2
Archived Theses
0
DOIs Assigned
0%
DOI Rate
Discipline
1980-1989 yılları arasındaki Talim ve Terbiye Kurulu kararlarının değerlendirilmesi
Bu araştırmanın amacı, TTK'nın 1980-1989 yıllarını kapsayan dönemde aldığı kararların nicel ve nitel incelemesini yapmaktır. Milli Eğitim Bakanlığının uygulamalarına ait belirleyici kararların alındığı, eğitim politikalarının oluşturulduğu kurul olan, Talim ve Terbiye Kurulunun 1980?1989 yılları arasındaki kararları, belgesel tarama tekniği ile ele alıp incelenerek, elde edilen veriler bir sistem içinde bütünleştirilerek, genel bir değerlendirilmesi yapılmıştır. Ayrıca bu amaca bağlı olarak incelenen Talim ve Terbiye Kurulu Kararlarının eğitim uygulamalarına yansımaları da incelenmiştir. Bu genel amaç çerçevesinde aşağıdaki alt problemlerin cevabı aranmıştır. 1. 1980?1989 yılları arasında Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı hangi türde kaç karar almıştır? 2. Bu dönemde alınan kararlar konusu itibariyle dönemin özellikleri ile karşılaştırıldığında hangi kararlar niteliksel yönden ön plana çıkmaktadır? 3. Alınan kararlar genel olarak hangi amaca ve ihtiyaca yönelik olarak hazırlanmış ve nasıl bir dağılım göstermiştir? TTK'nın 1980-1989 yılları arasında alınan kararların büyük çoğunluğunu eğitim programları, yönetmelik ve ders kitaplarıyla ilgili kararların oluşturduğu görülmektedir. 1980- 1989 yılları arasındaki kararların %32'si Eğitim Programları, %28'i Yönetmelik, %28'i Ders Kitabı, %7'si Ders Dağıtım Çizelgesi, %4'ü çeşitli konular, %1'i ise Eğitim Şûralarıyla ilgili düzenlemelerden oluşmaktadır. Kurul kararlarının incelendiği 10 yıllık dönemde; sosyal uyumu pekiştiren, Atatürkçülük ortak paydasında milli birliği ve beraberliği teşvik eden kararların alındığı görülmektedir. Ayrıca bu zaman diliminde üç eğitim şûrası gerçekleştirilmiş olup dönemin eğitim sorunlarıyla ilgili tavsiye kararları alınmıştır.
Polis Akademisi tarihi
Beşeri ve sosyal bir bilim olan tarih, kopuk olmayan zamanın ve mekanın içinde ve üzerinde yaşayan insanları birbirine bağlayan çok önemli bir ilişkiler bütünüdür. Dinamik bir bilim olarak bütün bilimlerin temelini oluşturduğundan dünü aydınlatırken aynı zamanda bugünü de aydınlatır ve gelecek günler için bir fikir verir. Tarih boyunca güvenlik insan için ihtiyaçlar sıralamasında hep ilk sıralarda yer almıştır. Zaman içinde insan kendi güvenliğini sağlamakla beraber toplumun güvenliğini sağlamak için de tedbirler almıştır. Alınan bu tedbirler düzenli bir hale getirilmiş ve bu amaçla teşkilatlar kurulmuştur. Kurulan bu teşkilatlar tarihsel süreç içerisinde gelişim ve değişime uğrayarak bugünkü halini almıştır. İnsanlar için temel bir ihtiyaç olan güvenliğin, toplumlar için de temel bir ihtiyaç olduğu ve karşılanmasının da zorunlu olduğu ortaya çıkıyor. Güvenliğin sağlanamadığı bir toplumda diğer ihtiyaçların da karşılanabilmesi zorlaşmaktadır. İnsanlar birlikte yaşama ve bu yaşantıdaki düzeni sağlama amacıyla kurallar koymuştur. Konulan bu kuralların toplum adına uygulanabilmesi için de güvenlik örgütlenmesinin gerekliliğinin ortaya çıktığı söylenebilir (Aktaş,1995:3). Günümüzde devlet tüzel kişiliği altında örgütlenmiş toplumların güvenlik ihtiyaçlarını karşılamak için güvenlik örgütleri kurmaları zorunlu hale gelmiştir. Emniyet Teşkilatı da bu gelişim sürecinde güvenlik ihtiyacını karşılamak için oluşturulmuş örgütlerin arasında yer almaktadır. Tarihsel süreç içerisinde güvenlik hizmeti daha çok askeri yapılanmalar tarafından karşılanmıştır. Ancak gelişen toplum düzeninde kamu düzenini korumak ve iç güvenliği sağlamak için daha profesyonel bir kuruluşa ihtiyaç duyulmuş ve diğer uluslarda olduğu gibi ülkemizde de "Polis" teşkilatı söz konusu hizmetleri vermek üzere kurulmuştur. Günümüzde polisten istenen vazifenin önemi, ağırlığı ve karışıklığı: Polisin, istenen görevi istendiği şekilde yapabilecek yeterliliğe ulaştırılmasını zorunlu kılmaktadır. Bu yeterliliğe ulaşabilmenin yolu ise eğitimden geçmektedir.11 Eğitim, bireylerin toplumla sağlıklı ve verimli bir şekilde uyum sağlamalarına yardımcı olan bir süreçtir. İnsan niteliğinin ve davranışlarının geliştirilmesi eğitimden geçer. Bugün dünyada pek çok ülkenin zorunlu eğitim sürelerini yukarıya doğru çekmesi ve vatandaşlarına daha uzun süreli nitelikli eğitim vermeye çalışması, eğitime duyulan gereksinimi açıkça göstermektedir (Gökçe, 1997: 7). Güvenlik toplumlar için vazgeçilmez bir gereklilik, bu hizmeti verecek olan kurumların varlığı yadsınamaz bir gerçeklik ve bu kurumların verecekleri hizmeti layıkıyla yerine getirebilmeleri için eğitim bir ön şart olduğundan dolayıdır ki öncelikle polislerin yetiştirilmesi için polis eğitim kurumlarının varlığı bir zorunluluk olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu bağlamda Emniyet Teşkilatı da mensuplarına görev öncesinde mesleki disiplin kazandırmak, görev, yetki ve sorumlulukları doğrultusunda bilgilerini arttırmak ve hizmetin verim ve niteliğini yükseltmek için bir çok eğitim kurumu açmıştır. Bunlar arasında en önemli yere, Emniyet Teşkilatına amir ve yönetici yetiştirme sorumluluğunu almış olan Polis Akademisi sahiptir. Emniyet Teşkilatına amir ve yönetici yetiştirilmesi amacıyla 1937 yılında kurulan Polis Enstitüsü, 1984 yılında çıkarılan Polis Yüksek Öğretim Kanunu ile lisans düzeyinde eğitim, öğretim ve uygulama yapan Polis Akademisi adını almış ve 2001 yılında da 4652 sayılı Polis Yükseköğretim Kanunu ile üniversite statüsüne kavuşturularak bünyesinde Güvenlik Bilimleri Fakültesi, Güvenlik Bilimleri Enstitüsü ve Polis Meslek Yüksekokulları oluşturulmuştur. Kuruluşundan günümüze Emniyet Teşkilatının amir ve üst düzey yönetici ihtiyacını karşılamak üzere kurulan ve Türkiye'nin bu alanda tek kurumu olan Polis Akademisi'nin yapısal, işlevsel ve eğitim yönüyle gelişim ve değişiminin tarihsel süreç içerisinde ele alınmasının önemi yadsınamaz bir gerçektir.