4
Archived Theses
0
DOIs Assigned
0%
DOI Rate
Discipline
Kur'ân'da örnek gösterilen hikâyelerin din kültürü ve ahlak bilgisi eğitim ve öğretimine katkısı
Kur'ân'da peygamberlerin, bazı önemli şahsiyetlerin ve geçmiş kavimlerin yaşadıkları olayların anlatıldığı hikâyeler, diğer adıyla kıssalar, Kur'ân'ın önemli bir bölümünü kapsamaktadır. Bu durum kıssanın, Kur'ân'ın insanı eğitme metotlarından belki de en önemlisi olmasından ve taşımış olduğu amaçların ehemmiyetinden kaynaklanmaktadır. Kur'ân hikâyeleri özellikle din eğitimi açısından oldukça önemli bir konuma sahiptir. Kıssaların ihtiva ettiği mesajlar çocuktan-gencine, gencinden-yaşlısına kadın erkek ayrımı olmaksızın tüm yaş grubundaki insanlar için hayatlarına rehberlik edecek bir özelliğe sahiptir. Çünkü kıssalar genel anlamda bu amaca hizmet etmek için Kur'ân'da anlatılmışlardır. Her biri bir ibret vesikası olan Kur'ân hikâyeleri, özellikle DKAB dersi için çocukların dini açıdan eğitilmesinde, onların belirli ahlaki vasıflarla yetiştirilmesinde önemli bir eğitim materyalidir. Dini açıdan çocukların eğitiminde rol- model olmak, onlara somut örnekler sunmak, onların zihinlerine hitap edecek hikâyeler vasıtası ile konuların sunulması, din eğitimini kolaylaştırıp onun kalitesini artıracağı için dikkat edilmesi gereken önemli bir konudur. İşte bu ve bunun gibi birçok faydayı sağlayan Kur'ân hikâyelerinden istifade etmek DKAB dersinin hedefine ulaşmasını sağlayacak en kestirme yoldur. Bu amaçla çalışmamız, okullardaki DKAB dersini daha renkli hale getirmek, her bir konunun akıllarda kalıcılığını artırmak adına kıssaların sihirli dünyasından en üst seviyede yararlanmanın önemini göstermektir. Bu amaçla İlköğretim ve Ortaöğretim DKAB ders müfredatı bakımından konuların anlatımında ''Hangi konuda hangi Kur'ân hikâyesini anlatabiliriz?'' sorusuna cevap bulmak adına konuların tahlili yapılmıştır. Çünkü her bir Kur'ân hikâyesinde öğrencilere anlatılacak, yararlanılacak bir nokta muhakkak mevcuttur. Bu çalışmanın hedefine ulaşabilmesi için de öğrencilerin gelişim düzeyleri, konuya, kıssa seçimine ve kıssaların öğrencilere sunumuna dikkat çekilmesi hedef edinilmiştir.
Fen öğretiminde web 2.0 uygulamalarının öğrencilerin fen bilimleri dersine ve teknoloji kullanımına yönelik tutumlarına etkisi
Bu çalışmanın amacı; fen bilimleri dersinin teknoloji destekli olarak yürütülmesinin ve gerçekleştirilen Web 2.0 uygulamalarının ortaokul 6. sınıf öğrencilerinin Fene yönelik tutumlarına ve teknolojiye yönelik tutumlarına etkisini ortaya koymaktır. 2017-2018 eğitim öğretim yılının bahar döneminde gerçekleştirilen çalışmada nicel araştırma yöntemlerinden ön test-son test kontrol gruplu yarı deneysel desen kullanılmıştır. Çalışma grubunu, Kars ilinin Merkez ilçesinde yer alan bir yatılı bölge ortaokulunun 6. sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Çalışma grubu oluşturulurken uygun örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Toplam 48 (24 deney, 24 kontrol) öğrencinin katıldığı çalışma, 6. sınıf fen bilimleri dersinin "Işık ve Ses" ünitesi ile "Bitki ve Hayvanlarda Üreme Büyüme ve Gelişme" üniteleri kapsamında gerçekleştirilmiştir. Uygulama, "Işık ve Ses" ünitesi için 3 hafta (12 ders saati), "Bitki ve Hayvanlarda Üreme, Büyüme ve Gelişme" ünitesi için ise 4 hafta (16 ders saati) olmak üzere toplam 7 hafta (28 ders saati) sürmüştür. Veri toplama aracı olarak, araştırmaya katılan öğrencilerin fen bilimleri dersine yönelik tutumlarını belirlemek amacı ile "Fene Yönelik Tutum Ölçeği", teknoloji kullanımına yönelik tutumlarını belirlemek amacıyla "Teknoloji Kullanımına Yönelik Tutum Ölçeği" kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular neticesinde, Web 2.0 uygulamaları ile yürütülen fen öğretiminin öğrencilerin derse ve teknoloji kullanımına yönelik tutumlarını olumlu etkilediği tespit edilmiştir. Araştırma sonuçlarına dayalı olarak ilgili konuda çalışma yapacak araştırmacılara önerilerde bulunulmuştur.
Ortaokul öğrencilerinin doğrusal örüntüleri genellemelerinin incelenmesi
The purpose of the present study was to explore sixth, seventh, and eighth grade students' generalizations of patterns using arithmetical generalization, algebraic generalization, and naïve induction. In addition to studying their generalization process, the study also focuses on how this process of generalization differs according to their grade level. The study employed a qualitative case study design. The data were collected from five sixth grade, four seventh grade, and five eighth grade students during the spring semester of the 2015-2016 academic year. Data were collected through the Pattern Test and individual interviews. The findings revealed the use of four generalization approaches: (i) algebraic generalization strategies only, (ii) a combination of arithmetical generalization and algebraic generalization strategies, (iii) a combination of arithmetical generalization and naïve induction strategies, and (iv) a combination of arithmetical generalization, algebraic generalization, and naïve induction strategies. It was found that the combination of arithmetical generalization and algebraic generalization was the most frequent generalization approach, while the combination of arithmetical generalization, algebraic generalization, and naïve induction was the least frequent ones used by the students in all grade levels in this study. Moreover, the use of algebraic generalization strategies only was observed by the sixth graders only. It was also seen that sixth, seventh, and eighth-grade students used arithmetical generalization strategies in order to find near terms of the pattern. In order to find the far terms or the general term, they either used algebraic generalization strategies or naïve induction strategy.
Akademik becerilerin izlenmesi ve değerlendirilmesi çalışması (ABİDE) 2016 sonuçlarına göre Türkiye'deki 8. sınıf öğrencilerinin fen bilimleri başarısının incelenmesi
The purpose of this study is to investigate the relationship among attitudinal constructs (interest in science lesson and self-efficacy toward science), demographics (school type, mothers' and fathers' level of education), and the 8th grade students' science achievement. To this end, students' science achievement score and student questionnaire through Monitoring and Evaluating Academic Skills Study (ABIDE) 2016 which is carried out by Republic of Turkey Ministry of National Education were used to examine this relationship. Data were received from General Directorate of Measurement, Assessment and Examination Services. The sample of the study is 3888 8th grade students who participated in ABIDE 2016. This study was designed as a correlational research. According to the results of descriptive statistics, it was found that the mean value of students' science achievement scores was in the medium level. The results of the one- way ANOVA revealed that students' science achievement scores significantly differentiated with respect to their school types and mothers' and fathers' level of education. Furthermore, the results of multiple regression analysis showed that students studying at a private secondary school instead of a public secondary school, mothers' and fathers' level of education, interest in science lesson and self-efficacy toward science significantly and positively contributed to the prediction of students' science achievement scores. Additionally, the fathers' level of education appeared as the best predictor of science achievement.