Yulafta farklı ekim sıklıkları ve azot seviyelerinin verim ve verim unsurları ile bazı kalite özellikleri üzerine etkisi

Bu çalışma, Bilecik koşullarında Kahraman yulaf (Avena sativa L.) çeşidinde farklı azot dozları (0, 4, 8, 12 ve 16 kg N da-1) ve ekim sıklıklarının (150, 300, 450 ve 600 tohum m-2) verim, verim unsurları ve bazı kalite özelliklerine etkisinin belirlenmesi amacıyla 2019-2020 ve 2020-2021 yetiştirme döneminde yürütülmüştür. Deneme bölünmüş parseller deneme deseninde; ana parsellere azot dozları, alt parsellere ekim sıklıkları faktörleri getirilerek üç tekrarlamalı olarak yürütülmüştür. Araştırmada, azot dozlarının ve ekim sıklıklarının Kahraman yulaf çeşidinde bitki boyu, salkım uzunluğu, üst boğum arası uzunluğu, ana sap kalınlığı, salkımda başakçık sayısı, salkımda tane sayısı, biyomas verimi, tane verimi, bin tane ağırlığı, kül oranı, protein oranı, nişasta oranı, β-glukan oranı ve yağ oranı üzerine etkileri incelenmiştir. Çalışmada yıllar arasında yağ oranı dışında incelenen tüm özellikler bakımından önemli farklar tespit edilmiştir. Üst boğum arası uzunluğu hariç incelenen bütün özellikler üzerine ekim sıklığının etkisi istatistiki olarak önemli bulunmuştur. Bitki boyu, üst boğum arası uzunluğu, ana sap kalınlığı, salkımda başakçık sayısı, salkımda tane sayısı, tane verimi, protein, nişasta ve β-glukan oranına azot dozlarının etkisi istatistiki olarak önemli bulunmuştur. Tane verimi en yüksek m2'de 300 (445.57 kg da-1) ve 450 (456.45 kg da-1) ekim sıklıklarında elde edilmiştir. Bu sıklıklar arasında verim bakımından istatistiki olarak fark olmadığından dolayı Kahraman yulaf çeşidi için m2'de 300 ekim sıklığı önerilebilir. Ayrıca dekara 8 kg azot dozunda en yüksek tane verimi (456.45 kg da-1) elde edilmiştir. Bu çalışmanın sonuçları yulafta tane verimi ve tane kalite özellikleri yıllara, uygulanan azot dozu ve ekim sıklığı uygulamalarına göre önemli farklılıklar göstermiştir. Bu nedenle yulaf tarımının yapıldığı alanlarda uygun ekim sıklığı ve uygun azotlu gübre dozu uygulamalarının belirlenmesi yulaf tarımında yüksek verim ve kaliteli ürün elde etmenin yanında ekonomik bir üretim içinde zaruri olduğunu göstermesidir.