım takibindeki ek risk faktörleri açısından değerlendirildi. Kandidemi gelişim sıklığının, son 3 ay içinde antibiyotik kullananlarda 5 kat, bakımevinde kalan/evde sağlık hizmeti alan hastalarda 5 kat, son 30 gün içinde invaziv girişim öyküsü olanlarda 6 kat, son 12 ay içerisinde yataklı serviste 2 günden fazla yatış olan hastalarda 4 kat kandidemi gelişiminin daha fazla olduğu belirlendi. Kandidemi grubunda klinik izolatlarda Candida izolasyon oranının 3 kat daha fazla olduğu görüldü. En sık saptanan etken Candida parapsilosis olup bunu C. albicans takip etti. Tüm Candida izolatlarında direnç durumu değerlendirildi. Ölüm ile sonuçlanan hastalarda, uygun antifungal tedavi almayanlarda yatış süresinin anlamlı düzeyde daha uzun olduğu görüldü. Yirmi sekizinci gündeki mortalite oranı kontrol grubunda kandidemi grubuna göre anlamlı düzeyde yüksek görüldü. Gruplar arasında 3. ay sonunda her türlü nedene bağlı mortalite oranları arasında istatistiksel anlamda farklılık gözlenmedi. Çalışmamızda kandideminin uygun tedaviye rağmen yüksek mortalite oranları ile ilişkili olduğu görüldü. Enfeksiyon kontrol yöntemlerinin doğru bir şekilde uygulanması ile mantar enfeksiyonların görülme insidansının azaltılarak mortalite oranlarının düşürülmesi bir seçenek olarak değerlendirilebilir. Anahtar Kelimeler:Kandidemi risk faktörleri, Antifungal Direnç, Antifungal Tedavi