Housing experience of forced migrants: A comparison of Sweden and Turkey

Bu tez zorunlu göçmenlerin konut deneyimlerini ve bu deneyimlerin farklı konut politikalarına göre aldığı biçimleri Türkiye ve İsveç karşılaştırması üzerinden incelemektedir. Günümüzde çok farklı hukuki statülere sahip göçmenlerin kentsel alanlarda benzer deneyimlere sahip olduğu tezinden yola çıkarak, göç literatüründe giderek artan zorunlu göçmen kavramını tartışıp benimsemektedir. BurdZorunlu göçmenlerin kentlerdeki çok katmanlı karmaşıklık karşısındaki durumlarını incelemeye fırsat veren super-diversity yaklaşımını üzerinden incelemektedir Tezin empirik kısmı ise Gaziantep, Türkiye ve Stockholm, İsveç'te gözlem ve zorunlu göçmen, yerel halk ve yerel uzmanlarda oluşan 3 farklı grup ile yarı yapılandırılmış mülakatlara dayanan saha çalışmasına dayanmaktadır. Tezde öncelikli olarak göçle ilgili konut çalışmalarına dair inceledikleri ölçeklere göre bir sınıflandırmaya tabi tutulmakta ve bunların konut hakkının farklı noktaları ile ilişkilendirilmektedir. Daha sonra İsveç ve Türkiye'nin göçmen ve konut politikaları hukuki metinleri de polika belgeleri üzerinden analiz edilip, sınıflandırılmıştır. Daha sonra ise saha çalışmaları bulguları tartışılmıştır. Konut hakkının her unsuruna dair zorunlu göçmenler sıkıntılar yaşasa da, Türkiye'deki zorunlu göçmenlerin ödenebilir konuta erişime dair sorunları öne çıkarken, İsveç'te mahalleler arasındaki ayrışma daha öne çıkan bir sorun olduğu ortaya konulmaktadır. Konut politikasında daha müdahaleci olan İsveç'te zorunlu göçmenlerin taktiksel yaklaşımı kurumsal düzeyde olduğu, konut politikası alanına müdahale etmeyen Türkiye'de ise zorunlu göçmenlerin sosyal alanda sorunlarını çözmeye çalıştıkları empirik verilerle gösterilmiştir. Zorunlu göçmenlerin öznesinin Küresel Kuzey ya da Küresel Güney ülkeleri üzerinde betimlendiği gibi belli noktalarda ortaya çıkmadığı, özellikle Türkiye örneği üzerinde birçok özgün biçiminin görülebileceği iddia edilmektedir.