Yükseköğretim kurumları çalışanlarının örgütsel bağlılık ve iş doyumları arasındaki ilişkinin incelenmesi: İstanbul ve Ankara illeri genelinde bir araştırma

Bu araştırma, İstanbul ve Ankara illerinde faaliyet gösteren yükseköğretim kurumlarında çalışan 203 personelin örgütsel bağlılık ve iş doyumu düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırma, online anket yöntemiyle toplanan veriler doğrultusunda, Meyer ve Allen (1991) tarafından geliştirilen üç boyutlu bağlılık modeli ve Spector (1985) tarafından oluşturulan İş Doyumu Ölçeği'ni temel almıştır. Bulgular, duygusal bağlılık ile iş doyumu arasında güçlü bir pozitif ilişki olduğunu (r=0.52, p<0.01), normatif bağlılık ile iş doyumu arasında ise orta düzeyde bir ilişki bulunduğunu (r=0.38, p<0.01) ortaya koymuştur. Ancak, devamlılık bağlılığı ile iş doyumu arasındaki ilişki daha zayıf bulunmuştur (r=0.15, p<0.05). Demografik özellikler açısından, görev türüne göre yapılan analizlerde akademik personelin duygusal bağlılık ve iş doyumu skorlarının idari personele kıyasla anlamlı derecede yüksek olduğu tespit edilmiştir (p<0.05). Diğer demografik özellikler (yaş, cinsiyet, kıdem süresi) ve kurum türü (devlet veya vakıf üniversitesi) açısından ise anlamlı bir farklılık bulunmamıştır (p>0.05). Bu çalışma, yükseköğretim kurumlarının çalışan odaklı politikalar geliştirmesine katkı sağlayarak, özellikle duygusal bağlılığı güçlendirecek uygulamaların iş doyumunu artırabileceğini göstermektedir.