Zeytin kara suyundaki toksik fenolik bileşiklerin, farklı karbon elektrotlar kullanılarak, elektro-fenton yöntemi ile parçalanmaları

Bu çalışmada zeytinyağı işletmelerinin atık sularındaki biyofenolikleri temsil etmek üzere seçilen vanilik asit, protokatekuik asit ve kumarik asit elektrokimyasal olarak üretilen Fenton reaktifi ile parçalanırken karbon keçe elektrot ve boron yüklenmiş elmas (BDD) yüzeyli çalışma elektrotlarının ve UV ışın desteğinin parçalanma ve mineralizasyon sürecindeki etkinlikleri kıyaslanmıştır. Gerek karbon keçe, gerekse BDD çalışma elektrotlarının her ikisi ile de her üç biyofenolik bileşiğin etkin bir şekilde hidroksil radikalleri ile tam olarak tepkimeye girdikleri gözlenirken, parçalanma hızının birim elektrot yüzey alanı başına normalize edilmesi halinde BDD elektrodun daha etkin olacağı da saptanmıştır. UV-A ışının destek olarak kullanılması durumunda, parçalanmanın özellikle elektroliz işleminin ileri aşamalarında daha hızlı ve mineralizasyonun da daha yüksek oranlarda gerçekleştiği gözlenmiştir. Çalışma elektrotlarının etkin yüzey alanlarının belirli bir miktar biyofenolik bileşiği mineralize ederken tüketilen elektrik enerjisinin belirlenmesinde kilit rol oynadığı ve yüzey alan arttıkça aynı miktar biyofenolik maddenin daha az elektrik yükü harcanarak mineralize edilebileceği belirlenmiştir. Anahtar Kelimeler: Biyofenolikler, elektro-Fenton, karbon keçe, BDD, zeytinyağı, atık su