Yoğun bakımda yatan hastalarda hiponatreminin ve hipernatreminin prognostik önemi

Vücut suyu, içinde metabolik reaksiyonların gerçekleştiği, bütün besleyici ve diğer maddelerin eridiği ve taşındığı, organizmanın yaşamını sürdürmesinde çok önemli bir ortam oluşturur. Vücut suyu hücre membranları ile ayrılmış ekstrasellüler ve intrasellüler kompartmanlardan oluşur. Ekstrasellüler sıvının esas fonksiyonu, hücre besinleri ve elektrolitleri ile hücrenin atık ürünleri için ortam sağlamaktır. Ekstrasellüler sıvının temel katyonu sodyumdur ve volüm ve osmotik basıncın en büyük belirleyicisidir.Normal sodyum değeri 135?145mEq/L arasındadır. Yoğun bakım ünitesinde takip edilen hastalarda sıvı kayıpları, yetersiz sıvı tedavisi, böbrek patolojileri gibi nedenlerle hipernatremi oluşur. Aşırı sıvı alımı ve sodyum kaybı nedeniyle hiponatremi oluşur. Hiponatremi ve hipernatremi baş ağrısı, anksiyete, yorgunluk, kramplar, hipotansiyon, kardiyovasküler kollaps ve komaya kadar ilerleyen klinik durumlara neden olur.YBÜ'de tedavi edilen hastalarda mortalite ve morbiditeyi değerlendirmek açısından SOFA ve APACHE II skorlama sistemleri sık kullanılır.Bu çalışmada Ocak 2008?Eylül 2010 tarihleri arasında Celal Bayar Üniversitesi Anestezi Yoğun Bakım Ünitesi'nde izlenen hastalarda hiponatremi ve hipernatremi ile APACHE II ve SOFA skorlama sistemlerini retrospektif karşılaştırarak mortalite ile ilişkilerinin araştırılması planlanmıştır. Bu amaçla YBÜ'de yatan hasta dosyaları incelenmiştir.Çalışmamıza YBÜ'de takip edilen 201 hasta dahil edilmiştir. Olguların günlük APACHE II ve SOFA skorları hesaplanmış ve sodyum değerleri ile karşılaştırılmıştır. Hastaların hipernatremi ve hiponatremi epizod sayıları da mortalite ile karşılaştırılmıştır.Hipernatremi ile mortalite arasında istatistiksel anlamlı bir ilişki saptanırken, hiponatremi ile mortalite arasında ilişki saptanmamıştır.Hipernatremi ve hiponatreminin APACHE II ve SOFA ile korelasyon gösterdiği görülmüştür.Tüm bu verilere dayanarak YBÜ'de izlenen hastalarda hiponatreminin ve hipernatreminin prognostik önemi olduğu görüşüne varılmıştır.