Yumuşak güç unsuru olarak sendikal diplomasi: Memur-Sen örneği

Bu tez, yumuşak güç ve kamu diplomasisi tartışmalarını sendikal aktörler özelinde ele alarak "sendikal diplomasi" kavramını analitik bir çerçeveye oturtmayı amaçlamaktadır. Çalışmanın temel sorunsalı, sendikaların uluslararası sistemde bir güç unsuru olarak nasıl konumlandığı, hangi mekanizmalar üzerinden yumuşak güç üretebildiği ve bu kapasitenin kamu diplomasisine nasıl eklemlendiğidir. Bu kapsamda Memur-Sen'in yürüttüğü faaliyetlerin çeşitliliği ve geniş temas ağları nedeniyle örnek olay olarak değerlendirilmektedir. Tez üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde güç yaklaşımı, sert–yumuşak–akıllı güç ayrımları ve kamu diplomasisinin tarihsel gelişimi ele alınmakta; kamu diplomasisinin dayanakları ve modelleri çerçevesinde sivil toplumun ve özellikle sendikaların diplomasideki yeri tartışılmaktadır. İkinci bölümde ILO, ITUC, WFTU ve TUAC gibi uluslararası emek örgütleri incelenmekte; Memur-Sen'in bu çok-taraflı alanlardaki konumu değerlendirilmektedir. Üçüncü bölüm ise sendikacılarla yapılan derinlemesine mülakatlara dayanan nitel saha çalışmasını içermektedir. Tematik içerik analizi sonucunda, sendikal diplomasinin yumuşak güç üretimine katkılarının küresel dayanışma, bilgi paylaşımı, sürdürülebilir iş birliği, hak savunuculuğu, çalışma yaşamının biçimlendirilmesi, demokratikleşme ve sivil toplum alanının genişlemesi gibi mekanizmalar üzerinden gerçekleştiği ortaya çıkmaktadır. Katılımcılar, sendikaların resmî olmayan elçilik işlevi, eğitim diplomasisi ve sivil diplomasi gibi alanlarda kamu diplomasisine özgün katkılar sağladığını belirtmektedir. Elde edilen bulgular, Memur-Sen'in çok katmanlı ilişkiler kurarak Türkiye'nin yumuşak güç kapasitesini toplumsal düzeyde desteklediğini göstermektedir. Sonuç olarak bu çalışma, sendikaların uluslararası ilişkilerde artan rolünü görünür kılmakta; sendikal diplomasiyi hem kuramsal hem de ampirik açıdan tartışmaya açarak literatüre özgün bir katkı sunmaktadır.