4
Archived Theses
0
DOIs Assigned
0%
DOI Rate
Discipline
Yerel yönetimlerde temiz enerji uygulamaları: kadirli ve nilüfer belediyesi örnekleri
Çalışmada, Türkiye'nin yenilenebilir enerji potansiyeli, belediyelerin temiz enerjiye geçiş stratejileri, karşılaştıkları zorluklar ve elde ettikleri çevresel, sosyal ve ekonomik kazanımlardan söz edilmiştir. Kadirli Belediye'nin güneş enerjisi projesi ve Nilüfer Belediye'sinin sürdürülebilir enerji politikalarının yanında yapmış olduğu önemli projeler yerel yönetimlerin enerji dönüşümünde ülkemize verdiği katkıları somut örneklerle göstermektedir. Yerel yönetimlerde, atılacak adımların, uygulanacak doğru politikaların sürdürülebilirlik hedeflerini gerçekleştirmek için ne denli önemli olduğu anlaşılmaktadır. Temiz enerjiye geçişin, sürdürülebilir gelecek için önemi vurgulanmış ve yerel yönetimlerde yenilenebilir enerji kaynaklarının kullanımının uzun vadede enerjide ekonomik bağımsızlığı desteklediği öngörülmüştür. Bu kapsamda, belediyelerde yenilenebilir enerji kaynaklarının politikalar ile desteklenmesi önerilmektedir.
Akademisyenlerin ekolojik ayak izinin bazı değişkenlere göre incelenmesi: Bursa Uludağ Üniversitesi örneği
Bu çalışma, Bursa Uludağ Üniversitesinde (B.U.Ü.) görev yapan akademisyenlerin ekolojik ayak izlerini belirlemek ve değerlendirmek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmada, katılımcılara yönelik hazırlanan anket formu üniversitede görev alan 1040 akademisyenden örneklem olarak belirlenen 281 akademisyene uygulanmıştır. Anket aracılığıyla katılımcıların demografik bilgileri, ekolojik ayak izi konusundaki bilgi düzeyi, farkındalıkları ve tüketim alışkanlıklarıyla ilgili veriler toplanmıştır. Tüketim alışkanlıklarının analizinde, Global Footprint Network'ün hesaplama aracı kullanılarak katılımcıların ekolojik ayak izi ve mevcut tüketim alışkanlıklarıyla "kaç dünyaya ihtiyaç duydukları" belirlenmiştir. Anket uygulamasından elde edilen verilerin analizinde Minitab programı ve değişkenler arası ilişkiyi belirlemede F testi kullanılmıştır. Analiz sonuçlarına göre; B.U.Ü. akademisyenlerinin ekolojik ayak izi 5,78 kha ve ihtiyaç duyulan dünya 3,55 olarak hesaplanmıştır. Ekolojik ayak izinin bileşenlerine göre dağılımında ise, karbon ayak izi 3,66 kha ile ilk sırada yer almaktadır Araştırmada diğer fakültelere göre düşük ekolojik ayak izine sahip fakülteler Mimarlık (4,90 kha), Ziraat (4,89 kha) ve Spor Bilimleri (4,37 kha) fakültesi olarak tespit edilmiştir. Demografik verilerle ekolojik ayak izi arasındaki ilişki incelendiğinde, hane halkı gelir grubunun önemli bir değişken olduğu ve gelir grubunun artması ile ekolojik ayak izinin azaldığı görülmüştür. Sonuç olarak, üniversite genelinde gerçekleştirilecek ekolojik ayak izi ölçümleri, sürdürülebilir kampüs girişimlerinin önemli bir parçası olarak üniversite yönetimine politika oluşturma konusunda önemli bir rehberlik sağlayabilir.
Çevre hakkı kapsamında COVİD-19 sürecinin değerlendirilmesi
Son yüzyılda derinleşen çevre sorunları, ekolojik dengenin bozulmasına ve doğal kaynakların sürdürülebilirliğinin tehlikeye girmesine yol açarak, bireylerin sağlıklı ve temiz bir çevrede yaşama hakkı olan çevre hakkını doğrudan etkilemektedir. Özellikle 2020-2023 yılları arasındaki Covid-19 pandemisi, bozulan ekolojik dengenin insan yaşamı ve temel haklar üzerindeki doğrudan etkilerini gözler önüne sererek, çevre hakkının güncel ve kritik bir konu haline gelmesini sağlamıştır. Bu çalışma, söz konusu pandemi sürecini çevre hakkı ve temel yaşam hakları bağlamında, nitel bir yaklaşımla ele almaktadır. Literatür taraması ve betimsel analiz yöntemiyle elde edilen bulgular, pandeminin zoonotik hastalıkların artışında çevresel bozulmaların rolünü somut biçimde ortaya koyduğunu göstermektedir. Pandemi sürecinde, sokağa çıkma yasakları ve ekonomik faaliyetlerdeki yavaşlama nedeniyle hava kirliliği ve karbon emisyonları gibi bazı çevresel göstergelerde kısa süreli iyileşmeler yaşanmıştır. Ancak, bu olumlu etkilerin yanı sıra, tek kullanımlık maske, eldiven ve dezenfektan gibi tıbbi ve evsel atıkların miktarında ciddi bir artış meydana gelmiştir. Bu durum, su ve toprak kirliliğinin artmasına yol açarak yeni çevresel tehditler doğurmuştur. Buna ek olarak, pandemi yönetimi kapsamında alınan sokağa çıkma yasakları ve parklar ile doğal alanlara erişim kısıtlamaları, bireylerin çevreden yararlanma ve sağlıklı bir çevrede yaşama haklarını doğrudan kısıtlamıştır. Bu kısıtlamalar, özellikle büyük şehirlerde yaşayan bireylerin ruh sağlığı ve fiziksel refahı üzerinde olumsuz etkiler yaratmıştır. Bu bağlamda, pandemi süreci, çevre hakkının yalnızca ekolojik bir mesele değil, aynı zamanda yaşama hakkının ve insan sağlığının ayrılmaz bir parçası olduğunu vurgulamaktadır. Sonuç olarak bu süreç, insan sağlığı, temel haklar ve çevrenin korunması arasında güçlü bir bağ olduğunu bir kez daha kanıtlamıştır.
İklim göçü, iklim vatandaşlığı ve ekolojik vatandaşlık kavramları üzerine yapılan çalışmaların bibliyometrik analizi
Bu çalışma, 1 Ocak 2020 – 15 Ağustos 2025 tarihleri arasında yayımlanmış akademik literatür temel alınarak, iklim göçü, ekolojik vatandaşlık ve iklim vatandaşlığı alanlarındaki araştırmaların bibliyometrik analizini gerçekleştirmeyi amaçlamaktadır. Veri seti olarak, yüksek güvenilirliği ve bibliyometrik analizlerde yaygın kullanımı nedeniyle Web of Science (WoS) veri tabanı tercih edilmiştir. Analizler, VOSviewer yazılımı kullanılarak, ortak yazarlık, atıf, bibliyografik eşleşme ve anahtar kelime ağları üzerinden yürütülmüştür. Tarama sonucunda, iklim göçü alanında 591 yayına, ekolojik vatandaşlık alanında 254 yayına ve iklim vatandaşlığı alanında 12 yayına erişilmiştir. İklim göçü analizleri, hem yazar hem de kurum ve ülke düzeyinde geniş ve yoğun bağlantılar sergilemiş, merkezî araştırmacılar arasında Chowdhury, Dada, Jung, Mcleman ve Hoffmann öne çıkmıştır. ABD, Kanada ve İngiltere başta olmak üzere ülkeler ve Wilfrid Laurier University gibi kurumlar literatürde merkezi bir konuma sahiptir. Anahtar kelime analizleri, çalışmaların climate change, climate migration ve climate displacement kavramları etrafında yoğunlaşmıştır. Ekolojik vatandaşlık literatürü sınırlı sayıda olmasına rağmen güçlü bağlantılara sahip olup, başlıca yazarlar Seyfang, Sáiz, Boxall olarak belirlenmiştir. İngiltere ve Kanada öne çıkan ülkeler olup, kavramsal odak ecological citizenship etrafında yoğunlaşmaktadır. İklim vatandaşlığı alanında literatür henüz gelişmekte olup, merkezî yazarlar Ogunbode, Bohm ve Vihersalo olarak belirlenmiş, Finlandiya, İngiltere ve University of Lapland literatürde öne çıkmıştır. Anahtar kelime ve bibliyografik eşleşme analizleri, disiplinler arası iş birliği potansiyelini ortaya koymaktadır. Genel olarak, üç alanın analizi, literatürün niceliksel olarak farklılaşsa da kavramsal olarak birbirine bağlı yapılar oluşturduğunu, gelecekte disiplinler arası iş birliği ve ağların güçlendirilmesinin önem taşıdığını göstermektedir.