103
Archived Theses
1
DOIs Assigned
1%
DOI Rate
Discipline
Futbolculara uygulanan core antrenmanların statik denge ve sıçrama performansına etkisi
Futbolculara Uygulanan Core Antrenmanların Statik Denge Ve Sıçrama Performansına Etkisi Organizmanın fiziksel, zihinsel ve psikolojik koordinasyonunda kontrol ve disiplini sağlayan en temel motorik özelliklerden olan denge her spor branşında kendine özgü belirli düzeylerde mevcuttur. Core antrenmanları vücut dengesi ve kontrolü 'nün geliştirilmesi için önemlidir. Core antrenmanları ile büyük ve küçük kaslara ilişkin kuvvet arttırılırken, yaralanma riski azalır ayrıca denge performansında ki gelişime bağlı olarak hareketlerin uygulanmasında ya da uygulanması sırasındaki geçişlerde verimlilik gelişir. Futbolun Karakteristik yapısı gereği denge önemlidir ve core antrenmanları futbolun genel antrenman planlaması içerisinde önemli bir bileşendir.Dolayısıyla bu araştırmanın amacı futbolculara uygulanan core antrenmanlarının statik denge ve sıçrama performansına etkisinin incelenmesidir.Çalışmaya, Ağrı ilinde amatör olarak futbol oynayan ve aynı zamanda Ağrı İbrahim Çeçen Üniversitesi futbol takımında oynayan, 20 sağlıklı futbolcu gönüllü olarak katılmıştır. Sporcular rastgele seçilerek iki gruba ayrılmıştır. Yaş ortalamaları 22.40 ± 1.71 Yıl, boy uzunluğu ortalamaları 180.60± 7.03 cm, vücut ağırlığı ortalamaları 75.30± 8.34 kg, olan 10 sporcu deney grubunu, Yaş ortalamaları 21.30 ± 2.91 Yıl, boy uzunluğu ortalamaları 178.80 ± 7.87 cm, vücut ağırlığı ortalamaları 75.40 ± 16.12 kg, olan 10 sporcu ise kontrol grubunu oluşturmuştur.Deney grubuna futbol antrenmanlarına ek olarak 8 hafta boyunca hafta da 3 gün 30 dakika core antrenman programı uygulanmış olup kontrol grubu ise sadece futbol antrenmanlarına devam etmiştir. Deneklerin vücut kompozisyonuna ilişkin veriler, Bodystat®1500 Vücut Analizi (Impedansmeter) cihazı kullanılarak, Denge ölçümüne ilişkin veriler TecnoBody Pro-Kin Type B 252 Test Cihazı kullanılarak, sıçrama performansına ilişkin veriler ise Powertimer PC 1.9.5 Version Newtest cihazı ve cihaza ilişkin ölçüm mat'ı kullanılarak elde edildi. Ölçümler çalışma öncesinde ve sonrasında olmak üzere iki kez alınmıştır. Verilere ilişkin normallik testleri yapılmış ve normal dağılım göstermediği tespit edilmiştir. Bu nedenle grup içi karşılaştırmalarda parametrik olmayan testlerden Wilcoxon İşaretli Sıralar testi kullanılırken gruplar arası karşılaştırmalarda ise Man Whitney U Testi kullanılmıştır. Bu çalışma da yanılma payı (α) 0,05 ve (α) 0,01 olarak kabul edilmiştir. Araştırma sonunda elde edilen bulgular incelendiğinde; deney grubuna ilişkin statik denge ve sıçrama performansı ön test-son test sonuçları arasında anlamlı şekilde gelişmeler gözlemlenmiştir (P<0.05). Deney ve kontrol grubunun statik denge performansı son test sonuçları karşılaştırıldığında, deney grubunun son test sonuçlarının kontrol grubunun son test sonuçlarından anlamlı düzeyde farklı olduğu görülmektedir (P<0.05). Diğer taraftan deney ve kontrol grubunun dikey sıçrama performansına ilişkin son test sonuçları arasında anlamlı düzeyde farklılık belirlenmemiştir (P>0.05). Anahtar Kelimeler: Futbol, Core Antrenman, Denge, Sıçrama
Üniversite öğrencilerinin boş zaman tutumları ile sosyalleşme taktikleri ve dijital okuryazarlık düzeylerinin incelenmesi
Bu araştırmada Ağrı İbrahim Çeçen Üniversitesinde öğrenim gören üniversite öğrencilerinin boş zaman tutumları ile sosyalleşme taktikleri ve dijital okuryazarlık düzeylerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Nicel araştırma türünde ilişkisel tarama çalışması olan araştırmanın amacı doğrultusunda; 2018-2019 eğitim-öğretim yılında Ağrı İbrahim Çeçen Üniversitesinde bulunan üniversite öğrencilerinden seçkisiz örnekleme yöntemi ile seçilen 399 üniversite öğrencisi çalışmanın örneklemini oluşturmaktadır. Veriler, alanyazında yapılan araştırmalar doğrultusunda araştırmanın amacına uygun olarak boş zaman tutumları ile sosyalleşme taktikleri ve dijital okuryazarlık düzeylerinin belirlenmesinde "Kişisel Bilgi Formu, Boş Zaman Tutum Ölçeği, Sosyalleşme Taktikleri Ölçeği ve Dijital Okuryazarlık Ölçeği" kullanılarak elde edilmiştir. Boş Zaman Tutum Ölçeği 3 alt boyuttan ve toplam 36 maddeden, Sosyalleşme Taktikleri Ölçeği 24 madde ve 5 alt boyuttan ve Dijital Okuryazarlık Ölçeği ise 10 madde ve 1 boyuttan oluşmaktadır. Elde edilen veriler herhangi bir istatistiki paket programı ile analiz edilmiştir. Verilerin analizinde; Boş Zaman Tutum Ölçeği, Sosyalleşme Taktikleri Ölçeği ve Dijital Okuryazarlık Ölçeği değerlendirilirken; t- testi, Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA) ve Perason korelasyon analizi kullanılmıştır. Yapılan araştırma sonuçlarına göre; Spor yapma durumu ile sosyalleşme ölçeği alt boyutlarından entelektüel taktikler arasında spor yapanlar lehine, yaş ile politik taktikler arasında 18-21 yaş arasında bulunan öğrenciler lehine, sınıf ile politik taktikler arasında 1. ve 2. sınıfta olan öğrenciler lehine, yaşanılan yer ile eğitsel taktikler arasında yurtta yaşayan öğrenciler lehine, cinsiyet ile dijital okuryazarlık düzeyi arasında erkek öğrenciler lehine ve spor yapma durumu ile dijital okuryazarlık düzeyi arasında spor yapan öğrenciler lehine anlamlı farklılık olduğu belirlenmiştir. . Boş zaman tutum ölçeği ve bilişsel, davranışsal, duyuşsal alt boyutları ile sosyalleşme ölçeği ve eğitsel taktikler, araçsal taktikler, sosyal taktikler ve entelektüel taktikler arasından orta düzeyde pozitif yönlü anlamlı bir ilişki olduğu; Boş zaman tutum ölçeği ve davranışsal, duyuşsal alt boyutları ile sosyalleşme ölçeği alt boyutu olan politik taktikler arasında düşük düzeyde pozitif yönlü, Dijital okuryazarlık ölçeği ile Boş zaman tutum ölçeği ve bilişsel alt boyut arasında düşük düzeyde pozitif yönlü; davranışsal, duyuşsal alt boyutları ile orta düzeyde pozitif yönlü ilişkinin olduğu tespit edilmiştir. Anahtar Kelimeler: Dijital Okuryazarlık, Boş Zaman, Sosyalleşme, Üniversite Öğrencisi
Beden perküsyonu çalışmalarının işitsel ve görsel reaksiyon üzerine etkisinin incelenmesi
Bu çalışmanın amacı beden perküsyonu çalışmalarının işitsel ve görsel reaksiyon üzerine etkisinin incelenmesidir. Araştırmada yarı deneysel araştırma yöntemlerinden zayıf gruplu yarı deneysel araştırma yöntemi benimsenmiştir. Araştırmaya Ağrı İbrahim Çeçen Üniversitesi, Spor Bilimleri Fakültesi, Antrenörlük Eğitimi bölümünde öğrenim gören toplam 52 öğrenci katılmıştır. Araştırma grubuna ders dışı etkinlik kapsamında beden perküsyonu etkinlikleri haftada bir gün 60 dakika olmak üzere 8 hafta süresince uygulanmıştır. Uygulama öncesinde öğrencilerin görsel ve işitsel reaksiyon seviyeleri ölçülmüş (ön-test), uygulama sonrasında da aynı ölçümler yapılarak araştırma grubunun ön-test ve son-test puanları istatistiksel olarak karşılaştırılmıştır. Ön test ve son test ölçümlerinde Newtset 1000 reaksiyon ölçüm cihazı kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizi için IBM SPSS 24 paket programı kullanılmış, iki grup arasındaki farklılıklar değerlendirilmiştir. Bağımlı değişkenlerin analizinde benzer şekilde dağılıma göre eşleştirilmiş örneklem t testi (paired samples t test) ve Wilcoxon T testi kullanılmıştır. Değişkenlerin homejen dağıldığı testler de Levene Homojenlik testi kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda, beden perküsyonu etkinliklerinin görsel ve işitsel reaksiyon üzerinde anlamlı düzeyde olumlu etkisinin olduğu görülmüştür. Buradan hareketle beden müziği etkinliklerinin, reaksiyon gerektiren tüm spor branşlarının gelişmesinde etkin rol oynayacağı öngörülmekte ve birçok reaksiyon çalışmasında aktif olarak kullanılabilecek bir yöntem olduğu düşünülmektedir.
Lisanslı sporcular ile sedanter bireylerin dijital oyun bağımlılığı açısından karşılaştırılması (Ağrı ili örneği)
Bu araştırmanın amacı; spor lisansı bulunan ve bulunmayan 10-16 yaş arası bireylerin dijital oyun bağımlılık düzeylerinin belirlenmesidir. Bu amaç doğrultusunda araştırmanın evreni Ağrı ilinde bulunan 10-16 yaş arası bireylerden oluşmakta ve bu evrenden seçkisiz örneklem yöntemiyle belirlenen 420 birey araştırmanın örneklemini oluşturmaktadır. Nicel bir araştırma türü olan genel tarama yöntemiyle yapılan bu çalışmada Kişisel Bilgi Formu ve Dijital Oyun Bağımlılığı Ölçeği" kullanılarak spor lisansı bulunan ve bulunmayan bireylerin dijital oyun bağımlılık düzeylerinin belirlenmesine çalışılmıştır. Elde edilen verilerin analizi SPSS 24.0 paket programıyla yapılmıştır. Analizlerde aritmetik ortalama (X), standart sapma (SS), bağımsız örneklemler için t Testi ve tek yönlü varyans analizi (ANOVA) analizleri uygulanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre spor lisansı bulunma durumu ile dijital oyun bağımlılık düzeyi arasında spor lisansı bulunmayan katılımcılar lehine anlamlı farklılık olduğu, yani spor lisansı olmayan katılımcıların dijital oyun bağımlılık düzeylerinin daha fazla olduğu belirlenmiştir. Ayrıca dijital oyun bağımlılık düzeyi ile araştırmaya katılan bireylerin cinsiyetleri, yaşları, kardeş sayıları, anne eğitim düzeyleri, oyun oynarken kullanılan teknolojik araç, günlük oynan oyun miktarı arasında anlamlı farklılık olduğu; baba eğitim düzeyi arasında ise anlamlı farklılık olmadığı tespit edilmiştir.
COVİD-19 pandemi sürecinin ortaöğretim öğrencilerinin fiziksel uygunluk kapasitelerine ve beslenme tutumları üzerine etkisi
Bu araştırma ile COVID-19 pandemi sürecinin Ortaöğretim kademesinde beden eğitimi ve spor dersi alan, 14–18 yaş öğrencilerin fiziksel uygunluk düzeyi kapasitelerine ve beslenme öz-yeterlik tutumlarına olan etkisini belirleyip ortaya koymak amaçlanmıştır. Araştırma, ön deneysel araştırma tasarımlarından olan kontrol grupsuz, tek gruplu ön–son test deseni ile tasarlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu gönüllülük ilkesi doğrultusunda, Antalya il milli eğitim müdürlüğüne bağlı Muratpaşa Türk Telekom Anadolu Lisesinde eğitim gören ve Beden Eğitimi ve Spor derslerine katılımında engeli bulunmayan ve devam sorunu olmayan 14-18 yaş grubu 555 kadın öğrenci ve 357 erkek öğrenci olmak üzere toplam 912 orta öğretim öğrencisi gençten oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama araçları olarak, vücut kompozisyonu özelliklerinden boy uzunluğu ve vücut ağırlığı antropometrik ölçümleri, fiziksel uygunluk kapasite düzeylerinin belirlenmesi amacıyla fiziksel uygunluk kapasite performans testlerinden durarak uzun atlama, mekik, şınav, otur-uzan-eriş ve flamingo denge testileri kullanılmıştır. beslenme öz-yeterlik tutum düzeylerinin belirlenmesi amacıyla ise Çocuk Kalp Sağlığını Geliştirme Tutum Ölçeği ölçeğinin Beslenme alt ölçeği kullanılmıştır. Toplanan veriler, öncelikle verilerin normal dağılıma uygun olup olmadığını ortaya koymak amacıyla Shapiro-Wilk testi uygulanarak test sonucunda tüm parametreler için p>0,05 olduğu tespit edilmiştir. Fiziksel uygunluk düzeyi kapasiteleri ve beslenme öz-yeterlik tutumlarının cinsiyet değişkeni için parametrik testlerden grup içi farklılıkların karşılaştırılmasında eşleştirilmiş grup T test ve gruplar arası skorlardaki farklılıkların karşılaştırılmasında ise bağımsız örneklem T test kullanılmıştır. Fiziksel uygunluk düzeyi kapasiteleri ve beslenme öz-yeterlik tutumlarının sınıf düzeyi değişkeni için parametrik testlerden grup içi ve gruplar arası skorlardaki farklılıkların belirlenmesinde tek yönlü varyans analizi uygulanmıştır. Tüm katılımcıların cinsiyet, sınıf, boy uzunluğu ve vücut ağırlığı değişkenleri için frekans yüzde dağılımları analiz edilmiştir. Araştırmada güven aralığı %95 ve anlamlılık seviyesi p<0,05 olarak belirlenerek hesaplanmış ve analizler yapılmıştır. Sonuç olarak, COVID-19 pandemi sürecinin sonunda Ortaöğretim kademesinde beden eğitimi ve spor dersi alan, 14–18 yaş öğrencilerin fiziksel uygunluk düzeyi kapasiteleri cinsiyet ve sınıf düzeyi değişkenlerine göre anlamlı farklılıklar bulunur iken beslenme öz-yeterlik tutumlarında herhangi bir anlamlılığa rastlanmamıştır.
Üniversite öğrencilerinin fiziksel aktivite düzeyleri ve yeme alışkanlıklarının belirlenmesi
Bu araştırma üniversite öğrencilerinin fiziksel aktivite düzeyleri ve beslenme alışkanlıklarını belirlemeyi amaçlamıştır. Araştırma 2021-2022 eğitim öğretim yılında Akdeniz Üniversitesi Serik Gülsün – Süleyman Süral meslek yüksekokulunda öğrenim gören 259 gönüllü öğrenci ile yapılmıştır. Katılımcı öğrencilere; Sosyo-demografik Bilgi Formu Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi'nin kısa formu (UFAA-KF) Hollanda Yeme Alışkanlıkları anketi (DEBQ) uygulanmıştır. SPSS 22.0 versiyonunda bir paket program kullanılarak verilerin analizi yapılmıştır. İkili karşılaştırmalarda bağımsız guruplarda t testi, ikiden fazla gurupların karşılaştırılmasında tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Farklılığın ortaya konulmasında ise Least Significant Difference(LSD) test uygulanmıştır. Pearson momentler çarpımı korelasyon analizi (r), ölçeklerden elde edilen puanlar arasındaki ilişkiyi belirlemek için kullanılmıştır. Katılımcıların fiziksel aktivite düzeylerinin cinsiyet, aylık gelir, vitamin ve mineral alma değişkenine göre, yeme davranışlarının cinsiyet, yaşanılan yer aylık gelir, sigara kullanma değişkenine göre farklılaştığı, fiziksel aktivite düzeyi ile kısıtlayıcı alt boyutu ile negatif yönlü, dışsal alt boyutu ile pozitif yönlü düşük düzeyde ilişkili olduğu tespit edilmiştir. Bu durumun öğrencilerin öğrenim gördükleri süreçte içerisinde bulundukları fiziksel ve ruhsal durumlardan kaynaklandığı düşünülmektedir.
Tenis antrenörleri ve sporcularının öz yeterlilik ve yaşam doyumu ilişkisinin incelenmesi
Bu çalışmada Türkiye'de görev yapan tenis antrenörleri ve sporcularının cinsiyet, yaş, deneyim bakımından öz yeterlilik ve yaşam doyumu ilişkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada tenis antrenörü (n=75) ve tenis sporcusu (n=75) olan örneklem grubunu 62 kadın ve 88 erkek olmak üzere 150 kişi oluşturmuştur. Araştırmadaki veriler sadece yaş, cinsiyet ve deneyim yılını baz alarak kişisel bilgi formu, genel öz yeterlilik ölçeği ve yaşam doyumu ölçeği kullanılarak elde edilmiştir. Toplanan veriler SPSS 27 paket programı (Statistical Package for Social Sciences) kullanılarak analiz edilmiş olup verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistik (Ortalama ve Standart Sapma), pearson korelasyon, ANOVA ve MANOVA analizleri kullanılmıştır. Öz yeterlilik ve yaşam doyumu ilişkisinin incelendiği bu çalışmada elde edilen bulgulara göre yaşam doyumu ile genel öz yeterlilik arasında ilişki tespit edilerek literatürdeki çalışmalar güncel bir çalışma ile desteklenmiştir. Yaşam doyumu ile genel öz yeterliliğin alt boyutları olan başlama ve sürdürme çabası-ısrar arasında anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Sporcuların yaşam doyumu antrenörlerin yaşam doyumuyla kıyaslandığında sporcuların yaşam doyumunun anlamlı düzeyde yüksek olduğu analiz edilmiştir. Son olarak, cinsiyet ve yaşam doyumu arasında anlamlı bir ilişki bulunmazken cinsiyet ve meslek değişkenlerinin bir arada genel öz yeterliliği etkilediği belirlenmiştir. Sonuç olarak, tenis sporcuları ve antrenörlerinin yaşam doyumları ile genel öz yeterlilikleri arasında ilişki tespit edilmiştir. Anahtar Kelimeler: Tenis, Spor, Öz yeterlilik, Yaşam Doyumu.
Okçuluk branşında kadet, genç ve büyük yaş kategorilerinde durumluk ve sürekli kaygı düzeylerinin sportif başarıya etkisinin incelenmesi
Bu araştırma ile kadet, genç ve büyük yaş kategorilerindeki okçuluk sporcularının genel ve durumluk kaygı düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelenip kaygı düzeylerine olan etkisini belirleyip karşılaştırmak ve sportif başarıları üzerinde herhangi bir anlamlı farklılık olup olmadığını ortaya koymak amaçlanmıştır. Araştırmada betimsel araştırma deseninin genel tarama desenlerinden ölçek yöntemi kullanılarak veriler toplanmıştır. Araştırma grubunu, 2023 yılında uluslararası bir yarışma öncesi Antalya'da gerçekleştirilen milli takım seçmelerine katılan ve yarışan 31'i kadın, ve 38'i erkek olmak üzere toplam 69 okçuluk sporcusu oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak 1970 yılında Spielberger, Luschene ve Gorsuch tarafından geliştirilmiş, 1985 yılında ise geçerlilik ve güvenirlilik çalışmaları ve Türkçe'ye uyarlaması Öner ve Le Compte tarafından yapılan "Durumluk ve Sürekli Kaygı Ölçeği" kullanılmıştır. Ölçeğin, Durumluk kaygı ölçeğinin Cronbach's Alpha güvenilirlik indeksi α=0,856 iken Sürekli kaygı ölçeğine ilişkin Cronbach's Alpha güvenilirlik indeksi α=0,765 olarak elde edilmiştir. Yine ölçeğin, test tekrar test güvenirliği yöntemiyle Pearson Momentler Çarpımı Korelasyonu hesaplanmış sürekli kaygı ölçeği için .71 ile .86 , durumluk kaygı ölçeği için .26 ile .68 arasında bulunmuştur. Toplanan verilerin istatistiksel analizleri SPSS paket programı ile yapılmıştır. Verilerin analizinde istatistik yöntemlerinden olan frekans, yüzde dağılımları alınmış, değişkenler normal dağılım sergilediği ve homojenlik koşulları sağlandığı için parametrik testler kullanılmıştır. Parametrik testlerden, ikili gruplar için t-testi ve çoklu gruplar için ise Anova Testi uygulanmıştır. Başarı düzeyi ile bazı sosyo-demografik özellikler arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığının belirlenmesi amacı ile çapraz tablo analizi yapılarak Ki-Kare testi uygulanmış ve istatistiksel anlamlılık için 0,05 anlamlılık düzeyi referans alınmıştır. Araştırma sonucuna göre, okçuluk sporcularının sürekli ve durumluk kaygıları cinsiyet, yaş, yay klasmanı, spor yaşı, eğitim durumu, yarıştığı yay kategorisi, gelir durumlarına göre kaygı düzeyleri belirlenmiş ve kaygı düzeyi açısından Antalya'da Okçuluk Milli Takım Seçmesi sırasında yapılan ankette hipotez testleri için cinsiyet dışında anlamlı bir farklılığa rastlanmamıştır. Bulunan anlamlı farklılık göz önünde bulundurulduğunda kadın okçuluk sporcularının erkek okçuluk sporcularına oranla daha yüksek kaygı düzeylerine sahip oldukları bulunmuştur. Yine durumluk ve sürekli kaygı düzeyleri ile başarı arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır.
Okul yöneticilerinin iletişim becerileri ile beden eğitimi öğretmenlerinin mesleki motivasyon durumları arasındaki ilişki
Bu araştırmanın amacı, okul yöneticilerinin iletişim becerileri ile beden eğitimi öğretmenlerinin mesleki motivasyon durumları arasındaki ilişkiyi anlamak ve bu ilişkinin eğitim sistemi üzerindeki etkilerini ortaya koymaktır. Bu çalışmada nicel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Araştırma, Antalya ilinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmada iletişim becerileri ölçeği ve mesleki motivasyon ölçeği kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, yaş grupları mesleki motivasyon üzerinde belirgin farklılıklar göstermektedir; 30-40 yaş grubundaki katılımcılar en yüksek, 61 yaş ve üzerindeki katılımcılar ise en düşük motivasyon puanlarını almıştır. Ancak yaş grupları arasında iletişim becerileri açısından anlamlı bir fark bulunmamıştır. Cinsiyetin mesleki motivasyon ve iletişim becerileri üzerindeki etkisi anlamlı bulunmamış, yani cinsiyet her iki değişken üzerinde belirgin bir etki yaratmamaktadır. Hizmet yılına göre mesleki motivasyon puanlarında önemli farklılıklar gözlemlenmiş; 1-10 yıl hizmet süresi olanlar en yüksek motivasyon puanlarını alırken, 21-30 yıl hizmet süresi olanlar en düşük puanları elde etmiştir. Medeni durumun mesleki motivasyon üzerindeki etkisi istatistiksel olarak anlamlı çıkmamışken, beden eğitimi öğretmeni sayısının hem mesleki motivasyon hem de iletişim becerileri üzerinde anlamlı etkileri bulunmuştur; öğretmen sayısı arttıkça motivasyon ve iletişim becerileri puanları da artmaktadır. Son olarak, okul müdürünün cinsiyetinin mesleki motivasyon ve iletişim becerileri üzerinde anlamlı bir etkisi bulunmamakta, ancak okulda görev yapma süresi motivasyon üzerinde etkili olurken, iletişim becerileri üzerinde ise etkili olmamaktadır.
Oyunlaştırma kullanıcı türleri bağlamında ortaokul öğrencilerinin beden eğitimi dersine katılım motivasyonlarının incelenmesi: İlişkisel, yordayıcı ve karar ağacı temelli bir analiz
Bu araştırmanın amacı, ortaokul öğrencilerinin kullanıcı türleri ile beden eğitimi dersine yönelik katılım motivasyonu arasındaki ilişkiyi incelemek, demografik değişkenlere göre farklılıkları belirlemek ve kullanıcı türlerinin motivasyon üzerindeki yordayıcı etkisini ortaya koymaktır. Bu doğrultuda, 5., 6., 7. ve 8. sınıf düzeylerinde öğrenim gören toplam 407 öğrenciden elde edilen veriler analiz edilmiştir. Veri toplama aracı olarak Demir-Tekkurşun (2023) tarafından geliştirilen "Beden Eğitimi Dersine Katılım Motivasyonu Ölçeği" ve Marczewski (2015) tarafından geliştirilen, Türkçeye uyarlaması yapılan "Oyunlaştırma için Kullanıcı Türleri Ölçeği" kullanılmıştır. Araştırmada demografik değişkenlere göre motivasyon ve kullanıcı türleri farklılıkları Mann-Whitney U ve Kruskal-Wallis H testleriyle, değişkenler arası ilişkiler Spearman korelasyon ile, yordayıcı ilişkiler ise çoklu regresyon ve CHAID analizleriyle incelenmiştir. Analizler sonucunda; cinsiyet, sınıf düzeyi, tercih ettikleri oyun türü, oyun oynama tercihleri ve oyun unsuru tercihleri gibi değişkenlerin hem motivasyon hem de kullanıcı türlerinde anlamlı farklılıklara yol açtığı görülmüştür. Özellikle 5. sınıf öğrencilerinin 7. ve 8. sınıf öğrencilerine kıyasla daha yüksek içsel motivasyon düzeyine sahip olduğu belirlenmiştir. Cinsiyet değişkenine göre de oyuncu ve oyunbozan türlerinde erkeklerin anlamlı düzeyde daha yüksek puan aldığı saptanmıştır. Kullanıcı türleri ile motivasyon alt boyutları arasındaki ilişkiler incelendiğinde; sosyalleşen, özgür ruhlu, başaran, yardımsever ve oyuncu türlerinin içsel ve dışsal motivasyonla pozitif yönde anlamlı ilişkiler gösterdiği, buna karşılık oyunbozan türünün ise motivasyonla negatif yönde ilişki gösterdiği bulunmuştur. Gerçekleştirilen çoklu doğrusal regresyon analizi sonucunda; içsel motivasyon üzerinde sosyalleşen kullanıcı türünün pozitif yönde, özgür ruhlu ve oyunbozan türlerinin ise negatif yönde anlamlı yordayıcılar olduğu belirlenmiştir (R² = .167). Dışsal motivasyon modeli de benzer şekilde anlamlı bulunmuş ve başaran, oyuncu türleri dışsal motivasyonun pozitif yordayıcıları olarak öne çıkmıştır (R² = .135). Motivasyonsuzluk değişkeni, analiz kapsamına alınmamıştır çünkü regresyon amacıyla yeterli normallik ve lineerlik varsayımları sağlanamamıştır. Ek olarak uygulanan CHAID (Chi-Square Automatic Interaction Detection) analizleri, içsel motivasyon üzerinde etkili en temel değişkenin sınıf düzeyi olduğunu; dışsal motivasyon üzerinde ise cinsiyet ve kullanıcı türleri etkileşimlerinin belirleyici olduğunu ortaya koymuştur. Özellikle oyuncu ve başaran türleri, daha yüksek dışsal motivasyon düzeyleriyle ilişkilendirilmiştir. Elde edilen bulgular, oyunlaştırma uygulamalarının bireysel demografik farklılıkları dikkate alarak tasarlanması gerektiğini ve oyunlaştırma temelli öğretim süreçlerinde kullanıcı türlerinin motivasyon üzerinde belirleyici bir rol oynadığını göstermektedir.
Beden eğitimi öğretmenlerinin karakter eğitimine ve uygulamalarına ilişkin görüşleri
Bu araştırmada beden eğitimi öğretmenlerinin; karakter kavramına ve karakter eğitimine ve öğrencilerde iyi karakteri geliştirmek için beden eğitimi ve spor dersi öğretim programı ile bütünleştirilmiş karakter eğitimi oyunlarına, etkinliklerine ve uygulamalarına ilişkin görüşlerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada nitel araştırma yöntemi ve olgubilim (fenomenoloji) araştırma deseni kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubu nitel araştırmada amaçlı örnekleme yöntemlerinden kartopu örneklemeye ve ölçüt örneklemeye dayalı olarak seçilmiştir. Araştırmaya özel okul ve devlet okullarında çalışan; yaşları 29-60 (Ort=44.09, SS=7.44) ve mesleki deneyimleri 5-35 yıl (Ort=20.68, SS=6.97) arasında değişen 7'si kadın 15'i erkek toplam 22 beden eğitimi öğretmeni katılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak; Karakter Eğitimi Yetkinlik İnancı Skalası, kişisel bilgi formu ve yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen verilerin çözümlenmesinde içerik analizi kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda beş tema ortaya çıkmıştır. Bu temalar "karakter kavramına ilişkin görüşler", "karakter eğitimi verilmesi gerekliliğinin nedenlerine ilişkin görüşler", "karakter eğitiminde beden eğitimi ders içeriğine ilişkin görüşler", "karakter eğitiminde beden eğitimi öğretmeninin rolüne ilişkin görüşler" ve "beden eğitimi öğretmenlerinin önerileri" temalarıdır. Beden eğitimi öğretmenleri ile yapılan görüşmelere göre, karakter bireyin sahip olduğu değerler, duyuşsal, davranışsal olgular gibi belirli özelliklerdir ve bu özelliklerin gelişimini etkileyen temel unsurlar ise aile, okul ve çevredir. Görüşlere göre iyi karakter erdemleri ve kötü karakter özellikleri belirlenmiştir. Ayrıca karakter eğitimi aracılığıyla öğrencilerde geliştirilebileceği ifade edilen erdemler belirlenmiştir. Karakter eğitimi faaliyetleri, deneyimleri ve değerlendirmeleri aracılığıyla öğrencilerin birtakım erdemleri benimseyerek, bu erdemleri gündelik yaşantılarına transfer edebilecekleri öğretmenlerce belirtilmiştir. Beden eğitimi öğretmenlerinin derslerinde karakter eğitimine yer verme gerekçeleri karakter eğitiminin olumlu davranışları destekleyici işlevi ile olumsuz davranışları önleyici işlevidir. Ayrıca dersin 6 farklı unsuru barındırmasından dolayı karakter eğitiminde etkin ve önemli bir rolü vardır. Öğretmenler derslerinde iyi karakteri teşvik etmek ve geliştirmek için öğretim programı ile bütünleştirilmiş karakter eğitimi, sınıf tartışmaları, karakter ve değerlerde açık öğretim, bütüncül yaklaşım, proje tabanlı öğrenme ve öğretilebilir anlar gibi yaklaşımlar ve karakter eğitimine yönelik oyun ve uygulamalar kullanmaktadırlar. Karakter eğitimi hedeflerine ulaşılıp ulaşılmadığının değerlendirmek için öğretmenler dönütler, gözlemler, öğrenci port folyoları gibi uygulamaları kullanmaktadırlar Beden eğitimi öğretmenleri karakter eğitiminin nasıl daha etkin ve etkili hale getirilebileceğine yönelik fikirlerini dile getirerek öğrenci ve öğretmen eğitimine yönelik birçok önerilerde bulunmuşlardır. Beden eğitimi öğretmenleri öğrenci eğitimi ve öğretmen eğitimine yönelik birçok önerilerde bulunarak karakter eğitiminin nasıl daha etkin ve etkili hale getirilebilineceğine yönelik fikirlerini dile getirmişlerdir. Ayrıca beden eğitimi öğretmenleri diğer öğretmenlerin yararlanabilecekleri farklı türlerde kaynak önerilerinde bulunulmuşlardır.
Futbolda gözlemlenen prososyal ve antisosyal davranışların incelenmesi
Bu çalışmanın amacı Türkiye Futbol Süper Ligi'nde birden fazla kez şampiyonluğu bulunan (Beşiktaş, Fenerbahçe, Galatasaray ve Trabzonspor) takımların 2018-2019, 2019-2020, 2020-2021 sezonlarında birbiriyle yaptığı müsabakalarda sporcularda gözlemlenen prososyal ve antisosyal davranışları çeşitli değişkenlere göre incelemektir. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinin gözlem ve doküman analizi teknikleri kullanılmıştır. Müsabakalardaki davranışların belirlenmesi, sınıflandırılması ve kodlanması yaklaşık 836 saat sürmüştür. Gözlem yoluyla elde edilen davranışlara ait veriler Bandura (1999) tarafından tanımlanan proaktif ve önleyici ahlak kavramları doğrultusunda sınıflandırılmıştır. Ayrıca davranışların sınıflandırılmasında Kavussanu ve Boardley (2009) tarafından bu tanım kapsamında geliştirilen Sporda Prososyal ve Antisosyal Davranış Ölçeğinden (The Prosocial and Antisocial Behavior in Sport Scale) ve Gürpınar ve Güven'in (2011) yaptığı Futbol Hakemlerinin Karşılaştıkları Sportmenlik Dışı Davranışların İncelenmesi adlı çalışmalardan faydalanılmıştır. Araştırmada ek olarak araştırmacı tarafından geliştirilen müsabaka bilgi formu ve kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Müsabakalarda 24 farklı antisosyal davranış türü altında toplam 3080 adet antisosyal davranış, 22 farklı prososyal davranış türü altında toplam 1945 tane prososyal davranış gözlemlenmiştir. Sporcuların takımı, yaşı, uyruğu, spor tecrübesi, milli olma durumu, mevkisi, müsabakanın süresi, müsabakanın oynandığı saha, müsabakanın sonucu, müsabakanın seyirci durumu ve takımın müsabaka öncesi ligdeki sıralaması değişkenlerine göre sporcuların gözlemlenen prososyal ve antisosyal davranış adetleri ortaya konmuştur.
Koordinasyon temelli hareket eğitimi uygulamalarının 5-6 yaş çocukların temel motor hareketleri ve dikkat becerileri üzerine etkisinin araştırılması
Bu araştırma ile, koordinasyon temelli hareket eğitimi uygulamalarının okul öncesi evrede olan 60-72 ay yaş grubu çocukların temel motor hareket performans ve hareket becerileri ile dikkat becerileri üzerindeki etkisini ortaya koymak için bir deney grubunun temel motor hareket performans ve hareket becerileri ile dikkat becerileri varyasyonlarını ve bir dizi değişkeni bir kontrol grubuna karşı belirlemek, tanımlamak ve karşılaştırmak amaçlanmıştır. Araştırma, yarı deneysel araştırma modellerinden olan kontrol gruplu ön test - son test deseni ile tasarlanmıştır. Deney ve kontrol gruplarını oluşturan çalışma grubu sınırlandırılırken amaçlı örneklem metotlarından olan uygun (convenience) örneklem tekniğinden yararlanılarak seçilen ve yansız atama ile oluşturulan 60-72 ay yaş grubu toplam 60 (deney n=30 kontrol n=30) okul öncesi çocuktan oluşmaktadır. Araştırmada, temel motor hareket beceri performans kapasiteleri ile çeviklik ve dikkat beceri düzeylerinin belirlenmesi amacıyla motor performans ve hareket beceri testleri ile dikkat beceri testi kullanılmıştır. Veri toplama araçları olarak, temel motor hareket performans beceri kapasitesi verileri için dikey sıçrama, durarak uzun atlama, countermovement sıçrama, havada kalma süresi, tenis topu fırlatma, otur uzan ve 20 metre sürat testi, flamingo (statik) ve Y denge (dinamik) testleri, beceri performans verisi için çeviklik testi, dikkat becerisi verisi için ise Frankfurter dikkat testi ile veriler toplanmıştır. Uygulamalardan önceki ilk hafta çalışma grubuna ön-test ölçümleri uygulanmış, daha sonra kontrol grubuna okul öncesi eğitim programında yer alan hareket ve oyun etkinlikleri uygulanırken deney grubuna okul öncesi eğitim programında yer alan hareket ve oyun etkinlikleri ders saatlerinde ve öğrencilerin gelişim özelliklerine uygun olarak temel motor performans kapasitelerini, hareket becerilerini, dikkat becerilerini ve genel koordinasyonlarını destekleyici ve geliştirici koordinasyon temelli hareket eğitimi uygulanmıştır. Uygulamalar 12 hafta süre ile uygulandıktan sonra 13. hafta son-test ölçümleri uygulanmıştır. Toplanan veriler, öncelikle verilerin normal dağılıma uygun olup olmadığını ortaya koymak amacıyla Levene testi uygulanarak test sonucunda tüm parametreler için p>0,05 olduğu tespit edilmiştir. Parametrik testlerden grup içi farklılıkların karşılaştırılmasında eşleştirilmiş grup T test ve gruplararası skorlardaki farklılıkların karşılaştırılmasında bağımsız örneklem T test kullanılmıştır. Tüm katılımcıların cinsiyet ve grup (deney-kontrol) değişkenleri için yüzde frekans dağılımları analiz edilmiş, vücut uzunluğu, vücut ağırlığı, alt ekstremite uzuv uzunluğu ortalama ve standart sapma değerleri analiz edilerek yorumlanmıştır. Araştırmada güven aralığı %95 ve anlamlılık seviyesi p<0,05 olarak belirlenerek hesaplama ve analizlerin tümü SPSS 23.0 istatistiksel paket programı kullanılarak yapılmıştır. Sonuç olarak, koordinasyon temelli hareket eğitimi uygulamalarının 60-72 ay yaş grubu çocukların temel motor hareket performans kapasiteleri ve hareket beceri performans kapasiteleri ile dikkat beceri düzeylerini geliştirerek olumlu yönde etkilediği sonucuna ulaşılmıştır. Anahtar Kelimeler: Okul Öncesi, Koordinasyon Temelli Hareket Eğitimi, Temel Motor Performans, Beceri, Dikkat
Uzaktan eğitimde beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin öğretimsel içerik, teknolojik kullanım ve öğrenci iletişim öz yeterlikleri
Bu araştırma 2021-2022 eğitim- öğretim yılı Konya ilinde bulunan tüm okul kademelerinde göreve devam eden Beden Eğitimi ve spor öğretmenlerinin uzaktan eğitimdeki öz yeterlilik düzeyleri incelenmiştir. Çalışmada basit rastgele örnekleme yöntemi sonucunda araştırmaya n=412 öğretmen katılmıştır. Veri toplama aracı olarak kişisel bilgi formu ve UEÖY (Uzaktan Eğitim Öz – Yeterlilik) Öğretmen Ölçeği uygulanmıştır. Çalışmada verilerin incelenmesinde frekans analizleri, bağımsız örneklem t testi ve varyans analizi testi uygulanmıştır. Analizler SPSS 25.0 programı ile yapılmıştır. Öğretmenlerin %61,4'nün erkek ve %38,6'nın kadın olduğu tespit edilmiştir. Öğretmenler %75 ile resmi ve gündüz eğitim veren kurumlarda, %12,9 ile imam hatip ve %12,1 ile diğer tipteki okullarda hizmet verdiği görülmüştür. Öğretmenlerin %53,9'u ortaokul ve %46,1'i liselerde görev yapmaktadır. Öğretmenler %6,8 ile 0-5 yıl, %19,2 ile 6-10 yıl, % ü37,4 ile 11-15 yıl, %36,7 ile 16 yıl ve üzerinde sürede mesleki kıdeme sahip olduğu tespit edilmiştir. Cinsiyet, okul tipi, eğitim kurumu ve kıdem düzeylerinin evrenin genel özelliklerine uygun olduğu ifade edilebilir. Öğretmenlerin öz yeterliliklerinin düşük olduğu ifadeler ise daha çok teknik bilgisayar alt yapıları ile ilgili konuları üzerinde olduğu tespit edilmiştir. Uzaktan eğitim sistemi hakkındaki bilgi ve yeterlilik düzeylerinin 3,78±0,78 seviyesinde ve oldukça yüksek olduğu hesaplanmıştır. Araştırmada öğretmenlerin öğretim kademesine göre Uzaktan eğitim sistemi hakkındaki bilgi ve yeterlilik düzeylerinin farklı düzeylerde olmadığı görülmüştür. Ayrıca erkek, kıdem düzeyleri düşük olan ve normal liselerde görev yapan öğretmenlerin öz yeterlilik düzeylerinin daha yüksek olduğu görülmüştür. Anahtar Kelimeler: Uzaktan Eğitim, Öz-yeterlilik, Beden Eğitimi ve Spor Öğretmeni
Spor bilimleri fakültesi öğrencilerinin pandemi sürecinde uzaktan eğitim ortamlarını kullanım tutumları ve internet bağımlılıklarının incelenmesi
Bu çalışmada Spor Bilimleri Fakültesi öğrencilerinin pandemi süresinde uzaktan eğitim ortamlarını kullanım tutumları ve internet bağımlılıklarının incelenmesi amaçlanmıştır. Bu araştırmada nicel araştırma modelinde ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırma evrenini Akdeniz Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesinde 2022-2023 eğitim-öğretim yılında öğrenim gören toplam 827 lisans öğrencisi oluşturmaktadır. Örneklem olarak seçkisiz örneklem kullanılarak toplamda 398 lisans öğrencisi araştırmaya katılmıştır. Araştırmanın veri toplama sürecinde Kişisel bilgi formu, Yıldız ve ark. (2021) Türkçeye uyarladığı "Pandemi sürecinde uzaktan eğitim ortamlarını kullanımına ilişkin tutum ölçeği" ve Kutlu ve ark. (2016) Türkçe uyarlamasını yaptığı "Young İnternet Bağımlılığı Kısa Testi" kullanılmıştır. İstatistiksel sonuçlar SPSS 23 paket programıyla yapılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde verilen normal dağılım gösterdiği doğrultusundadır. Bu bağlamda ikili karşılaştırmalarda t-testi, çoklu karşılaştırmalarda ANOVA testi ve ilişki için Pearson Korelasyon Katsayısına bakılmıştır. Sonuçlar p<.05 anlamlılık düzeyinde incelenmiş ve aktif spor yapma durumu değişkenine göre pandemi sürecinde uzaktan eğitim ortamlarını kullanıma ilişkin tutum arasında anlamlı farklılık görülmüştür. Aktif spor yapanların tutum puanı spor yapmayanlara göre daha yüksektir. Cinsiyet, sınıf düzeyi, okuduğu bölüm ve haftalık antrenman gün sayısı değişkenlerini incelendiğinde internet bağımlılık düzeylerinde ve uzaktan eğitim ortamlarını kullanıma ilişkin tutum düzeylerinde anlamlı fark tespit edilmemiştir. Son olarak yapılan ilişki testinde internet bağımlılık puanları ve uzaktan eğitim ortamlarını kullanımına ilişkin tutum düzeylerinde pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur.
Fiziksel aktivitenin öğrencilerin teknoloji bağımlılığı üzerine etkisi
Bu araştırma, fiziksel aktivelerden sayılan pilates uygulamasının teknoloji bağımlılığı üzerindeki etkisini ölçmek amacıyla yapılmıştır. Araştırma, yarı deneysel araştırma modellerinden olan kontrol gruplu ön test - son test deseni ile tasarlanmıştır. Deney ve kontrol gruplarını oluşturan çalışma grubu sınırlandırılırken amaçlı örneklem metotlarından olan uygun (convenience) örneklem tekniğinden yararlanılarak seçilen ve yansız atama ile oluşturulan 11-16 yaş grubu toplam 120 (deney n=60 kontrol n=60) orta ve ortaöğretim kademelerinde öğrenim gören öğrenciden oluşmaktadır. Araştırmada, Veri toplama araçları olarak, teknoloji bağımlılık düzeylerini belirlemek için Dilci (2019) tarafından geliştirilen ve geçerlik güvenirlik çalışması yapılan "Dijital Bağımlılık Ölçeği" ile veriler toplanmıştır. Ölçek "Yoksunluk", "Dürtüsellik", "Düşük Performans", "Düşük Benlik Algısı" ve "Sosyal İzolasyon" olmak üzere beş alt boyuttan ve toplamda 40 maddeden oluşmaktadır. Ölçeğin toplam güvenirliği .98 olarak belirlenmiştir. Çalışmada ise eğitim öncesi ve eğitim sonrası ölçümleri için ölçeğin Cronbach alfa katsayısı sırasıyla 0.922 ve 0.924 bulunmuştur. Uygulamalardan önceki ilk hafta çalışma grubuna ön-test ölçümleri uygulanmış, daha sonra kontrol grubuna herhangi bir uygulama yapılmayıp deney grubuna fiziksel aktivitelerden pilates çalışması yapılmıştır. Uygulamalar 6 hafta süre ile uygulandıktan sonra 6. hafta son-test ölçümleri uygulanmıştır. Deney ve kontrol gruplarının dijital bağımlılık ölçeği alt boyutlarında ön test puan ortalamaları arasındaki farkı test etmek için bağımsız gruplar için t testi, deney grubunun kendi içinde ön test son test puanlarını incelemek için bağımlı gruplar için t testi yapılmıştır. Araştırmadan elde edilen veriler SPSS 22.0 paket programıyla analiz edilmiştir. Test tekniğine karar verilmeden önce parametrik test varsayımlarının karşılanıp karşılanmadığı incelenmiştir. Çalışma grubunun (n=120) parametrik test uygulaması için "n≥30" gerekliliğini karşıladığı görülmüştür. Sonuç olarak, fiziksel aktivitelerden pilates çalışmalarının teknoloji bağımlılığını düşürdüğü, fiziksel aktivitelerden pilatesin teknoloji bağımlılığı ekseninde çocukları olumlu yönde etkilediği sonucuna ulaşılmıştır. Anahtar Kelimeler: Ortaokul, Lise, Fiziksel aktivite, Pilates, Teknoloji bağımlılığı
Beden eğitimi öğretmenlerinin başarı algılarında yordayıcı olarak psikolojik iyi oluş ve fiziksel öz saygı
Bu araştırma, beden eğitimi öğretmen adaylarının başarı algılarının yordayıcısı olarak psikolojik iyi oluş ve fiziksel öz saygısını incelemek amacıyla yapılmıştır. Nicel araştırma yöntemlerinden betimsel model ile yürütülen bu araştırmanın örneklemini 193'ü Ankara Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi ve 140'ı Antalya Akdeniz Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi olmak üzere toplam 333 beden eğitimi öğrenimi gören lisans öğrencisinden oluşturmaktadır. Araştırma yapılırken veri toplama araçları olarak, Ryff (1989) tarafından geliştirilmiş Psikolojik İyi Oluş Ölçeği (PİOÖ) ile Confelonieri tarafından geliştirilmiş Fiziksel Öz Saygı Ölçeği (F.Ö.S.Ö) kullanılmıştır. Psikolojik İyi Oluş Ölçeği 6 alt boyu ve 42 sorudan oluşmaktadır. PİOÖ'nin her bir alt boyutu için iç tutarlılık ve güvenirlilik katsayıları için; özerklik .86, çevresel hakimiyet .90, kişisel gelişim .87, diğerleriyle olumlu ilişkiler .91, yaşam amacı .90 ve kendini kabul etme .93 olarak bulunmuştur. Aynı şekilde Fiziksel Öz Saygı Ölçeği 3 boyut ve 12 maddeden oluşmaktadır. Ölçeğin iç tutarlılık ve güvenirlilik çalışmalarında görünüm alt boyutunun iç tutarlılığı .73, kilo alt boyutunun iç tutarlılığı .76 ve atıf alt boyutunun tutarlılığı .64 olarak belirlenmiştir. Araştırma boyunca belirlenen amaçlara ulaşabilmek için veri analizi IBM tarafında geliştirilmiş olan SPSS 24.0 ile yapılmıştır. Araştırmada ölçek puanları hesaplanmış ve puanların normal dağılıma uygunluğunun belirlemesi için basıklık ve çarpıklık katsayıları incelenmiştir. Ölçek puanının demografik özelliklere göre farklılık gösterme durumunun analiz edilmesi için t testi ve ANOVA testi kullanılmıştır. T testi, 2 gruplu demografik değişkenlerin analizinde kullanılırken ANOVA testi k (k>2) gruplu değişkenlerin analizinde kullanılmıştır. Araştırmada kullanılan analiz sonuçlarına göre fiziksel öz saygı ile özerklik, çevresel hakimiyet, kişisel gelişim, diğerleriyle olumlu ilişkiler, yaşam amacı, kendini kabul etmede çok güçlü düzeyde pozitif yönlü bir ilişki olduğu sonucuna varılmaktadır. Fiziksel öz saygının psikolojik iyi oluş üzerindeki etkisini incelediğimizde, fiziksel öz saygının psikolojik iyi oluşu pozitif yönde etkilediği belirlenmiştir. Fiziksel öz saygı ve alt boyutları ile psikolojik iyi oluş ve alt boyutlarının öğrencilerin okuduğu üniversitelerin bulunduğu şehir bakımından istatistiksel olarak anlamlı farklılık göstermediği belirlenmiştir.
Beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin uzaktan eğitime yönelik tutum ve yeterlikleri
Dünyada ve ülkemizde son dönemlerde çeşitli nedenlerden dolayı (pandemi, doğal afetler) uzaktan eğitim öğretim hizmetlerine başvurulduğu görülmüştür. Uzaktan eğitim kapsamında beden eğitimi ve spor dersinin de uygulandığı ve uygulama temelli bir ders olduğu için bu süreçten en çok etkilenen derslerin başında olduğu düşünülmektedir. Bu araştırmanın amacı ise beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin uzaktan eğitime yönelik tutum ve yeterliklerini incelemektir. Araştırma, betimleyici modelde nicel bir çalışmadır. Araştırmaya Antalya ilinde görev yapan 101 kadın 211 erkek olmak üzere 312 beden eğitimi ve spor öğretmeni Google form üzerinden online olarak gönüllülük esasıyla katılım göstermiştir. Katılımcıların demografik özelliklerini belirlemek için kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Araştırma da Deniz (2021) tarafından geliştirilen Öğretmenlere Yönelik Uzaktan Eğitim Tutum Ölçeği ve Sağın, Yücekaya ve Güllü (2021) tarafından geliştirilen Beden Eğitimi Öğretmenlerinin Uzaktan Eğitim Yeterlikleri Ölçeği uygulanmıştır. Beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin uzaktan eğitime yönelik tutumları ve yeterlikleri incelenmiştir. Ölçeklerin sonuçları SPSS 22 paket programı ile analiz edilmiştir. Veriler normal dağılım gösterdiğinden parametrik testler uygulanmıştır. Sonuç olarak beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin uzaktan eğitime yönelik tutumlarında cinsiyet, mesleki deneyim yılı, çalıştığı yer ve teknoloji yetkinlik seviyesi gibi değişkenlerde anlamlı farklar bulunmuştur. Beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin uzaktan eğitim yeterliklerinde cinsiyet, mesleki deneyim yılı, görev kademesi ve teknoloji yetkinlik seviyesi değişkenlerine göre istatiksel olarak anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Tutum ve yeterlik arasındaki ilişkiye bakıldığında ise düşük seviyede anlamlı bir fark bulunmuştur.
Müzik ile ilişkilendirilmiş beden eğitimi ve spor derslerinin öğrencilerin tutumlarına etkisinin incelenmesi
Bu araştırma ile, müzik dersi ile beden eğitimi ve spor dersinin disiplinlerarası yaklaşımla ilişkilendirildiği öğrenme etkinliklerinin öğrencilerin derslere yönelik tutumlarına etkisini araştırmak amaçlanmıştır. Araştırma, deneme modellerinden ön test-son test kontrol gruplu modeli ile tasarlanmıştır. Deney ve kontrol gruplarını oluşturan çalışma grubunu, 2021-2022 eğitim-öğretim yılında Alanya ilçe MEB müdürlüğüne bağlı Toslak Sabir Erkin Ortaokulu ile Emişbeleni Ortaokulu'nda öğrenime devam eden toplam 60 (deney n=30 kontrol n=30) 5. sınıf öğrencisi oluşturmaktadır. Çalışma grubu sınırlandırılırken kolayca erişilebilecek ve eğitim-öğretimde devamlılığın yüksek olduğu iki kurumun tercih edilmesi maksadıyla amaçlı örneklem metotlarından olan uygun (convenience) örneklem tekniğinden yararlanılmıştır. Deney ve kontrol gruplanın belirlenmesinde yansız atama yöntemi göre tercih edilen okullarda 5. sınıf A ve B şubeleri arasında kura çekimine gidilmiş kura çekimi sonucu okulların A şubeleri deney B şubeleri ise kontrol grubu olarak belirlenmiştir. Araştırmada başında öğrencilerin demografik özelliklerini ölçmek için araştırmacı tarafından hazırlanan demografik bilgi formu, müzik dersine yönelik tutumlarını ölçmek için ilköğretim müzik dersi tutum ölçeği, beden eğitimi ve spor dersine yönelik tutumlarını ölçmek için ise ilköğretim beden eğitimi ve spor dersi tutum ölçeği uygulanmıştır. Araştırmanın uygulaması 12 haftalık süreçte gerçekleşmiştir. Bu süreçte kontrol grubu beden eğitimi ve spor dersini MEB'in onayladığı yıllık plana göre işlemiş deney grubu ise beden eğitimi ve spor dersini müzik dersi ile beden eğitimi ve spor dersinin disiplinlerarası yaklaşımla birlikte işlendiği öğrenme etkinlikleri ile işlemiştir. Sürecin sonunda son testler tekrar edilmiştir. Elde edilen verilerin normal dağılım gösterip göstermediğini test etmek amacıyla Kolmogrov Smirnov testi uygulanmış ve verilerin normal dağılım gösterdiği tespit edilerek karışık desen Anova testleri uygulanmıştır. Araştırmada anlamlılık seviyesi p<0,05 olarak belirlenerek hesaplama ve analizlerin tümü SPSS 26.0 istatistiksel paket programı kullanılarak yapılmıştır. Araştırmanın bulgularında; müzik dersi ile beden eğitimi ve spor dersinin disiplinlerarası yaklaşımla ilişkilendirildiği öğrenme etkinlikleri ile beden eğitimi ve spor dersi işleyen deney grubu öğrencilerinin son test tutum puanları ile müzik dersi ile beden eğitimi ve spor dersinin disiplinlerarası yaklaşımla ilişkilendirildiği öğrenme etkinlikleri ile beden eğitimi ve spor dersi işlemeyen kontrol grubu öğrencilerinin son test puanları karşılaştırıldığında deney grubu lehine beden eğitimi ve spor dersine yönelik tutum puanlarında anlamlı farklılık meydana gelmiştir. Müzik dersine yönelik tutum puanlarında ise anlamlı derecede farklılık meydana gelmemiştir. Müzik dersi ile ilişkilendirilen beden eğitimi ve spor dersinin öğrencilerin müzik dersine yönelik tutumlarına olumlu katkı sağlamadığı ancak beden eğitimi ve spor dersine yönelik yönelik tutumlarına ise olumlu yönde katkı sağlayacağı söylenebilir (p<0,05). Anahtar Kelimeler: Disiplinlerarası yaklaşım müzik dersi, beden eğitimi ve spor, tutum
Spor yapan ve yapmayan öğrencilerin öğrenme stillerinin incelenmesi (Antalya ili Konyaaltı ilçesi örneği)
Amaç: Bu araştırmanın amacı, spor yapan ve yapmayan öğrencilerin tercih ettikleri öğrenme stillerini belirleyerek, geleceğe yönelik verimli bir öğrenim ve spor hayatı sürdürmelerine katkıda bulunmaktır. Yöntem: Bu araştırma genel tarama yöntemlerinden survey (tarama) tipi bir araştırmadır. Araştırmanın evrenini Antalya ili Konyaaltı ilçesinde öğrenim gören ortaokul ve lise öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemi Antalya ili Konyaaltı ilçesinde öğrenim gören ortaokul ve lise öğrencileri arasından tabakalı örnekleme yöntemi ile seçilmiş 1043 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu ve Kolb tarafından geliştirilen, Gencel (2007) tarafından Türkçeye uyarlanan Kolb Öğrenme Stili Envanteri- III kullanılmıştır. Araştırma verilerinin istatistiksel çözümlemelerinde SPSS 23 (Statistical Package for the Social Sciences) paket programı kullanılmıştır. Araştırma kapsamında bağımsız değişkenler ve öğrenme stilleri ile ilgili bulgular frekans (f) , yüzde (%) olarak verilmiştir. Demografik özelliklere göre öğrenme stilleri arasındaki karşılaştırmalar ki-kare (Chi-square) istatistiksel analizi ile yapılmıştır. Araştırmada anlamlılık düzeyi 0.05 olarak belirlenmiştir. Kolb Öğrenme Stili Envanterinin dört temel öğrenme biçimi puanları ile birleştirilmiş puanların Cronbach-alpha değeri (Somut Deneyim 0,63; Yansıtıcı Gözlem 0,67; Soyut Kavramsallaştırma 0,67; Aktif Deneyim 0,69) olarak bulunmuştur. Bulgular: Spor yapan öğrenciler (%27,1) yerleştirme, spor yapmayan öğrenciler (%29,6) özümseme öğrenme stiline sahiptir. Öğrenme stilleri yaşa göre (p=0,001); eğitim kademesine (p=0,003); sınıfa (p=0,003); okul türüne (p=0,018); gruplandırılmış verilerde baba mesleğine (p=0,010) göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık göstermektedir. Spor yapan ve yapmayanların öğrenme stillerinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur (p=0,013). Spor yapmayanların yaşa (p=0,049) ve gruplandırılmış verilerde baba mesleğine (p=0,010) göre öğrenme stilleri değişmektedir. Sonuç: Bu araştırmada spor yapan öğrencilerin öğrenme stilleri yerleştirme, spor yapmayan öğrencilerin öğrenme stilleri özümsemedir. Spor yapan ve yapmayan öğrencilerin öğrenme stilleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmuştur (p<0,05). Anahtar Kelimeler: Kolb, Öğrenme Stilleri, Spor Yapan, Spor Yapmayan, Deneyimsel Öğrenme.
Ortaokul öğrencilerinin beden eğitimi ve spor dersi değer yönelimleri ve sportmenlik davranışlarının incelenmesi
Bu çalışmanın amacı, ortaokul öğrencilerinin beden eğitimi ve spor derslerinde değer yönelimleri ve sportmenlik davranışlarını ortaya koymaktır. Bu araştırmada nicel araştırma modelinde betimsel model kullanılmıştır. Araştırma evrenini 2019-2020 eğitim öğretim yılı Antalya ili devlet okullarında öğrenim gören 5. 6. 7. ve 8. sınıf 131.729 ortaokul öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırma örneklemini seçebilmek için öncelikle okul sporlarında birçok branşta faaliyet gösteren okullar amaçsal örnekleme yöntemiyle belirlenmiş, 595 ortaokul öğrencisi örneklemi oluşturmuştur. Araştırmanın veri toplama sürecinde öğrencilere Kişisel Bilgi Formu, Yıldız ve Güven'in (2013) Beden Eğitimi Dersi Değer Yönelimi Ölçeği ve Koç'un (2013) Beden Eğitimi Dersi Sportmenlik Davranış Ölçeği (BEDSDÖ) olmak üzere iki ölçek uygulanmıştır. Öğrencilerin beden eğitimi ve spor dersinde kazandığını düşündükleri üç değer dostluk, sorumluluk ve sabırdır. Ortaokul öğrencilerinin değer yönelimleri ve sportmenlik davranışları cinsiyet, sınıf düzeyi, spor yapma ve okul başarısına göre istatistiksel olarak anlamlı farklar göstermektedir. Anahtar Kelimeler: Beden Eğitimi ve Spor, Kök Değerler, Değer Yönelimi, Sportmenlik.
Atılganlık eğitimi programının ergenlik dönemindeki öğrencilerin atılganlık düzeyine etkisi
Bu tezin amacı; atılganlık eğitimi programının öğrencilerin atılganlık seviyelerine etkisini değerlendirmektir. Çalışmamız nicel araştırma yöntemlerinden deneysel yöntemle yapılmıştır. Araştırmaya, 2019-2020 öğretim yılında Ankara ilinde MEB'e bağlı devlet okulunda altıncı sınıfta öğrenim gören 30 öğrenci katılmıştır. Örneklem olarak belirlenen Ankara ilinde MEB'e bağlı devlet okulunda öğrenim gören altıncı sınıf öğrencilerinden 15 kişi deney ve 15 kişi kontrol grubu olmak üzere toplam 30 kişi örneklem grubunu oluşturmaktadır. Araştırmada 5 haftalık atılganlık eğitim programındaki etkinlikler 15 öğrenci olan deney grubuna uygulanıp, uygulanan programın bitiminde tekrar aynı anketin yapılması istenilmiştir. Kontrol grubundaki 15 öğrenciye ise etkinlik uygulanmaksızın 5 hafta sonunda anket yeniden uygulanmıştır. Atılganlık Envanteri, Topukçu (1982) tarafından 8-12 yaş grubundaki öğrencilerin atılganlık düzeylerini belirlemek için geliştirilmiştir. Envanterde öğrenci kendisine uygun olan maddelerin karşı tarafına "Evet", kendisine uygun olmayan maddeler için "Hayır" olarak işaretler. Araştırmada elde edilen veriler üzerinde yapılan istatistiksel işlemler; two independent T-testi, Kruskal Wallis-H testi, ANOVA testi, frekans(f), yüzde (%) dağılımları Mann-whitney U testidir. Sonuç olarak, 5 haftalık atılganlık eğitimi programının ergenlik dönemindeki öğrencilerin atılganlık düzeyine etkisinde istatistiksel olarak anlamlı farklar olduğu görülmektedir. Yapılan bu araştırmada, ortaya çıkan bulgularımız sonucunda; ortaokul öğrencilerinin kendini daha doğru ve net şekilde ifade edebilmeleri için atılganlık beceri eğitiminin verilmesi önerilmiştir. Anahtar Kelimeler: Atılganlık, Atılganlık Eğitimi, Ergenlik Dönemi
Beden eğitimi öğretmenlerinin duygusal zeka ve mesleki tükenmişlik düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi
Bu çalışmanın temel amacı; beden eğitimi öğretmenlerinde duygusal zeka ve mesleki tükenmişlik düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Çalışmaya 123 kadın, 75 erkek; toplam 198 beden eğitimi öğretmeni gönüllü olarak katılmıştır. Araştırmada sosyo-demografik değişkenler ile ilgili bilgiler, araştırmacı tarafından oluşturulan Kişisel Bilgi Formu ile toplanmıştır. Araştırmanın amacına ulaşmak için; Petrides ve Furnham (2000) tarafından geliştirilen, Türkçeye uyarlaması Deniz, Özer ve Işık (2013) tarafından yapılan "Duygusal Zeka Ölçeği Kısa Formu" ile birlikte Pines (2005) tarafından geliştirilen, Türkçeye uyarlaması Tümkaya, Çam ve Çavuşoğlu (2009) tarafından yapılan "Tükenmişlik Ölçeği" kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde verilerin normal dağılım göstermesi doğrultusunda bağımsız gruplar t-testi ile korelasyon ve regresyon analizleri yapılmıştır. Yapılan analizler Microsoft Excel ve SPSS 22 paket programıyla yapılmış ve yapılan tüm değerlendirmelerde istatistiksel anlamlılık düzeyi p<0.05 olarak kabul edilmiştir. Bu araştırmanın sonucunda, duygusal zekâ ile tükenmişlik arasında negatif yönde orta düzeyde istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca tükenmişliğin duygusal zekâ tarafından anlamlı düzeyde yordandığı ve varyansının %35'ini açıkladığı belirlenmiştir.
Spor eğitim modeline dayalı temel tenis eğitiminin 10–11 yaş çocuklarda temel motor ve tenis becerileri ile liderlik özelliği gelişimine etkisi
Araştırma ile spor eğitim modeline dayalı temel tenis eğitiminin 10–11 yaş çocuklarda temel motor ve tenis becerileri ile liderlik özelliği gelişimi üzerine etkisini incelemek amaçlanmıştır. Araştırmada, yarı deneysel araştırma modellerinden öntest–sontest eşitlenmemiş kontrol gruplu desen kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, Antalya il milli eğitim müdürlüğüne bağlı ortaokulda eğitim kademesinde öğrenim görmekte olan 10-11 yaş 25 deney grubu ve 24 kontrol grubu olmak üzere toplam 49 ortaokul 5. Sınıf öğrencilerinden oluşmaktadır. Araştırmaya katılan deney ve kontrol gruplarında birinci hafta ön testler alınmış sonrasında 12 hafta uygulama süreci gerçekleştirildikten on dördüncü hafta son testler alınmıştır. Uygulamada deney grubuna Spor Eğitim Modeli (SEM) ile temel tenis eğitimi uygulanırken kontrol grubuna beden eğitimi derslerinde temel tenis eğitimi uygulaması yapılmıştır. Araştırmada motor performans düzeylerini belirlemek için statik denge (flamingo testi), esneklik (otur uzan testi ), sürat (20 metre testi), çeviklik (T dril testi), koordinasyon (altıgen testi), el kavrama kuvveti (hand grip testi), patlayıcı kuvvet (dikey sıçrama ve durarak uzun atlama testleri) veri toplama araçları, Tenis becerilerinin düzeyini belirmek için Wall Catch Koordinasyon, Revize Dyer Duvar (RDD) testleri veri toplama araçları ve Liderlik becerisi özelliklerini belirlemek için ise Cansoy ve arkadaşlarının geliştirdiği "Liderlik özellikleri Ölçeği" kullanılmıştır. Araştırma da elde edilen veriler SSPS programıyla hesaplandı elde edilen verilerin normal dağılım olduğu görüldü. Çalışma grubunun sosyo-demokrafik özellikleri frekans yüzde dağılımları ile belirlendi. Değişkenlerden arasında farklılık olup olmadığı belirlemek için bağımsız örneklem t testi, eşleştirilmiş örneklem t testi ve one way anova testleri kullanılmıştır. Sonuç olarak, Spor Eğitim Modeline (SEM) dayalı temel tenis eğitimi uygulamalarının 10-11 yaş çocukların motor performans düzeylerini, temel tenis becerisi edinimi ve gelişimi sürecini ve liderlik becerilerinin gelişimini olumlu yönde etkilediği sonucuna ulaşılmıştır. Anahtar Kelimeler: Spor Eğitim Modeli, Temel Tenis Eğitimi, Tenis becerisi, Motor Performans, Liderlik
Spor Bilimleri Fakültesinde öğrenim gören öğrencilerin problem çözme becerilerinin incelenmesi
Bu çalışmanın amacı spor bilimleri fakültesinde öğrenim gören öğrencilerin problem çözme becerilerini ortaya koymaktır. Bu araştırmanın modeli tarama modeli şeklinde gerçekleştirilen betimsel bir çalışmadır. Bu araştırmanın çalışma evrenini Akdeniz Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi 2020-2021 eğitim öğretim yılında öğrenim gören lisans öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini Akdeniz Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesinde öğrenim gören lisans öğrencilerinden Beden Eğitim ve Spor Öğretmenliği, Spor Yöneticiliği, Antrenörlük Eğitimi ve Rekreasyon bölümlerinde okuyan, random yöntemle belirlenen 300 öğrenci oluşturmaktadır. Bu araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından hazırlanan kişisel bilgi formu ve Heppner ve Petersen (1982) tarafından geliştirilen Problem Çözme Becerileri Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada öncelikle verilerin dağılımı incelenmiştir. Çalışma grubundan elde edilen verilerin normal dağılım gösterip göstermediğini test etmek amacıyla Kolmogorov Smirnov testi uygulanmıştır. Kolmogorov smirnov testinin sonucundan verilerin normal dağılmadığı sonucuna varılmıştır. Bu nedenle araştırmada non-parametrik testler kullanılmıştır. Normal dağılım özelliği göstermeyen bir dağılımda iki bağımsız grup ortalamalarını karşılaştırmak amacıyla non-parametrik yöntem olan Mann Whitney U testi kullanılmıştır. Normal dağılım göstermeyen gruplarda üç veya daha fazla sayıda grubun ortalamaları arasındaki farklılığın anlamlılığını test amacıyla kullanılan non-parametrik yöntem olan Kruskal Wallis testi kullanılmıştır. Araştırmada kullanılan Problem Çözme Envanterinin Cronbach's Alpha güvenirlik katsayısı 0,81 olarak hesaplanmıştır. Araştırmanın bulgularından elde edilen sonuçlara göre spor bilimleri fakültesinde öğrenim gören öğrencilerin problem çözme becerileriyle, cinsiyet ve ilgilenilen spor dalı değişkenleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunamamıştır (p>0,05). Problem çözme becerileriyle, yaş, bölüm, spor yılı değişkenleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar meydana gelmiştir. Anahtar kelimeler: Problem, Problem çözme, Problem çözme becerisi.
Psychological skills and its relationship with attributes of athletic motivation among basketball players in the young clubs in Duhok
The aim of this study find out significant differences in the level of psychological skills and motivational traits among basketball players, in terms of: age (14 to18), educational attainment, economic situation. The research aims to identify determine the distinctive psychological skills of basketball players. also to identify the determine the distinctive motivational features of basketball players, as well as Identify the relationship a correlation between psychological skills and motivational attributes of basketball players. The researcher used the descriptive approach for its relevance to the nature of the research. The research sample consists of (45) players basketball in emerging clubs (Dohuk, Zakho, and Sennacherib) in Dohuk. The researcher used the questionnaire skills mental designed by (Stefan Bull, John Albinson, and Christopher Shambrook) (1996) to measure some important mental (psychological) aspects of sports performance, and it includes the following dimensions: (ability to visualize, self-confidence, sports achievement motivation, ability to relax, ability to deal with anxiety, and ability to focus attention). The test includes 24 phrases, and each of the previously explained six dimensions is represented by (4) phrases, the athlete answers the test statements on a six-point scale, it was prepared and Arabized by Muhammad Hassan Allawi. Also the scale designed by Tenko and Richard contains (55) statements that measure (9) characteristics, which are: (responsibility, training attitude, aggression, design, motivation, self-confidence, leadership, hardness, and emotional control). Prepared and Arabized by Muhammad Hassan Allawi. The most important characteristics of sports motivation among basketball players were also identified. The reconnaissance experiment was conducted on Friday 19/3/2023 at eleven o'clock in the indoor basketball hall of the Duhok Sports Club in Dohuk Governorate. Psychological skills and attributes of athletic motivation traits are determined on a sample of (5) basketball players in the young clubs in Duhok, for the purpose of ascertaining the following: (knowing IV the difficulties and problems that the researcher may face, know the time taken, and ensure the efficiency of the resolution). The values were treated statistically by relying on the statistical package (SPSS) to extract (arithmetic mean, standard deviation, coefficient of variation, and simple correlation coefficient of (Pearson), and the researcher concluded that there were similarities according to ( age, economic situation) in the psychological skills and motivational characteristics, which means that there is no significant difference between the average scores of the research sample among the athletes in the youth basketball clubs (Dohuk, Zakho, and Sennacherib) according to their ages and economic situation, Moreover, there were differences in educational attainment between the levels (secondary, Diploma) and in favor of secondary school, and this means that the secondary stage has psychological skills and motivational features among the athletes in the youth basketball clubs (Dohuk, Zakho, and Sennacherib). The results showed also, that the basketball players are distinguished by the following psychological skills: Motive achievement imagines skills psychological among youth basketball players, followed by (ability to visualize), then (self-confidence), then (relaxation skill), then (focusing attention), and finally confronting anxiety, as well as the results showed athletic motivational characteristics of youth basketball players were characterized by the following: (The situation training, responsibility, motivation, aggression, determination, toughness, self-confidence, leadership, and emotional control). Finally, The results showed positive relationships at the level of (0.01) and (0.05) between psychological skills and the dimensions of the mathematical motivational features, except for the skill of the ability to visualize and the ability to focus attention, the results showed that there is a negative relationship between these two skills and the trait of aggression, as the greater the ability of the player to use the skill of visualization and the skill of focusing attention during his performance, this led to his ability to confront and control his emotions and estimate His physical and skillful ability, which reduces the manifestation of aggression, which is a reaction to frustration and unsuccessful performance
Dart sporcularının durumluk ve sürekli kaygı düzeylerinin performansa etkisinin incelenmesi
Bu araştırma kapsamında dart sporcularının durumluk ve sürekli kaygı durumlarının performansa etkisinin araştırılmasıdır. Bu doğrultuda araştırmada katılımcılara, durumluk ve sürekli kaygı puanlarını olduğu gibi tespit etmeye yönelik olarak durumluk kaygı envanteri müsabaka öncesi, sürekli kaygı envanteri müsabaka sonrası uygulanmış ve sezon boyunca elde ettiği dereceler ile karşılaştırılmıştır. Spielberger'in durumluk-sürekli kaygı (STAI) envanteri hakkındaki bilgileri ve sporcuların özlük niteliklerinin belirlenmesi amacıyla kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Araştırma, tarama modeline göre yapılmıştır. "Bir grubun belirli özelliklerini belirlemek için verilerin toplanmasını amaçlayan çalışmalara tarama araştırması" denmektedir (Tanju, Darıca ve Büyüköztürk, 2011). Çalışmanın yöntemi "amacına göre tanımlayıcı, yapılış zamanına göre kesitsel, veri toplama yöntemine göre anket" çalışmasıdır. Araştırmanın sonucunda araştırmaya katılan dart sporcularının durumluk kaygı puan ortalamaları ve sürekli kaygı puan ortalamaları cinsiyet değişkenine göre incelendiğinde, erkek sporcuların kadın sporculara göre durumluk ve sürekli kaygılarına göre daha düşük olduğu, yaşın artmasıyla durumluk kaygı düzeylerinin azalacağı tespit edilmiş ve öneriler sunulmuştur.
Beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin fair play öğretim öz-yeterliklerinin incelenmesi: bir ölçek geliştirme çalışması
Beden eğitimi ve spor dersi, öğrencilerin fiziksel, bilişsel ve duyuşsal gelişimlerine katkı sağlamanın yanı sıra sosyal ve ahlaki gelişime olan desteği ile toplumun bireyden beklediği karakter oluşumunu sağlayabilmekte, böylece eğitimin genel amacını gerçekleştirme eğilimine sahip sayısız fırsat sunmaktadır. Bir müfredat dersinden daha fazlasını ifade eden beden eğitimi ve sporda, bireyin bütünsel gelişim süreci için odak tema olarak belirlenen en önemli unsurlardan biri de "fair play"dir. Bir yaşam ideali olan bu anlayışın öğretim süreci ise hem beden eğitimi ve spor, hem eğitim, hem de toplumsal düzen için önem arz etmektedir. Dolayısıyla bu çalışmada; beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin, fair play öğretim sürecini etkili bir şekilde yürütebilmeye yönelik inançlarını temsil eden fair play öğretim öz-yeterliklerini değerlendirmek amaçlanmıştır. Bu amaç kapsamında bir ölçme aracı geliştirilmiş ve beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin öğretim süreçlerini ilgilendiren mesleki ve ahlaki bazı özellikleri (toplumsal değerler, öğretmen özerkliği, ahlaki kimlik, duygusal emek, duygusal tükenme) ile ilişkileri incelenmiştir. Araştırma, beden eğitimi ve spor öğretmenlerinden oluşan çalışma grubu ile üç aşamada yürütülmüştür. İlk aşamada açımlayıcı faktör analizi (n=348), ikinci aşamada doğrulayıcı faktör analizi (n=203) ve son aşamada fair play öğretim öz-yeterliği ile diğer özelliklerin ilişkileri incelenmiştir. Veri toplama aracı olarak; çalışma kapsamında geliştirilen "Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenlerinin Fair Play Öğretim Öz-Yeterliği Ölçeği"nin yanı sıra, "Ahlaki Kimlik Ölçeği", "Değerler Ölçeği-Toplumsal Değerler alt boyutu", "Öğretmen Özerklik Ölçeği", "Duygusal Emek Ölçeği", "Maslach Tükenmişlik Envanteri-Eğitimci Formu-Duygusal Tükenme alt boyutu" kullanılmıştır. Geçerlik analizleri kapsamında ölçeğin yapısının dört boyut ve 36 maddeden oluştuğu ve toplam varyansın %68.39'unu açıkladığı gözlenmiştir. Maddelerin faktör yüklerinin kriter değerler doğrultusunda kabul edilebilir olduğu görülmüştür (,41 ile ,91 aralığında). Doğrulayıcı faktör analizi sonucunda yapının uyum iyiliği indekslerinin literatür eşliğinde kabul edilebilir olduğu anlaşılmıştır (Birinci düzey DFA-RMSEA=,082; İkinci düzey DFA-RMSEA=,083). Güvenirlik analizleri, madde toplam test korelasyonlarının (,61 ile ,87 aralığında) ve Cronbach alfa değerlerinin (,904 ile ,975 aralığında) eşik değerlerin üzerinde olduğunu göstermiştir. Korelasyon analizi sonucunda beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin fair play öğretim öz-yeterliklerinin araştırmaya dahil edilen diğer özelliklerle ilişkili bir yapıda olduğu görülmüştür. Ayrıca regresyon analizi sonucunda seçilen özelliklerin fair play öğretim öz-yeterliğini yordayan değişkenler olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak fair play öğretim öz-yeterliğini değerlendirebilmek için geliştirilen ölçme aracının geçerli ve güvenilir olduğu kanıtlanmış ve bu yapının öğretim sürecini etkileyen özelliklerle ilişkili olduğu anlaşılmıştır.
Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü bünyesinde bulunan spor salonlarının kullanıcı ihtiyaçlarını karşılama düzeyinin incelenmesi
Bu araştırma Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü bünyesinde bulunan sporsalonlarının kullanıcı ihtiyaçlarını karşılama düzeyinin belirlenmesi amacıylayapılmıştır. Bu amaç doğrultusunda spor salonları kullanıcı profilleri, spor salonukullanıcılarının spor salonundan beklentileri araştırmacı tarafından geliştirilen anketile belirlenmiştir. Ayrıca bir spor salonunda olması gereken fiziksel özellikler ve sporsalonlarının standartlara uygunluk düzeyi hazırlanan form kullanılarak yerindeincelenmiştir. Çözümleme aşamasında puanların ortalamaları ve yüzdelikhesaplamalarında SPSS 12 programı kullanılmıştır.Spor salonu kullanıcılarının profilleri ile ilgili bulgular ışığında; Sporsalonu hizmetlerinin, kullanıcıların büyük bir bölümünün 12-16 yaş arası öğrenci veseyirci olması göz önüne alınarak yürütülmeli, serbest zaman faaliyetlerindebayanların katılımının sağlanması ve Voleybol ve Basketbol branşları haricindekibranşlar ile ilgili çalışmaların yapılması gerektiği ortaya konulmuştur.Spor salonlarının standartları karşılama düzeyine ilişkin yapılan gözlem vegörüşmeler sonucunda elde edilen bulgulara göre literatürdeki standartlaraulaşılamadığı, kullanıcılar verdikleri cevaplar ile iyimserliklerini ön plana çıkarsalarbile özellikle sağlık ve emniyet ile ilgili konularda tüm koşullar kullanıcı görüşlerinebakılmaksızın uygun yönergeler çerçevesinde yerine getirilmesi sonuçlarınaulaşılmıştır.Ülkemizde yapılan spor salonu uygulamalarında, programlama sürecindegerçekçi ve bilimsel olarak kullanıcı görüşleri alınmalı, projelendirmede esneklik,büyüyebilirlik, değişebilirlik gibi kavramlar göz önünde bulundurulmalıdır.
Taktik oyun yaklaşımının tenis öğretimi üzerine etkisi
Bu çalışmanın amacı, Bolu ili Merkez ilçesinde bulunan Beden Eğitimi veSpor Yüksekokulu öğrencileri üzerinde, geleneksel yaklaşım ve taktik oyunyaklaşımı doğrultusunda işlenen tenis dersleri sonunda, deneklerin beceri analizi(forehand, backhand, servis) ve maç analizi değerleri açısından gelişim gösteripgöstermediğini araştırmaktır. Araştırmada, deneysel modellerden kontrol gruplu öntest- son test model kullanılmıştır. Bu amaçla, yüksekokulda tenis dersi alandeneklerden bir gruba (deney grubu) taktik oyun yaklaşımı uygulamaları ilehazırlanan program uygulanırken, diğer gruba (kontrol grubu) geleneksel yaklaşımile hazırlanan program uygulanmıştır. Taktik oyun yaklaşımı ile ders işleyen grup; 4kız 4 erkek olmak üzere toplam 8, geleneksel yaklaşım ile ders işleyen grup ise 3 kızve 5 erkek olmak üzere toplam 8 kişiden oluşmaktadır. Araştırmanın başında vesonunda, beceri ve maç analizleri için, uzman görüşü alınarak araştırmacı tarafındanivhazırlanan gözlem formları kullanılmıştır. Elde edilen verilerin çözümlenmesindebetimsel istatistik, Wilcoxon işaretli sıralar ve Mann Whitney-U testlerikullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre, her iki grup; ön test ve son test değerleriaçısından bakıldığında üç beceride ve maç analizinde kendi içinde gelişmesağlamıştır. Fakat grupların, forehand, backhand, servis beceri analizi erişideğerlerine bakıldığında istatistiksel açıdan anlamlı (p>0,05) bir farkbulunamamıştır. Maç analizi erişi değerlerinde ise, deney grubu lehine istatistikselaçıdan anlamlı (p<0.05) bir fark elde edilmiştir. Araştırmanın sonuçlarına göre, maçperformansını geliştirmek için taktik oyun yaklaşımı, bireysel becerileri geliştirmekve düzeltmek için de geleneksel yaklaşımın uygun olabileceği sonucu çıkartılabilir.Anahtar Kelimeler: Taktik Oyun Yaklaşımı, Geleneksel Yaklaşım, Beceri Analizi,Maç Analizi, Forehand, Backhand, Servis.
İlköğretim Beden Eğitimi dersinde çoklu zekâ kuramı doğrultusunda yapılan etkinliklerin öğrencilerin bilişsel, duyuşsal, ve devinişsel erişi düzeylerine etkisi
Bu çalı manın amacı, geleneksel yöntem ve çoklu zeka uygulamalarıdo rultusunda i lenen Beden E itimi ve Spor derslerinin, ö rencilerin bili sel,duyu sal ve psikomotor geli imlerine olan etkisini ara tırmaktır. Ara tırmada,deneysel modellerden deney kontrol gruplu ön test- son test modelikullanılmı tır. Bu amaçla, Bolu'da bir ilkö retim okulunun 6. sınıfö rencilerinden bir gruba (deney grubu) çoklu zekâ kuramı uygulamaları ilehazırlanan program uygulanırken, di er gruba (kontrol grubu) gelenekselivyöntem ile hazırlanan program uygulanmı tır. Deney grubu; 11 kız ve 22erkek olmak üzere toplam 33, kontrol grubu ise 18 kız ve 15 erkek olmaküzere toplam 33 ki iden olu maktadır. Deney gurubu ya ortalaması 11.96 +0.46, kontrol grubu ya ortalaması ise 12.03 0.52'dir. Her ünite ba ında ve+sonunda bili sel alan ö renmelerini ölçmek amacıyla ara tırmacı tarafındanhazırlanmı ve uzman görü leri alınmı çoktan seçmeli test; psikomotorbecerileri ölçmek için de gözlem formları kullanılmı tır. Duyu sal alandakieri iyi belirlemek amacı ile de Beden E itimi ve Spor Tutum Ölçe ikullanılmı tır. Elde edilen verilerin çözümlenmesinde SPSS 11.0 paketprogramı kullanılarak; betimsel istatistik ve parametrik testlerden olanba ımsız gruplar t testi ve ba ımlı gruplar t testi kullanılmı tır. Kontrol vedeney gruplarının; bili sel, duyu sal ve psikomotor alan eri i düzeylerikar ıla tırıldı ında, her iki ünitede de (cimnastik ve voleybol) bili sel veduyu sal alanda deney grubu lehine istatistiksel açıdan anlamlı (p<0.05) birfark, psikomotor alanda ise bütün becerilerde kontrol grubu lehine istatistikselolarak anlamlı bir fark elde edilmi tir (p<0.05).Anahtar Kelimeler: Çoklu Zekâ Kuramı, Geleneksel Yöntem,Bili sel alan, Psikomotor alan, Duyu sal alan.
Spor bilimleri alanında lisans eğitimi alan öğrencilerin girişimcilik düzeyleri ve istihdam edilebilme algılarının incelenmesi
Bu çalışmanın amacı; Spor Bilimleri alanında lisans eğitimi alan öğrencilerin Girişimcilik düzeyleri ve İstihdam edilebilme algılarının incelenmesidir. Araştırmanın evrenini Doğu Anadolu Bölgesinde Spor Bilimleri alanında lisans eğitimi alan öğrenciler oluşturmuştur. Araştırmanın örneklem grubunu ise, Doğu Anadolu Bölgesinde 4. Sınıfta Spor Bilimleri alanında lisans eğitimi alan 597 öğrenci oluşturmuştur. Katılımcıların demografik özelliklerini tespit etmek için araştırmacılar tarafından oluşturulan kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Katılımcıların istihdam edilebilme durumlarının tespiti için Karlı (2016) tarafından Türkçeye uyarlanan ''İstihdam Edilebilirlik Ölçeği'' girişimcilik durumlarının tespiti için Deveci ve Çepni (2015) tarafından geliştirilen ''Öğretmen Adaylarına Yönelik Girişimcilik Ölçeği'' Kullanılmıştır. Araştırmanın hipotezlerini test etmek amacıyla verilerinin analizinde, aritmetik ortalama, standart sapma, frekans/yüzde, normal dağılım testi, (Kolmogorov-Smirnov test), gibi betimsel istatistiklerin yanında, ikili karşılaştırmalarda t-testi (Mann-Withney U test), çoklu karşılaştırmalarda varyans analizi (Kruskal Wallis-H test) ve korelasyon testi (Spearman Correlation test) yapılmıştır. Varyans analizi testinden sonra anlamlı farklılığın hangi gruplarda olduğunu belirlemek için yapılan ikili karşılaştırmalardan kaynaklanabilecek tip I ve tip II hataları önlemek için bonferroni düzeltme yöntemi kullanılmıştır. Çalışmadan elde edilen verilerin değerlendirilmesi ve tabloların oluşturulması amacıyla SPSS 23 istatiksel paket programı kullanıldı. Sonuç olarak: İstihdam Edilebilirlik Ölçeği ve Öğretmen Adaylarına Yönelik Girişimcilik Ölçeği alt boyutlarında Girişimcilik Dersi Alma Durumu, Ekonomi/Finans Dersi Alma Durumu, Lise Türü, Bölüm ve Üniversite Değişkenlerine göre anlamlı farklılık görülürken, Cinsiyet, Formasyon Alma Durumu değişkenine göre anlamlı farklılık görülmemiştir. Üniversite öğrencilerinin girişimcilik düzeyleri ve istihdam edilebilme algılarında anlamlı fark ve ilişkiler bulunmuştur.
Zihinsel yetersizliği olan bireylerde temel cimnastik eğitiminin öz bakım becerilerine ve bazı motorik özelliklere etkisi
Araştırma, zihinsel yetersizliği olan bireylerde temel cimnastik eğitiminin öz bakım becerilerine ve bazı motorik özelliklere etkisinin incelenmesine odaklanmıştır. Araştırmada, ön test-son test kontrol gruplu deneysel model uygulanmıştır. Araştırmanın evrenini Elazığ Elit Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi'nde eğitim alan 52 zihinsel yetersizliğe sahip katılımcı oluştururken, örneklem grubunu aynı kurumda eğitim alan toplam 12 sedanter katılımcı oluşturmuştur. Deney grubuna 16 hafta boyunca uyarlanmış temel cimnastik eğitimi uygulanmış, kontrol grubu ise sadece testlere dâhil edilmişlerdir. Katılımcıların uygulama öncesi ilk ölçümleri alınmış ve ebeveynleri tarafından "Öz Bakım Becerileri Kaba Değerlendirme Formu" doldurularak öz bakım becerileri durumları tespit edilmiştir. Uygulama sonrası 8 haftalık dinlenmenin ardından, kalıcılık ölçümleri alınarak istatiksel farklılıklar gözlemlenmiştir. Araştırmanın istatiksel analizlerinde SPSS 22.0 paket programından yararlanılmış, Shapiro-Wilk testi ile normallik sınaması yapılan katılımcıların ön test-son test verilerini karşılaştırmak için bağımlı karşılaştırmalarda Wilcoxon Testi, bağımsız karşılaştırmalarda ise Mann Whitney U Testi kullanılmıştır. Sonuç olarak; uygulanan programın deney grubu katılımcılarının demografik değişkenlerini olumlu etkilediği ve uygulama programının sürekliliği olmadığında kazanımlarda gerileme olduğu tespit edilmiştir. Uygulama programının zihinsel yetersizliğe sahip bireylerin motorik özelliklerinin gelişimine katkı sağladığını ve öz bakım becerilerini kendi başına uygulamasında etkili olduğunu söylenebilir.
Bazı bireysel sporlarda görülen yaralanma nedenlerinin incelenmesi
Bu çalışmanın amacı, bazı bireysel sporlarda görülen yaralanma nedenlerinin incelenmesidir. Çalışmada genel tarama yöntemi kullanılmış olup veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından oluşturulan anket formu kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini temas içeren spor branşlarından güreş, karate ve boks temas içermeyen atletizm, badminton ve kayak branşlarında mücadele eden 2000 sporcu oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise belirtilen branşlarda 1030'u erkek, 504'ü kadın olmak üzere toplam 1534 katılımcı oluşturmuştur. Katılımcılardan elde edilen veriler, frekans- yüzde ve ki-kare testi ile değerlendirilmiştir. Araştırmada temas içeren ve temas içermeyen spor branşlarında 948(% 61,80 ) kişinin spora başladıktan sonra yaralanma yaşadığı, 586 (%38,2) kişide ise herhangi bir spor yaralanması yaşamadığı görülmektedir. Temas içeren spor branşlarında boksörlerin %70,9'u, güreşçilerin %74,7'si, karatecilerin % 49,1'i temas içermeyen spor branşlarında ise atletizm sporcularının %57,6'sı, badmintoncuların % 65'i ve kayakçıların %51,3'ü spora başlarken yaralanma yaşamadığı görülmektedir. Araştırmada temas içeren ve temas içermeyen spor branşlarda 76'i antrenör, 426'sı yetersiz ısınma, 215'i antrenman eksikliği, 295'i antrenman şiddeti, 93'ü yetersiz beslenme, 48'i malzeme eksikliği, 59'u psikolojik, 85'i yetersiz dinlenme ve 11'i diğer faktörlerden dolayı spor yaralanması yaşadıkları tespit edilmiştir. Araştırmaya katılan tüm spor branşlarındaki sporcuların yaralanma nedenleri ile kategorileri arasında bir karşılaştırma yapıldığında, büyükler kategorisindeki boksörlerin, güreşçilerin ve kayakçıların antrenman sıklığı ve şiddeti, gençler kategorisindeki karatecilerin ve atletizm sporcularının antrenman eksikliği arasında anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir (p<0.05). Ayrıca tüm spor branşlarındaki sporcuların spora başladıktan sonra yaralanma nedenleri ile eğitim düzeyleri arasında bir karşılaştırma yapıldığında, lise mezunu olan boksörlerin, karatecilerin, atletizm sporcularının ve badmintoncuların spora başladıktan sonra yaralanma nedenleri arasında anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir(p<0.05). Çalışma sonuçlarımız göre, temas içeren ve içermeyen tüm spor branşlarında meydana gelen yaralanmaların cinsiyet, yaş grupları, aktif spor yılı ve eğitim düzeyi gibi nedenlere bağlı olarak değişkenlik gösterebileceği, bununla birlikte antrenörlerin sporculara uyguladığı antrenman programı, sporcularda yaralanmaların en büyük nedeni olarak görülmektedir. Anahtar Kelimeler: Spor, Yaralanma Nedenleri, Bireysel Sporlar, Temas
Adolesan dönemindeki erkek bireylerin bazı fiziksel, fizyolojik ve motorik özelliklerinin incelenmesi
İnsanların, yaşam sürecinin herhangi bir evresinde fiziksel, fizyolojik ve motorsal beceri bakımından ortaya koyacağı performansın makul sınırlar içerisinde olması, sağlığın soyut boyutunun dışındaki uygunluk düzeyinin takip edilmesi bakımından önem arz etmektedir. Bu çalışmada, adolesan dönemi içerisinde 14, 15, 16 ve 17 yaşlarındaki sedanter erkek bireylerin bazı fiziksel, fizyolojik ve motorik özelliklerinin yaşlara göre seyri ve bu özelliklerin birbirleri ile olan ilişkileri incelendi. Deneysel tarama yöntemi kullanılan bu araştırmada çalışma grubu, Elazığ Kaya Karakaya Güzel Sanatlar Lisesinde öğrenim gören, herhangi bir sağlık problemi bulunmayan 85 erkek öğrencinin gönüllülük esasına göre iştiraki ile oluşturuldu. Katılımcıların boy uzunluğu, vücut ağırlığı, bel çevresi, kalça çevresi ölçümlerinin yanında, esneklik, denge, sürat, güç, kuvvet, aerobik kapasite ile istirahat kalp atım sayısı ve kan basınçlarına yönelik ölçümleri yapıldı. Elde edilen verilerin istatistiksel analizinde SPSS 22.0 paket programı kullanılmış olup, çoklu grupların karşılaştırılmasında One Way Anova testi ile Post Hoc testleri dikkate alındı. Verilerin dağılımının normal olup olmama durumuna göre iki değer arasındaki ilişki düzeyi Pearson veya Spearman Rank korelasyon katsayılarına bakılarak değerlendirildi. Yapılan ölçüm ve testler neticesinde gruplar arasında, vücut kitle indeksi (VKİ), bel çevresi, esneklik, mekik hareketi ve kan basınçları bakımından benzerlik görülürken (p>0,05), boy uzunluğu, vücut ağırlığı, kalça çevresi, denge, kuvvet, aerobik ve anaerobik performans ile sürat ve istirahat kalp atım sayısı (İKAS) bakımından farklılıklar tespit edildi (p<0,05). Anlamlı değişimin genellikle 14 yaş grubu ile 17 yaş grubu arasında daha net görüldüğü 14 ve 15 yaş gruplarının ise çoğunlukla benzer özellikler sergilediği, sürat özelliğinin her bir yaş grubunda aerobik performansla anlamlı düzeyde ilişkili olduğu ve bu özelliğin yaşla birlikte daha belirgin bir şekilde geliştiği, istirahat kalp atım sayısının 14 yaşından sonra anlamlı bir şekilde düşerek 15, 16 ve 17 yaş gruplarında benzer bir verimlilik tablosu yakaladığı tespit edildi. Araştırma sonucunda adolesan dönemi farklı yaş gruplarının fiziksel, fizyolojik ve motor gelişim özelliklerindeki anlamlı ve olumlu değişimin bazen bir yıllık bazen de daha uzun bir zaman diliminde gerçekleştiği ve bu özelliklerin birbirleri ile olan anlamlı düzeydeki ilişki boyutlarının da yine yaşa bağlı olarak farklı bir seyir içerisinde olduğu söylenebilir. Anahtar Kelimeler: Adolesan, Sedanter, Motor Gelişim, Fizyolojik Gelişim, Fiziksel Gelişim
Beden eğitimi öğretmenlerinin örgütsel sessizlik düzeylerinin incelenmesi (Van il örneği)
Bu araştırmanın amacı Van ilinde görev yapan beden eğitimi öğretmenlerinin örgütsel sessizlik düzeylerinin incelenmesidir. Araştırmanın evrenini Van ili 2019-2020 eğitim-öğretim yılında farklı eğitim kademelerinde (ortaokul, lise) görev yapan toplam 638 beden eğitimi ve spor öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise, gönüllü katılım esasına göre, 87 kadın ve 157 erkek olmak üzere toplamda 244 beden eğitimi ve spor öğretmeni oluşturmaktadır. Bu araştırmada; Beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin örgütsel sessizlik algı düzeylerini ölçmek için Van Dyne, Ang ve Botero (2003) tarafından geliştirilen ve Ağırbaş (2018) tarafından güvenirliği test edilen 15 ifade ve üç (3) alt boyuttan oluşan ''Örgütsel Sessizlik Ölçeği'' kullanılmıştır. Bu nedenle araştırmanın hipotezlerini test etmek amacıyla ikili karşılaştırmalarda t-testi (Mann- Withney U Test) ilişki testi için ise korelasyon testi (Spearman Correlation Test) kullanılmıştır. Araştırma verilerinin analizinde, IBMSPSS 22.0 paket programından faydalanılmıştır. Görev yapılan eğitim kademesi değişkeni ile beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin örgütsel sessizlik düzeylerine ait, kabul edilen sessizlik ve örgüt yararına sessizlik alt boyutları arasında, anlamlı farklılık saptanamazken, savunma amaçlı sessizlik alt boyutu arasında, istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmıştır. Sonuç olarak beden eğitimi öğretmenlerinin görev yaptığı kademe değişkeni dışında diğer tüm değişkenlere pozitif bir değerlendirme yapılabilir. Beden eğitimi öğretmenleri görev yaptıkları okullarda sessiz kalmayarak kendilerini ifade etmişlerdir. Anahtar Kelimeler: Beden Eğitimi, Spor, Örgüt, Örgütsel Sessizlik, Öğretmen
Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği ve Antrenörlük Bölümü öğrencilerinin yaratıcı kişilik özellikleri ve eğitsel oyun oynatma öz yeterliliklerinin incelenmesi
Araştırma, beden eğitim ve spor öğretmenliği ve antrenörlük bölümü öğrencilerinin yaratıcı kişilik özellikleri ve eğitsel oyun oynatma öz yeterliliklerinin incelenmesine odaklanmıştır. Araştırmanın evrenini Gazi Üniversitesi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara Üniversitesi ve Yıldırım Beyazıt Üniversitesinde öğrenim gören 645 kadın, 1264 erkek toplam 1909 öğrenci oluştururken; örneklem grubunu aynı kurumlarda eğitim gören 426 kadın, 604 erkek olmak üzere toplam 1030 üniversite öğrencisi oluşturmuştur. Araştırma, tarama modelinde tasarlanmıştır. Verilerin toplanmasında "Yaratıcı Kişilik Özellikleri" (Şahin ve Danışman 2017), ve "Eğitsel Oyun Oynatma Öz Yeterlilik" (Altınkök ve Yılmaz 2018) ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 20 paket programı kullanılmıştır. Ölçeğin önce çarpıklık ve basıklık değerleri incelenmiş, normal dağılım gösterdiği tespit edilmiştir. Parametrik testlerden ikili karşılaştırmalar için (İndependent Samples T Testi) ve çoklu karşılaştırmalar için de (One-way Anova) testi yapılıp farklılıkların hangi gruplar arasında olduğunu tespit etmek için de (Tukey Testi) yapılıp, anlamlılık değeri p<.0,05 olarak alınmıştır. Bulgular, araştırmada, katılımcıların yaratıcı kişilik özellikleri ile cinsiyet arasında yapılan analizler sonucunda amaç yönelimlilik ile kendine güven alt boyutu arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık tespit edilmiştir (P<0,05). Bu anlamlı farklılığın amaç yönelimlilik alt boyutunda erkekler lehine olduğu tespit edilmiştir. Kendine güven alt boyutunda ise kadınlar lehine olduğu tespit edilmiştir. Okul değişkenine göre tüm alt boyutlarda anlamlı bir farklılık tespit edilmiştir (P<0,05). Bölümlerine göre amaç yönelimlilik alt boyutu hariç diğer alt boyutlarda anlamlı bir farklılık tespit edilmiştir (P<0,05). Sınıf değişkenine göre incelendiğinde risk alma alt boyutu dışında diğer alt boyutlar arasında anlamlı bir farklılık tespit edilmiştir (P<0,05). Oyun alanına göre, yalnızca risk alma alt boyutunda anlamlı bir farklılık tespit edilmiştir (P<0,05). Oynatılan oyun türü değişkenine göre, risk alma alt boyutunda anlamlı bir farklılık tespit edilirken; diğer alt boyutlar arasında anlamlı bir farklılık tespit edilememiştir (P<0,05). Yine araştırmada, katılımcıların eğitsel oyun oynatma öz yeterlilikleri ile cinsiyet değişkeni arasındaki analizler sonucunda alt boyutlar arasında anlamlı bir farklılık tespit edilmemiştir (P>0,05). Okul değişkenine göre, uygulama alt boyutunda anlamlı bir farklılık tespit edilemezken; planlama ve değerlendirme alt boyutunda anlamlı bir farklılık tespit edilmiştir (P<0,05). Bölüme göre, istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık tespit edilmemiştir (P>0,05). Sınıf değişkenine göre, planlama ve değerlendirme alt boyutunda istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık tespit edilemezken; uygulama alt boyutunda istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık tespit edilmiştir (P<0,05). Oynatılan oyun alanına göre, uygulama ve değerlendirme alt boyutunda anlamlı bir farklılık tespit edilmezken; planlama alt boyutunda istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık tespit edilmiştir (P<0,05). Oyun türüne göre inceleme yapıldığında, tüm alt boyutlarda istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık tespit edilmiştir (P<0,05). Çalışmamızda yaratıcı kişilik özelliği ile eğitsel oyun oynatma öz yeterliliği ölçeği arasındaki ilişki incelenmiştir. Buna göre, yaratıcı kişilik özellikleri ölçeği ile eğitsel oyun oynatma öz yeterlilik ölçeği arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir ilişki bulunamamıştır (r=,012, p>,05). Sonuç olarak; beden eğitimi ve spor öğretmenliği ile antrenörlük eğitimi alan öğrencilerin, yaratıcı kişilik özelliklerinde amaç yönelimlilik, içsel motivasyon, kendine güven ve risk alma yönünden eksiklerinin olduğu saptanmıştır. Eğitsel oyun oynatma öz yeterlilikleri açısından ise planlama, uygulama ve değerlendirme kademelerinde yetersizlik yaşadıkları görülmektedir.
Lise öğrencilerinin okul iklimi algıları ile spora yönelik tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi (Muş ili örneği)
Bu araştırmada; Lise öğrencilerinin okul iklimi algıları ile spora yönelik tutumları arasındaki ilişkiyi belirleyerek, farklı değişkenler açısından incelemek amaçlanmıştır. Araştırmada nicel yaklaşımlardan ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini Muş ilinde Milli Eğitim Bakanlığına bağlı Spor Lisesi, Meslek Lisesi, Sosyal Bilimler Lisesi, Fen Lisesi, İmam Hatip Lisesi, Güzel Sanatlar Lisesi ve Anadolu Lisesinde öğrenim gören öğrenciler oluşturmaktadır. Araştırmada örneklemi ise; bahsedilen evren içerisinden kolayda örnekleme yoluyla seçilen yaşları 14 ile 19 arasında değişen 240' ı kadın ( yaş=16.20±1.27); 472' si erkek ( yaş=16.20±1.26) toplam 712 lise öğrencisi ( yaş=16.14±1.26) oluşturmuştur.Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından oluşturulan "Kişisel Bilgi Formu",Çalık ve Kurt (2010) tarafından geliştirilen "Okul İklimi Algısı Ölçeği"ve Şentürk (2015) tarafından geliştirilen "Spora Yönelik Tutum Ölçeği" kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistikler, bağımsız gruplar t-testi, tek yönlü varyans (ANOVA) ve Pearson korelasyon analizleri kullanılmıştur. Araştırma bulguları incelendiğinde lise öğrencilerinin okul iklimi puanlarının; cinsiyet, sınıf düzeyi, aile gelir, okul sporlarına katılma, haftalık spor sıklığı ve öğrenim görülen lise türüne göre anlamlı farklılık gösterdiği (p<.05); anne ve baba eğitim, lisanslı spor yapma ve ailede lisanslı spor yapma durumlarına göre farklılık göstermediği tespit edilmiştir (p>.05). Spora yönelik tutum puanları açısından sonuçlar incelendiğinde; cinsiyet, lisanslı spor yapma, okul sporlarına katılma, haftalık spor sıklığı ve öğrenim görülen lise türüne göre anlamlı farklılık gösterdiği (p<.05); sınıf düzeyi, aile gelir,anne ve baba eğitimve ailede lisanslı spor yapma durumlarına göre farklılık göstermediği tespit edilmiştir (p>.05). Son olarak; öğrencilerin okul iklimi puanları ile spora yönelik tutum puanları arasında pozitif yönde anlamlı ilişkiler tespit edilmiştir (p<.05). Anahtar Kelimeler: Lise, Öğrenci, Okul İklimi, Spora Yönelik Tutum
Üniversite öğrencilerinin boş zaman tutumları ve sağlıklı yaşam biçimi davranışlarının incelenmesi
Bu çalışma, üniversite öğrencilerinin boş zaman tutumları ve sağlıklı yaşam biçimi davranışlarının incelenmesini amaçlamaktadır. Üniversite öğrencilerinin boş zaman tutumları ile sağlıklı yaşam biçimlerinin bazı değişkenler açısından farklılık gösterip göstermediği incelenmektedir. Araştırmanın evrenini Muş Alparslan Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesinde okuyan 600 öğrenci oluşturmaktadır. Çalışmanın örneklemini ise 289 gönüllü öğrenciden meydana gelmektedir. Katılımcılara Kişisel Bilgi Formu, Boş Zaman Tutumu Ölçeği ve Sağlıklı Yaşam Biçimi Davranışları Ölçeği (SYBD) uygulanmıştır. Ölçekten elde edilen veriler SPSS istatistik paket programı ile değerlendirilmiş ve elde edilen veriler frekans, yüzde, ikili karşılaştırmalarda t testi ve çoklu karşılaştırmalarda ise Anova testi uygulanmıştır. Anlamlılık düzeyi p<0.05 olarak alınmıştır. Araştırmaya katılan öğrencilerin cinsiyetleri açısından ölçek puanları bağımsız örneklem T testi ile karşılaştırılmıştır. Katılımcıların cinsiyetleri ile boş zaman tutumu ve sağlıklı yaşam biçimi davranışları ölçeğinin alt boyutları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılaşma görülmemiştir Araştırmaya katılan 23 yaş ve üzerinde olan öğrencilerin davranışsal ve bilişsel alt boyutlarından ortalama puanlarının diğer yaş gruplarından daha fazla olduğu görülmüştür. Sonuç olarak; Öğrencilerin cinsiyetleri ile boş zaman yönelik tutumları ve sağlıklı yaşam biçimi davranışları arasında bir farklılık meydana gelmediği ve yaşı 24 ve üzerinde olan öğrencilerin küçük yaştaki öğrencilere göre kişiler arası ilişkilerinin daha iyi olduğu, farklı bölümlerde okuyan öğrencilerin boş zamana yönelik tutumlarında ve sağlıklı yaşam biçimi davranışlarında anlamlı görülebilecek bir farklılık olmadığı görülmüştür.Ayrıca boş zaman tutum ölçeği alt boyutları ile sağlıklı yaşam biçimi davranışları alt boyutları arasındaki ilişki bakıldığında ise düşük düzeyde pozitif yönlü ilişki tespit edilmiştir.
Fiziksel aktiviteye katılımlarına göre öğretmenlerin kaynaştırma eğitimine yönelik duygu, tutum ve kaygılarının incelenmesi
Bu çalışmanın amacı, fiziksel aktiviteye katılımlarına göre lise ve ortaokul öğretmenlerinin kaynaştırma eğitimine yönelik duygu, tutum ve kaygılarının incelenmesidir. Çalışmada genel tarama yöntemi kullanılmış olup, veri toplama aracı olarak, araştırmacılar tarafından oluşturulan kişisel bilgi form, orijinali Chrisforlin, Chrisearle, Timloreman ve Umeshsharma (2011) tarafından geliştirilen, Bayar, Özaşkın ve Bardak tarafından Türkçeye uyarlanan Kaynaştırma Eğitimi İle İlgili Duygular, Tutumlar ve Kaygılar Ölçeği (KEİDTKÖ) kullanılmıştır. Çalışmanın evrenini Bingöl ilinde bulunan toplam 77 lise ve ortaokullarında görev yapan öğretmenlerden oluşurken, örneklem grubunu ise 536 öğretmen oluşturmaktadır. Verilerin analizi spss 23 programında yapılmıştır. Araştırmanın hipotezlerini test etmek amacıyla, verilerin analizinde (Mann-Whitney U), çoklu varyans analizi (Kruskal wallis) testi yapıldı. Çalışmadan elde edilen bulgularda katılımcıların yaş, kaynaştırma öğrencisi olma durumu, ailede engelli birey olma ve branş değişkenlerine göre kaynaştırma eğitimine yönelik duygu, tutum ve kaygılar alt boyutlarında anlamlı farklılığa rastlanmamıştır. Katılımcıların cinsiyet değişkeninde göre kaynaştırma eğitimine yönelik duygular ve tutumlar alt boyutunda anlamlı farklılığa rastlanmazken kaygılar alt boyutunda kadınlar lehine anlamlı farklılığa rastlanmıştır. Çalışılan kademe değişkenine göre kaynaştırma eğitimine yönelik duygular ve kaygılar alt boyutunda anlamlı farklılığa rastlanmazken tutumlar alt boyutunda ortaokul öğretmenleri lehine anlamlı farklılığa rastlanmıştır. Katılımcıların düzenli fiziksel aktivite yapma değişkenine göre ise, kaynaştırma eğitimine yönelik tutumlar alt boyutunda anlamlı farklılığa rastlanmazken, duygular ve kaygılar alt boyutunda hayır diyenler lehinde anlamlı farklılığa rastlanmıştır. Katılımcıların meslek yılı değişkenine göre ise, kaynaştırma eğitimine yönelik tutumlar ve kaygılar alt boyutlarında anlamlı farklılığa rastlanmazken, duygular alt boyutunda 6-10 meslek yılı olan katılımcıların 1-5 ve 11 yıl üzerine anlamlı farklılığı tespit edilmiştir. Sonuç olarak, katılımcılar açısından kadınların erkeklerden kaygı düzeylerinin daha fazla olduğu, ortaokul öğretmenlerinin tutum düzeylerinin daha fazla olduğu, düzenli fiziksel aktivite yapmayanların duygu ve kaygı düzeylerinin daha fazla olduğu, 6-10 meslek yılı olanların duygu durumlarının daha yoğun olduğu söylenebilir. Anahtar Kelimeler: Fiziksel aktivite, Kaynaştırma, Kaygı, Tutum, Duygu, Öğretmen
Spor Bilimleri Fakültesinde öğrenim gören hentbolcuların zihinsel dayanıklılık düzeylerinin sorun çözme becerisine etkisi
Bu çalışmanın temel amacı; spor bilimleri fakültesinde öğrenim gören hentbolcuların zihinsel dayanıklılık düzeylerinin sorun çözme becerisine olan etkisinin incelenmesidir. Bu çalışmaya 74 kadın, 159 erkek olmak üzere toplam 233 profesyonel hentbolcu (X yaş = 24.93 ± 3.41) gönüllü olarak katılmıştır. Bu araştırmada, Sporda Zihinsel Dayanıklılık Envanteri, Problem Çözme Envanteri ve araştırmacı tarafından oluşturulan altı sorudan oluşan (cinsiyet, yaş, bölüm, sınıf, yerleşim yeri, spor yaşı) kişisel bilgi formu kulanılmıştır. Verilerin normal dağılımına bağlı olarak, çalışma grubuna ilişkin demografik bilgiler, Mann Whitney-U testi, ANOVA analizi, Kruskal Wallis H testi, Korelasyon analizleri kullanılmıştır. Tüm derecelendirmelerde istatistiksel anlamlılık düzeyi p <0,05 olarak kabul edilmiştir. Verilerin analizi için istatistik programı SPSS 24.0 kullanılmıştır. Çalışmanın sunucunda, hentbolcuların zihinsel dayanıklılık ile problem çözme düzeyi arasında istastiksel olarak orta ve pozitif yönde anlamlı bir farklılık olduğu görülmüştür. Ayrıca yerleşim yeri ve sınıf değişkenlerine göre hentbolcuların mental dayanıklılığında il ve büyükşehir lehine anlamlı farklılık olduğu görülmüştür.
Elit ve elit olmayan güreşçilerin kişilik özelikleri ile problem çözme becerisi arasındaki ilişkinin incelenmesi
Bu çalışmada elit ve elit olmayan güreşçilerin kişilik özellikleri ile problem çözme becerisi arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmaktadır. Çalışmamız 30'u kadın 286'sı erkek olmak üzere 316 gönüllü güreşçiden oluşmaktadır. Çalışmadaki veriler üç farklı ölçme aracından elde edilmiştir. Birinci bölümde araştırmacı tarafından oluşturulan "Kişisel Bilgi Formu" (KBF), ikinci bölümünde John, Donahue ve Kentle (1991) tarafından geliştirilen Türkçe uyarlaması Evinç (2004) tarafından yapılan "Beş Faktör Kişilik Envanteri" (BFKE), üçüncü bölümde Heppner ve Peterson (1982) tarafından geliştirilen, Şahin, Şahin ve Heppner (1993) tarafından Türkçe' ye uyarlanan "Problem Çözme Envanteri"(PÇE) kullanılmıştır. Güreşçilerden elde edilen veriler, İBM SPSS 25.0 paket programı aracılığıyla Pearson korelasyon, bağımsız gruplar t-testi ve tek yönlü varyans analizleri kullanılarak çözümlenmiştir. Elit ve elit olmayan güreşçilerin (BFKÖ)'den aldıkları puanlara göre, cinsiyet ve baba eğitimi değişkenlerinde farklılaşmanın olmadığı (p>.05); yaş, eğitim, spor yılı, milli olma, elit olma, milliliğin alındığı yer, aktif spor yapma, meslek, medeni durum, anne eğitim ve aylık gelir değişkenlerinde ise anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir (p<.05). (PÇE)'den aldıkları puanlara göre, cinsiyet, eğitim, elit olma, anne ve baba eğitim değişkenlerinde farklılaşmanın olmadığı (p>.05); yaş, medeni durum, spor yılı, elit olma, milli olma, aktif spor yapma, milliliğin alındığı yer, meslek ve aylık gelir değişkenlerinde ise anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir (p<.05). Ayrıca güreşçilerin kişilik özellikleri ile problem çözme puanları arasında; elit sporcuların duygusal denge, dışa dönüklük, yumuşak başlılık, deneyime açıklık ve öz disiplin ile kaçıngan yaklaşım, aceleci yaklaşım, düşünen yaklaşım, kendine güvenli yaklaşım, değerlendirici yaklaşım ve planlı yaklaşım alt boyutları arasında negatif yönde; duygusal denge ile düşünen yaklaşım, kaçıngan yaklaşım, aceleci yaklaşım, değerlendirici yaklaşım, kendine güvenli yaklaşım ve planlı yaklaşım alt boyutları arasında pozitif yönde anlamlı ilişkiler tespit edilmiştir (p<.05). Elit olmayan sporcular açısından incelendiğinde ise; duygusal denge, dışa dönüklük, yumuşak başlılık, deneyime açıklık ve öz disiplin ile aceleci yaklaşım, kaçıngan yaklaşım, düşünen yaklaşım, değerlendirici yaklaşım, kendine güvenli yaklaşım ve planlı yaklaşım alt boyutları arasında negatif yönde; duygusal denge ile aceleci yaklaşım, kaçıngan yaklaşım, düşünen yaklaşım, değerlendirici yaklaşım, kendine güvenli yaklaşım ve planlı yaklaşım alt boyutları arasında pozitif yönde anlamlı ilişkiler tespit edilmiştir (p<.05). Sonuç olarak; elit olan ve elit olmayan güreşçilerin kişilik özelliklerinin problem çözme becerisini etkilediği söylenebilir. Anahtar Kelimeler: Spor, Elit Sporcu, Güreş, Kişilik Özellikleri, Problem Çözme Becerisi
Adolesan dönemi farklı yaş gruplarındaki futbolcuların taktiksel beceri düzeylerin incelenmesi
Bu çalışmada farklı yaş kategorilerinde yer alan amatör genç erkek futbolcuların taktiksel beceri düzeyleri oynadıkları mevki ve sahip oldukları bazı demografik özellikler çerçevesinde irdelenmiştir. Araştırmaya Adana ili 2019-2020 futbol sezonu amatör süper ligi U15 (N=152), U17 (N=175) ve U19 (N=150) yaş gruplarında futbol oynayan 477 sporcu gönüllü olarak katılmıştır. Çalışmada veri toplama aracı olarak 22 sorudan oluşan Sporda Taktiksel Beceriler Envanteri ile demografik bilgilere yönelik sorular kullanılmıştır. Taktiksel beceriler ve bu yeteneği oluşturan hücum ve savunma temelli dört alt boyuttan elde edilen değerler bakımından U15 ile U19 grupları arasında güçlü bir benzerlik tespit edilirken (p>0,05), U17 grubunda kısmen de olsa bir düşüsün yaşandığı, buna mukabil U19 grubunun genellikle U17 grubundan daha iyi bir performans sergilediği tespit edilmiştir (p<0,05). Taktiksel beceriler performansında baba eğitim düzeyindeki değişikliğin, anneye göre daha etkili olduğu, okul türünün ise özellikle U17 grubundaki spor lisesi öğrencilerinin lehine farklılık oluşturduğu tespit edilmiştir (p<0,05). Spor yaşının fonksiyonu U15 gurubunda bariz görülürken (p<0,05) bu değişkenin U17 ve U19 yaş gruplarında etkinliğini yitirdiği tespit edilmiştir (p >0,05). Verilerin analizde SPSS 22.0 paket programı kullanılmıştır. Betimsel (yüzde / frekans) istatistiklerin yanında, verilerin homojenliği ve gruplardaki veri sayıları dikkate alınarak parametrik veya non parametrik testlerin yapılmasına karar verilmiştir. Veriler arasındaki ilgileşim pearson testi ile araştırılmış ve istatistiki sonuçlarda anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edilmiştir. Çalışma sonucunda taktiksel beceri performansının yaşla birlikte doğrusal bir şekilde yükselmediği, U17 grubunda belli bir düşüşün yaşandığı ve U19 grubunda da yeterince bir sıçramanın gerçekleşmediği görülmüştür. Çocukluktan ergenliğe doğru aşama aşama güçlenen bilişsel boyut, futbol oyununun doğasına uygun dijital materyalleri de dikkate alarak zihinsel ve uygulamalı antrenmanlar ile beslendiği takdirde, taktiksel beceri yeteneğinin daha uzun bir zaman diliminde ve daha yüksek miktarda gelişim göstereceği düşünülmektedir. Anahtar Kelimeler: Adolesan, Amatör, Futbol, Taktiksel Beceri
Öğrenci kabulü farklı olan lisans programlarındaki öğrencilerin sportmenlik yönelim tutumlarının incelenmesi
Araştırma, öğrenci kabulü farklı olan lisans programlarındaki öğrencilerin sportmenlik yönelim tutumlarını incelemektedir. Araştırma Siirt, Batman ve Dicle Üniversitesinde yer alan öğrenciler evreninden basit tesadüfi yöntemle seçilen 479 öğrenciden oluşmaktadır. Örnekleme alınan öğrencilerin sportmenlik davranışlarının sınıf, cinsiyet, fakülte, anne-baba eğitim durumu ve aile gelir düzeyine göre farklılık gösterip göstermediği belirlenmiştir. Verilerin toplanmasında kişisel bilgilerin yer aldığı demografik form ile Vallerand ve arkadaşları (1997) tarafından geliştirilen ve Türkçe 'ye uyarlaması Balçıkanlı (2010) tarafından yapılan Çok Boyutlu Sportmenlik Yönelimi Ölçeği (MSOS) kullanılmıştır. Verilerin analizinde ve değerlendirilmesinde SSPS paket programı kullanılmıştır. Normallik dağılımına göre t testi, One-Way Anova testi, Tukey testi ve korelasyon yöntemi kullanılmıştır. Analizlerin değerlendirilmesinde p değeri anlamlılık düzeyi olarak p≤.05 olarak kabul edilmiştir. Genel olarak çalışmada elden edilen değerlerin sonuçlarına göre; cinsiyetin sportmenlik yönelimleri alt boyutlarının tamamında kadınlara ait değerlerin erkeklere göre anlamlı derece yüksek olduğu bulunmuştur. Sınıf düzeyi ile sportmenlik arasında anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. 1. sınıfta okuyan katılımcıların ortalama puanlarının 4 sınıfta okuyan daha düşük olduğu tespit edilmiştir. Son olarak Anne ve baba eğitim seviyesi değişkeni ve farklı fakültede okuyan katılımcıların anlamlı bir farklılık göstermediği tespit edilmiştir.
Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü çalışanlarının örgütsel sosyalleşme düzeylerinin incelenmesi (Bingöl ili örneği)
Bu araştırmada Bingöl Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü bünyesinde görev yapan personellerin örgütsel sosyalleşme düzeyleri bazı demografik değişkenlerle birlikte irdelenmiştir. Araştırmaya İl merkezi ve ilçelerde çalışan 450 personel gönüllü olarak iştirak etmiştir. Verilerin toplanmasında demografik özelliklerin belirlenmesine yönelik sorulardan oluşan bilgi formu ile iş doyumu, motivasyon, bağlılık ve kabullenme alt boyutlarından oluşan örgütsel sosyalleşme ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 22.0 paket programı kullanılmıştır. Frekans ve yüzde dağılımları içeren tanımlayıcı istatistiklerin yanında, verilerin çarpıklık ve basıklık değerleri ile gruplardaki veri sayıları dikkate alınarak parametrik veya non-parametrik testlerden ikili karşılaştırmalarda İndependent Sample T, çoklu karşılaştırmalarda ise One Way Anova testleri kullanılmıştır. Verilerin analizinde anlamlılık düzeyi p< 0,05 olarak kabul edilmiştir. Çalışma bulgularında gençlik spor il teşkilatı çalışanlarının örgütsel sosyalleşme düzeyi üzerinde hizmet içi eğitim kursları ve toplam çalışma yılı değişkeninin güçlü etkiler gösterdiği (p<0,05), görev yeri değişkeninin ise çalışanlar üzerinde bütün alt boyutlar dahil herhangi bir farklılığa sebep olmadığı tespit edilmiştir (p>0,05). Örgütsel sosyalleşmenin unsurlarından olan kabullenme boyutunun demografik değişkenlerden en fazla etkilenen alt boyut olduğu görülmüştür. Örgütsel sosyalleşmeyi oluşturan iş doyumu, motivasyon, örgütsel bağlılık ve kabullenme alt boyutlarında doğrusal ve güçlü bir ilgileşimin olduğu tespit edilmiştir. Kurum çalışanlarının hizmet içi kurslara gönderilmesi veya bu oryantasyon sürecini bizzat kurumun kendisinin düzenlemesi, kurum çalışanlarının motivasyonunu artıracağı bu vesile ile diğer alt boyutları olumlu şekilde etkileyeceği, dolayısıyla örgütsel sosyalleşme düzeyini güçlendireceği düşünülmektedir.
COVID-19 salgını sürecinde beden eğitimi ve spor bölümleri öğrencilerinin uzaktan eğitime yönelik tutumlarının incelenmesi Güneydoğu Anadolu bölgesi örneği
Bu çalışmanın amacı; Çin'in Wuhan kentinde ortaya çıkarak, tüm dünyayı etkisi altına alan Covid-19 salgını sürecinde Beden Eğitimi ve Spor Bölümleri öğrencilerinin uzaktan eğitime yönelik tutumlarının incelenmesidir. Araştırmanın evrenini, Güneydoğu Anadolu Bölgesinde bulunan üniversitelerin Beden Eğitimi ve Spor Bölümlerinde lisans düzeyinde aktif olarak öğrenim gören öğrenciler oluşturmaktadır. Örneklem grubunu ise bu bölgede yer alan 357'si Büyükşehirlerdeki üniversiteler, 398'i ise diğer şehirlerdeki üniversitelerin (109'u Diyarbakır, 93'ü Gaziantep, 90'ı Siirt, 76'sı Şanlıurfa, 69'u Şırnak, 92'si Batman, 71'i Kilis, 73'ü Adıyaman ve 82'si Mardin) Beden Eğitimi ve Spor Bölümlerinde aktif olarak öğrenim gören toplamda 755 öğrenci oluşturmaktadır. Katılımcılara araştırmacı tarafından oluşturulan Demografik Bilgi Formu ve Arslan, Bircan ve Eleroğlu (2019) tarafından geliştirilen 5 faktörden oluşan, 21 soruluk beşli likert tipi olan Uzaktan Eğitime Yönelik Tutum Ölçeği (UEYTÖ) uygulanmıştır. Üniversitelerin dersleri genelde online eğitimle yürüttüğü bu süreçte, Beden Eğitimi ve Spor Bölümü öğrencilerinin uzaktan eğitime yönelik tutumları demografik bilgiler ile karşılaştırılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistiksel yöntemleri olarak sayı, yüzde, ortalama, standart sapma uygulanmıştır. Yapılan normallik testine göre normal dağılım göstermeyen verilerin analizinde, iki değişkenin ortalamaları arasındaki farkın anlamlı olup olmadığını incelemek için U-testi, ikiden fazla değişkenin ortalamaları arasındaki farkın anlamlı olup olmadığını incelemek için ise kruskal-wallis testi, çoklu karşılaştırmalarda ise hangi değişkenler arasında anlamlı farklılık olduğunu tespit edebilmek için kruskal-wallis testinden sonra tekrarlı U-testi testi kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 22.0 paket programı kullanılmış olup hata payı 0.05 olarak kabul edilmiştir. Yapılan test sonuçlarına göre cinsiyet, üniversiteler, bölüm, sınıf, lisans öncesi bilgisayar destekli eğitim, şahsi bilgisayar, ders erişimi sağlanan aygıt değişkenlerine göre anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir (p<0,05). Bu çalışma ile genelde sportif aktivite ve antrene durumunda olmaya alışkın Beden Eğitimi ve Spor Bölümü öğrencilerinin bu duruma olan tutumları, akademik spor hizmetlerinin farklı boyutlarda ve ortamlarda sunulmasının ne derece etkili ve faydalı olduğunun ortaya konması beklenmektedir. Anahtar Kelimeler: Beden Eğitimi ve Spor, Covid-19 Pandemi, Uzaktan Eğitim, Tutum
Ortaokulda verilen beden eğitimi derslerinin öğrencilerin sportmenlik davranışı edinmeleri üzerindeki etkileri
Okullarda verilen dersler öğrencilerin teorik bilgiler edinerek, hayatlarının ilerleyen dönemlerinde kullanmalarına neden olmuştur. Eğitim kurumlarında teoriden uygulamaya kadar birçok alanda dersler eğitim müfredatlarında bulunmaktadır. Özellikle ortaokullarda verilmekte olan beden eğitimi dersi öğrencilerin fiziksel ve zihinsel gelişimlerinin yanı sıra sportmenlik davranışlarının da değişmesine neden olmaktadır. Ortaokullarda beden eğitimi dersi görmekte olan öğrencilerin özellikle bu dönemlerinin ergenlik çağı dönemine denk gelmesi, bu dönemlerde oldukça gergin olmaları ve spor alanında fevri yada hırslı davranmaları sportmenlik dışı davranışların ortaya çıkmasına neden olmaktadır. Beden eğitimi dersi alan öğrencilerde özellikle bedensel ve zihinsel olarak rahatlamanın olması, öğrencilerin spor esnasında durgun ve sakin olmalarına neden olur, beden eğitimi derslerinde gerekli etik ve ahlaki ilkelere de değinilmesi öğrencilerin gerekli sportmenlik davranışları edinmelerine neden olmaktadır. Bu çalışma kapsamında ortaokullarda verilen beden eğitimi derslerinin öğrencilerin sportmenlik davranışlarına olan etkileri incelenmiştir. Katılımcılara araştırmacı tarafından oluşturulan Demografik Bilgi Formu ve Koç (2013) tarafından geliştirilen 2 faktörden oluşan, 22 soruluk beşli likert tipi olan Beden Eğitimi Dersi Sportmenlik Davranışı Ölçeği (BEDSDÖ) uygulanmıştır. Yapılan normallik testine göre normal dağılım göstermeyen verilerin analizinde iki değişkenin ortalamaları arasındaki farkın anlamlı olup olmadığını incelemek için U-testi, ikiden fazla değişkenin ortalamaları arasındaki farkın anlamlı olup olmadığını incelemek için Kruskal-Wallis testi, çoklu karşılaştırmalarda ise hangi değişkenler arasında anlamlı farklılık olduğunu tespit edebilmek için Kruskal-Wallis testinden sonra tekrarlı U-testi kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 22.0 paket programı kullanılmış olup hata payı 0.05 olarak kabul edilmiştir. Yapılan test sonuçlarına göre cinsiyet ve sınıf değişkenlerinde anlamlı farklılıklar olduğu saptanmıştır.
Sporcuların bilinçli farkındalık ile zihinsel antrenman beceri ve teknik düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi
Bu araştırmanın amacı; sporcuların bilinçli farkındalık ile zihinsel antrenman beceri ve teknik düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırmaya Güneydoğu Anadolu bölgesinde yer alan üniversitelerin Spor Bilimleri Fakültelerinde öğrenim gören 299'u erkek (%54,6) (Xyaş=21,98±3,42) 249'u kadın (%45,4) (Xyaş=20,63±2,51) olmak üzere toplam 548 öğrenci gönüllü olarak katılmıştır. Araştırma ilişkisel tarama modelinde tasarlanmıştır. Araştırma kapsamında veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından oluşturulan Kişisel Bilgi Formu, Sporda Zihinsel Antrenman Envanteri ve Sporcu Bilinçli Farkındalık Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde ilk olarak normallik varsayımları için çarpıklık basıklık değerlerine bakılmış ve dağılımın normal olduğu tespit edilmiştir. Bu doğrultuda iki bağımsız grup karşılaştırılmasında t-testi, ikiden fazla bağımsız gruplar karşılaştırmasında One Way Anova testi, değişkenler arasındaki ilişkileri belirlemek için pearson korelasyon analizi ve bağımsız değişkenlerin bağımlı değişkeni yordamadaki gücünü belirlemek adına çoklu doğrusal regresyon analizi kullanılmıştır. Araştırma kapsamında elde edilen bulgular incelendiğinde, zihinsel antrenman beceri ve teknik bileşenlerinin bilinçli farkındalık düzeyini anlamlı şekilde yordadığı görülmüştür. Bu bağlamda zihinsel antrenman beceri ve teknik düzeyi arttıkça bilinçli farkındalık düzeyinin de artacağı yönünde bir sonuç elde edilmiştir. Bununla birlikte araştırma kapsamında demografik değişkenler için yapılan analizler incelendiğinde; cinsiyet, spor branşı, sporculuk düzeyi, spor yapma yılı ve mezun olunan lise türü değişkenlerinin gruplar içinde anlamlı farklılık olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak; optimal sportif performans aralığını yakalamak için sporcuların antrenmanlarına bilinçli farkındalık ve zihinsel antrenman beceri ve tekniklerine ilişkin programların dahil edilmesi önerilmektedir.
Sportif uygulamalarda müziğin etkisi ile spora özgü başarı motivasyonu arasındaki ilişkinin incelenmesi
Bu araştırmanın amacı sportif uygulamalarda müziğin, spora özgü başarı motivasyonu üzerindeki etkisinin incelenmesidir. Araştırma grubunu Güneydoğu Anadolu bölgesinde pandemi öncesinde aktif olarak spor yapan 71'i Basketbol, 81'i Futbol, 99'u Hentbol ve 64'ü Voleybol olmak üzere toplamda 315 takım sporcusundan oluşmaktadır. Katılımcılara araştırmacı tarafından hazırlanan demografik bilgi formu, geçerlilik ve güvenirlilik çalışması Karayol ve Turhan (2020) tarafından yapılan "Sportif Uygulamalarda Müziğin Etkisi Ölçeği'' ve Willis (1982) tarafından geliştirilen Türkiye'deki geçerlilik ve güvenilirlik çalışması da Tiryaki ve Gödelek tarafından yapılan (1997) "Spora Özgü Başarı Motivasyonu Ölçeği'' yöneltilmiştir. Verilerin istatistiksel analizi için SPSS 22.0 paket programı kullanılmıştır. Araştırmada istatistiksel anlamlılık düzeyi 0.05 olarak dikkate alınmıştır. Verilerin analizinde ölçeğe ait alt boyut puan dağılımı için çarpıklık ve basıklık değerlerine bakılmış ve dağılımın normal olduğu görülmüştür. Bu bağlamda iki grup karşılaştırmalarında fark olup olmadığını belirlemek amacıyla T-Testi, ikiden fazla gruplar için ise tek yönlü ANOVA testi kullanılmıştır. Ölçek alt boyutları arasındaki ilişkiyi belirlemek için ise Pearson-Korelasyon analizi kullanılmıştır. Sportif uygulamalarda müziğin etkisi ölçeği alt boyutlarında cinsiyet, günlük yaşam ile sportif uygulamalarda dinlediğiniz müzik türü aynı mı?, yaş, spor branşı, spor yılı ve müzik türü değişkenlerine göre anlamlı bir farklılık tespit edilmemişken, sporculuk düzeyi, müzik dinleme sıklığı ve müzik şiddeti değişkenlerine göre anlamlı bir farklılık tespit edilmiştir. Spora özgü başarı motivasyonu ölçeği alt boyutlarında cinsiyet ve spor branşı değişkenlerine göre anlamlı bir farklılık görülmemişken, sporculuk düzeyi, yaş ve spor yılı değişkenlerine göre anlamlı bir farklılık görülmüştür. Sonuç olarak; iki ölçek alt boyutları arasında düşük düzeyde pozitif yönlü ilişki görülmüştür.
Lise düzeyindeki öğrencilerin beden eğitimi dersi tutumları ile beden eğitimi dersi sportmenlik davranışlarının incelenmesi (Elazığ ili örneği)
Bu araştırmanın amacı; Lise düzeyindeki öğrencilerin beden eğitimi dersi tutumları ile beden eğitimi dersi sportmenlik davranışlarının incelenmesidir. Araştırma nitel bir çalışma olup çalışmada betimsel ve ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini, Elazığ ilindeki liseler oluşturmuştur. Araştırmanın örneklemini ise rastgele örnekleme yöntemi kullanılarak çalışmaya gönüllü olarak katılım sağlayan 248'i Fen Lisesi, 245'i Anadolu Lisesi, 183'ü Spor Lisesi, 208'i Güzel Sanatlar Lisesi, 167'si Meslek Lisesi olmak üzere 534 Kadın, 517 Erkek toplam 1051 öğrenci oluşturmuştur. Tez çalışmasında araştırmacı tarafından hazırlanan kişisel bilgi formu, Beden Eğitim Dersi Tutum Ölçeği ve Beden Eğitimi Dersi Sportmenlik ölçeği kullanılmıştır. Yapılan çalışmanın hipotezlerini test etmek amacıyla SPSS 23,0 programı kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde, aritmetik ortalama, standart sapma, N/%, normal dağılım testi (Kolmogorov-Smirnov) gibi betimsel istatistiklerin yanında, ikili karşılaştırmalarda MannWithney U, ikiden fazla karşılaştırmalarda Kruskal Wallis-H ve ölçekler arasındaki ilişki düzeyini ölçmek için korelasyon testi (Spearman Correlation) uygulanmıştır. Anlamlı farklılığın hangi gruplar arasında olduğunu belirlemek için yapılan ikili karşılaştırmalarda LSD testi yapılmıştır. Testlerde anlamlılık derecesi 0,05 olarak dikkate alınmıştır. Tüm bu bulgular ışığında yaptığımız çalışmanın sonucu olarak öğrencilerin cinsiyetlerinin beden eğitimi dersine yönelik tutum ve sportmence davranışlarını etkilediği, öğrencilerde yaş ve sınıf faktörünün beden eğitimi dersine yönelik olumlu davranışlar üzerinde etkili olduğu ve öğrencilerin beden eğitimi dersine yönelik tutumları ile sportmenlik davranışları arasında olumlu ilişkiler olduğu sonuçlarına ulaşılmıştır.