Yugoslavya coğrafyasında karşılaştırmalı bir perspektiften Türkiye, Rusya ve Çin'in yumuşak güç politikaları

Bu tez çalışmasında, Yugoslavya coğrafyasında Türkiye Çin ve Rusya'nın izledikleri dil ve kültür politikaları karşılaştırmalı bir perspektiften incelenmiştir. Bu gerçekleştirilirken sadece söz konusu ülkelerin dil ve kültür enstitüleri dikkate alınmıştır. Buna ek olarak, bu ülkelerin yumuşak güç politikaları karşılaştırılmalı bir biçimde değerlendirildiği için hangi ülkenin bahis konusu rekabette öne çıktığı net bir şekilde anlaşılmıştır. Yugoslavya'nın dağılmasından sonra ortaya çıkan devletler (Sırbistan, Bosna Hersek, Kuzey Makedonya, Hırvatistan, Karadağ ve Slovenya) dış güçler açısından yeni nüfuz alanlarının meydana gelmesine neden olmuştur. Bu bağlamda her üç ülke de Yugoslavya coğrafyasında ortaya çıkan yeni devletlere nüfuz etme gayesi gütmüştür. Çalışma, bu nüfuz mücadelesinin gelişimine ve günümüzdeki sonuçlarına ışık tutmayı hedeflemektedir. Bu tez çalışmasında, 2000 yılından sonraki döneme odaklanılmıştır. Yugoslavya'nın dağılmasından sonra silahlı mücadelenin 2000'li yılların başında son bulması ve barışın tesisi, bu tarihin belirlenmesinde etkili olmuştur. İkinci olarak, her üç aktörün de kültür ve dil politikalarına nispeten geç bir dönemde (2000'li yıllarda) başlaması örnek olayların seçilmesinde belirleyici olmuştur. Bu minvalde Yunus Emre Enstitüsü (Türkiye), Konfüçyüs Enstitüsü (Çin) ve Rus Dünyası Vakfı (Rusya) faaliyetleri derinlemesine incelenmiştir. Çalışmada karşılaştırmalı saha çözümlemesi yöntemi tercih edilmiştir. Bu maksatla geniş bir saha araştırması gerçekleştirilmiş ve tezde ortaya koyulan hipotezlerin sınanmasını sağlayan birincil verileri temin eden çeşitli mülakatlar yapılmıştır. Mülakatlarda, açık uçlu sorular temelinde yarı yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılmıştır. Bu mülakatlardan elde edilen veriler çalışmanın iddilarının temel dayanağını oluşturmuştur. Bunun yanı sıra sahadan elde edilen veriler yazın taramasıyla desteklenmiştir. Bu yöntemin seçilmesinin amacı, bölgede dil ve kültür politikaları izleyen üç ülkenin, faaliyetlerinin sonuçlarının bölgeden bölgeye değiştiğini göstermeye çalışmaktır.