Yoğun yerleşim sıklığında beslenen bıldırcınlarda farklı propolis düzeylerinin performans karkas yağ asitleri ve bazı biyokimyasal parametreler üzerine etkisi

Bu çalışma yoğun yerleşim sıklığında beslenen bıldırcınlarda (Coturnix coturnix japonica) propolisin performans, karkas özellikleri, bazı dokularda yağ asitleri, serum MDA ve bazı kan parametreleri üzerine etkilerini belirlemek amacıyla planlanmıştır.Araştırmada 8 günlük yaşta, 288 adet bıldırcın civcivi kullanılmıştır. Bıldırcınlar tesadüfi olarak kontrol ve 4 deneme grubuna bölünmüş ve her grupta 4 tekerrür olacak şekilde kafeslere (40x32 cm) yerleştirilmiştir. Kontrol grubundaki bıldırcınlar (160 cm2/bıldırcın) ve yoğun yerleşim sıklığı (80 cm2/bıldırcın) grubundaki bıldırcınlar farklı kafes yoğunluklarında yerleştirilmiştir. Araştırma grupları 8?42 günlük periyod da; temel rasyonla beslenen, optimum yerleşim sıklığı uygulanan, katkısız grup (kontrol grubu; K); temel rasyonla beslenen, yoğun yerleşim sıklığı uygulanan, katkısız grup (Y); temel rasyona 0.5 g/kg yem EEP (etanolik ekstraksiyonlu propolis) katılan ve yoğun yerleşim sıklığı uygulanan grup (EEP?0.5); temel rasyona 1 g/kg yem EEP katılan ve yoğun yerleşim sıklığı uygulanan grup (EEP?1); temel rasyona 1.5 g/kg yem EEP katılan ve yoğun yerleşim sıklığı uygulanan grup (EEP?1.5) şeklinde düzenlenmiştir.Yoğun yerleşim sıklığında beslenen propolis katkılı gruplar Y grubuyla karşılaştırıldığında 8?42. günlerde, canlı ağırlık kazancı (P<0.01) ve yem tüketiminde (P<0.01) artış, yemden yararlanma oranında (P<0.01) iyileşme bulunmuştur. Ölüm oranı 8?42. günlerde, Y grubunda (%7.5), K grubundan (%2.5) daha yüksek olmuştur. Grupların karkas özellikleri önemli bulunmamıştır (P>0.05). Propolis katkılı grupların göğüs (P<0.01) ve but (P<0.05) kasları; böbrek (P<0.01) ve karaciğer (P<0.01) dokularının çoklu doymamış yağ asitleri (PUFA) düzeylerinin Y grubuyla karşılaştırıldığında daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Propolis katkılı grupların göğüs (P<0.001), but (P<0.05) kasları ve böbrek (P<0.05) dokusunun n?6 PUFA düzeylerinin Y grubunun değerlerinden daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Diğer gruplarla karşılaştırıldığında; yerleşim sıklığı grubunun göğüs (P<0.05) ve but (P<0.01) kasları, böbrek (P<0.05) ve karaciğerinin (P<0.05) doymuş yağ asitleri (SFA) düzeylerinin önemli oranda yüksek olduğu belirlenirken, yağ dokunun SFA düzeyleri tüm gruplarda benzerdir. Y grubunun serum malondialdehit düzeyi, kontrol ve EEP gruplarınınkinden önemli oranda daha yüksek bulunmuştur (P<0.01). Y grubunun plazma albümin (P<0.05), kreatinin (P<0.05), globülin (P<0.001), total protein (P<0.001), serum glutamik pirüvik transaminaz (EEP?0.5 grubu hariç) (P<0.01) ve düşük yoğunluklu lipoprotein düzeyleri diğer gruplarınkinden önemli oranda daha yüksektir.Sonuç olarak; rasyona EEP katkısı, yoğun yerleşim sıklığında beslenen bıldırcınlarda oluşan stresin, performans, yağ asitleri ve kan parametreleri üzerine olan olumsuz etkilerini azaltmıştır.Anahtar Kelimeler: Japon Bıldırcını, Propolis, Yerleşim Sıklığı, Performans, Yağ Asitleri