10
Archived Theses
0
DOIs Assigned
0%
DOI Rate
Discipline
Kistik fibrozis ve bronşektazili bireylerde reaksiyon zamanı ve postüral kontrolün değerlendirilmesi
Kistik Fibrozis (KF) ve KF dışı bronşektazili bireylerde reaksiyon zamanının incelendiği çalışma bulunmamaktadır. Bu çalışmada, KF ve KF dışı bronşektazili çocukların reaksiyon zamanı ve postüral kontrolünün değerlendirilmesi ve reaksiyon zamanı ile egzersiz kapasitesi, kas oksijenasyonu ve denge arasındaki ilişkinin araştırılması hedeflendi. Çalışmaya 14 KF ve 17 KF dışı bronşektazi olmak üzere toplam 31 hasta ve 21 sağlıklı birey katıldı. Bireylerin fiziksel ve demografik özellikleri kaydedildi. Solunum fonksiyon testi yapıldı. Denge, fonksiyonel uzanma testi ile, egzersiz kapasitesi artan hızda mekik yürüme testi ile, reaksiyon zamanı ise FitLight Trainer ile değerlendirildi. Egzersiz testi ve reaksiyon zamanı ölçümünden önce ve sonra kalp hızı, solunum frekansı, oksijen satürasyonu, kas oksijenasyonu, nefes darlığı ve yorgunluk algılaması ölçüldü. Grupların fiziksel özellikleri ve solunum fonksiyonları benzerdi (p>0,05). Hasta ve sağlıklı grupta öne denge testi, artan hızda mekik yürüme testi mesafesi, tahmini oksijen tüketimi değerleri, ulaştıkları kalp hızı yüzdeleri ve kas oksijenasyon değişiminde istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu (p<0,05). KF alt grubunda toplam reaksiyon süresi, KF dışı bronşektazi ve sağlıklı grubundan anlamlı olarak daha fazla bulundu (p<0,05). Reaksiyon zamanı, vücut kompozisyonu, denge, egzersiz kapasitesi, kas oksijenasyonu, yorgunluk ve nefes darlığı algılaması ile ilişkili bulundu (p<0,05). Daha yavaş bir reaksiyon zamanı, KF'li hastalarda dikkat fonksiyonlarını ve postüral kontrolün yanıtını etkileyebilir. Reaksiyon süresinin değerlendirilmesi, bronşektazili hastaların performansını artırmayı amaçlayan egzersiz programları için bir girdi sağlayabilir. Anahtar kelimeler: Bronşektazi, egzersiz kapasitesi, reaksiyon zamanı Bu çalışma Hacettepe Üniversitesi Bilimsel Araştırmalar Birimi tarafından desteklenmiştir (H.Ü.B.A.P. TDS-2017-14961).
Kronik kalp yetmezliği olan geriatrik hastalarda fonksiyonel kapasiteyi belirleyen faktörler
Amaç: Kronik kalp yetmezliği olan geriatrik hastalarda fonksiyonel kapasiteyi belirleyen faktörleri incelemektir. Yöntem: Çalışmaya New York Kalp Birliği'nin sınıflamasına göre evre II-III-IV kronik kalp yetmezliği tanısı alan 60 yaş üzeri, 547 olgu alındı. Hastaların fonksiyonel kapasitesi 6 dakika yürüme testi (6DYT) ile, fiziksel aktivite düzeyi Duke Aktivite Statü İndeksi (DASI) ile, yorgunluk ve dispne algısı Modifiye Borg Skalası ile, yaşam kalitesi Minnesota Yaşam Kalitesi Anketi ile, depresyon durumu Geriatrik Depresyon Skalası (GDS) ile değerlendirilmiş veriler kullanıldı. Buna ek olarak kalp yetmezliğine özgü semptom, bulgu ve komorbid faktörler sorgulandı. Bulgular: Çalışmaya alınan olguların 330'u erkek (%60.3), 217'si kadın (%39.7) kronik kalp yetmezliği olan geriatrik hastalardı. Kronik kalp yetmezliği evreleri NYHA sınıflamasına göre 133'ü evre II (%24.3), 355'i evre III (%64.9), 59'u evre IV (%10.8)'ten oluşmaktaydı. 6DYT'inde yürünen mesafe ortalaması erkek olgularda 289.05 ±121.34, kadın olgularda 218.88 ±113.16 idi. Kronik kalp yetmezliği olan geriatrik olguların fonksiyonel kapasitesini belirleyen parametreler incelendiğinde; bu olgularda yaş artışı ile 0.302, cinsiyet ile 0.18, diyabet varlığı ile 0.09, periferik arter hastalığı varlığı ile 0.084, yorgunluk algısındaki yükseklik ile 0.108, ödem şiddetindeki artış ile 0.116 ve yaşam kalitesindeki düşüş ile 0.094 kat fazla yürüme mesafesinde azalma olduğu istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Sonuç: Geriatrik kronik kalp yetmezliği hastalarında değerlendirilen parametreler içerisinde en fazla yaşam kalitesi, yorgunluk, ödem şiddeti, eşlik eden hastalıkların varlığı, cinsiyet ve yaşın fonksiyonel kapasiteyi olumsuz etkilediği gözlenmiştir.
Kronik obstrüktif akciğer hastalığı olan hastalarda senior fitness test ve kısa fiziksel performans bataryası sonuçlarının birbirleriyle karşılaştırılması
Amaç: Kronik Obstrüktif Akciğer Hastalığı (KOAH) tanısı almış hastaların fonksiyonel düzeylerinin belirlenebilmesi için, benzer hasta grubunda sık kullanılan Kısa Fiziksel Performans Bataryası (KFPB) ve Senior Fitness Testlerinin sonuçlarını 6 Dakika Yürüme Testi (6 DYT)'ni standart kabul edip, hastaların fonksiyonel düzeylerini etkileyen parametreler ile (solunum fonksiyonları, solunum kas kuvveti, fiziksel aktivite düzeyi, yorgunluk, sağlıkla ilişkili yaşam kalitesi) yorumlayarak karşılaştırmak ve bu hastalar için en uygun testi belirlemektir. Yöntem: Yaş ortalaması 62.27±5.93 olan, GOLD spirometrik evre sınıflamasına göre evre II-III KOAH tanısı almış, 34 hasta dahil edildi. Hastaların demografik bilgileri ve klinik öyküleri sorgulandı. Egzersiz kapasitesi 6 DYT, KFPB ve Senior Fitness Test ile değerlendirildi. Hastaların fiziksel aktivite düzeyleri Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi (IPAQ) ile, dispne ve efor algıları Modifiye Borg Skalası (MBS) ve Modified Medical Research Council (Modifiye Medikal Araştırma Kurulu Skalası-mMRC) ile, yorgunluk seviyeleri Yorgunluk Şiddet Ölçeği (FSS) ile, solunum fonksiyonları spirometrik ölçümler ile, solunum kas kuvvetleri inspiratuar ve ekspiratuar basınçlar ile, sağlıkla ilgili yaşam kaliteleri (SİYK) Short Form-36 (SF-36) ve Saint George Respiratory Questionnare (SGRQ) ile değerlendirildi. Bulgular: Hastaların 6 DYT mesafesi ortalamaları 333.03±90.61 (m) olduğu belirlendi. KFPB skorları 6 DYT mesafesi ile ilişkili bulundu (r=0.67, p<0.001). Senior Fitness Test'in alt testlerinden '30 sn. otur kalk', 'biceps curl' ve '8 adım atma süresi' testleri 6 DYT mesafesi ile ilişkili olduğu belirlendi (p≤0.01). KFPB ve Senior Fitness Test'inden '30 sn otur kalk' testi hastaların mMRC skorları ile ilişkilidir (p≤0.05). IPAQ skorları ile Senior Fitness Test'in 'biceps curl' test ilişkilidir (r=0.34, (p≤0.05). Hastaların solunum fonksiyon test değerlerinden FVC % değeri ile KFPB skorları ve Senior Fitness Test'in '8 adım atma süresi' (r=-0.36, p≤0.05) ve '30 sn otur kalk sayısı' (r=0.52, (p≤0.05) testlerinin ilişkili olduğu belirlendi. Senior Fitness Test SİYK anketlerinden SF-36 ve SGRQ skorlarıyla ile ilişkilidir (p≤0.05). Sonuç: KFPB ve Senior Fitness Test KOAH hastalarında uygulanabilir ve bu hastalarda fonksiyonel düzeyin değerlendirilmesinde etkindir. Senior Fitness Test KFPB'na göre hastaların klinik özellikleri, fiziksel aktivite düzeyleri, solunum fonksiyonları ve SİYK'nin belirlenmesinde daha iyi sonuç vermektedir. Anahtar Sözcükler: kronik obstrüktif akciğer hastalığı, fonksiyonel düzey, kısa fiziksel performans bataryası, senior fitness test
Kanser kaşeksi tanısı alan hastalarda fonksiyonel kapasiteyi etkileyen faktörler
Amaç: Kanser kaşeksi tanısı alan hastalarda fonksiyonel kapasiteyi etkileyen faktörlerin belirlenmesidir. Yöntem: Çalışmaya, Dokuz Eylül Üniversitesi Tıbbi Onkoloji Polikliniği'ne başvuran, kanser kaşeksi tanısı ile izlenen ve dahil olma / dışlama kriterlerine uyan 31 olgu dahil edildi. Katılımcıların demografik ve klinik bilgileri araştırmacı tarafından kaydedildi. Bireylerin el kavrama kuvvetleri el dinamometresi, omuz fleksiyon ve diz ekstansiyon kuvvetleri hand-held dinamometre ile, solunum kas kuvvetleri Maksimum Eskpiratuar Basınç (MEB) ve Maksimum İnspiratuar Basınç (MİB) ölçümleri ile, aktivite düzeyleri Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi Kısa Formu (UAFF) ile, fiziksel performans düzeyleri Kısa Fiziksel Performans Test Bataryası (KFPB) ile, yorgunluk seviyeleri Kısa Bitkinlik Anketi (KBA) ile ve yaşam kalitesi seviyeleri EORTC-QLQ-C30 ile fonksiyonel kapasiteleri ise 6 Dakika Yürüme Testi (6DYT) ile belirlendi. Bulgular: Fonksiyonel kapasite ile sağ kavrama kuvveti (r:0.37, p:0.045), sağ omuz fleksiyon kuvveti (r:0.39, p:0.033) arasında orta güçte-pozitif; performans durumu (r: 0.77, p<0.001), sağ diz ekstansiyon kuvveti (r:0.58, p:0.001), ekspiratuar kas kuvveti (r:0.71, p<0.001), aktivite düzeyi (r:0.70, p<0.001), fiziksel performans düzeyi (r:0.70, p<0.001), ve yaşam kalitesi (r:0.74 , p<0.001) ile arasında güçlü-pozitif ve yorgunluk düzeyi (r:-0,81, p<0.001) ile arasında çok güçlü-negatif ilişki saptandı . Ancak inspiratuar kas kuvveti ile bir ilişki bulunmadı (p>0.05). Yapılan lineer regresyon analizine göre, ekspiratuar kas kuvveti, günlük yaşam aktivitelerinde yaşanan yorgunluk düzeyi ve global yaşam kalitesi 6 dakika yürüme mesafesinin (6DYM) %81.1 varyansla belirleyicisi olarak tespit edildi. Sonuç: Günlük yaşam aktivitesinde yaşanan yorgunluk düzeylerinde azalma, solunum kas kuvvetinde artış ve genel yaşam kalitesi fonksiyonel kapasiteyi artırabilir.
Sistemik sklerozlu kadın bireylerde 6 dakika yürüme testinin belirleyicileri
Amaç: Bu çalışmanın amacı sistemik sklerozlu kadın bireylerde 6 dakika yürüme testinin belirleyicilerini incelemekti. Yöntem: Bu çalışmaya 18-75 yaşları arasında sistemik sklerozlu 36 kadın birey dahil edildi. Bireylerin demografik özellikleri araştırmacı tarafından sorgulandı. Hastalık şiddetleri, deri kalınlığı ve spirometre sonuçları, dosya kayıtlarından alınan Medsger Sistemik Skleroz Şiddet Skalası (MSS) ve Modifiye Rodnan Deri Skoru (mRSS) verilerinden elde edildi. Disabilite düzeyleri Sağlık Değerlendirme Anketi (HAQ), dispne Modified Medical Research Council (MMRC), yorgunluk Borg Skalası ve Yorgunluk Şiddet Ölçeği (FSS), ağrı, Ağrı düzeyi Visual Analog Skala (VAS) ile belirlendi. Gastrointestinal etkilenimleri Kaliforniya Üniversitesi Skleroderma Klinik Çalışma Konsorsiyumu Gastrointestinal Traktus Sorgulama Ölçeği (UCLA SCTC GIT 2) ile değerlendirildi. Solunum kas kuvveti maksimal inspiratuar (MIP) ve ekspiratuar (MEP) basınç ölçümleri ile belirlendi. Periferal kas kuvveti (diz ekstansiyon ve el kavrama kuvvetleri) hand-held dinamometre ve el dinamometresi ile eklem hareket açıklıkları gonyometre ile belirlendi. Günlük yaşam aktivitesi Milliken Günlük Yaşam Aktivite Ölçeği (Milliken GYA), yaşam kalitesi St. George Solunum Anketi (SGRQ), fiziksel aktivite Uluslararası Fiziksel Aktivite Değerlendirme Anketi (IPAQ) ile sorgulandı. Bireylerin fonksiyonel kapasitenin belirlenmesi ve etki eden faktörlerin incelenmesinde Altı Dakika Yürüme Testi (6DYT) kullanıldı. Bulgular: Bireylerin hastalık şiddetleri, deri kalınlığı ve disabiliteleri hafif düzeyde bulundu. Spirometre sonuçları ile altı dakika yürüme mesafesi (6DYM), el kavrama kuvvetleri ve MEP ile 6DYM arasında ilişki bulunurken (p<0,05), kuadriseps kas kuvveti ve MEP ile ilişki bulunmadı (p>0,05). Bireylerin MSS, mRSS, HAQ, Milliken GYA ve SGRQ skorları ile 6DYM arasında anlamlı bir ilişki bulunurken (p<0,05); UCLA SCTC GIT 2, IPAQ, FSS ve MMRC ile anlamlı bir ilişki bulunmadı (p>0,05). Lineer regresyon analizi sonucuna göre MSS ve Milliken GYA'nin 6DYT'nin bağımsız belirleyicileri olduğu bulundu. Sonuç: Çalışmamıza katılan bireylerde hastalık şiddeti, disabilite düzeyi, deri kalınlığı, pulmoner etkilenim, eklem hareket açıklığı limitasyonları, el kavrama kuvveti, MEP, günlük yaşam aktivitesi ve yaşam kalitesinin 6DYT sonuçlarını etkilediği bulundu. Sklerodermada hastalık şiddeti ve günlük yaşam aktivitesi etkilenimi fonksiyonel kapasite seviyesinin belirleyicileridir. Anahtar Sözcükler: sistemik skleroz, hastalık şiddeti, pulmoner tutulum, günlük yaşam aktivitesi, fonksiyonel kapasite
Astımlı ve sağlıklı çocuklarda fiziksel uygunluk ve fiziksel aktivite parametrelerinin karşılaştırılması
Amaç: Çalışmamızın amacı astımlı ve sağlıklı çocukların fiziksel uygunluk ve fiziksel aktivite parametrelerini belirlemek ve karşılaştırmaktı. Yöntem: Çalışmaya 22 sağlıklı ve 25 astımlı olmak üzere 47 çocuk alındı. Astımlı çocuklarda hastalığa özgü semptomlar ve Astım Kontrol Testi(AKT) değerleri kaydedildi. Akciğer fonksiyonu Solunum Fonksiyon Testi(SFT) ile değerlendirildi. Postür değerlendirmesi için New York Postür Analizi Yöntemi (NYPAY) kullanıldı. Fiziksel uygunluk; Tanita-BC 418 cihazı ile vücut kompozisyonu, Modifiye Shuttle Yürüme Testi(MSYT), mekik testi, şınav testi ve otur-uzan testi parametrelerini içeren Fitnessgram Test Bataryası(FITNESSGRAM®) kullanılarak değerlendirildi. Periferal kas kuvveti(diz ekstansiyon ve el kavrama kuvvetleri) hand-held dinamometre ve el dinamometresi ile ölçüldü. Anaerobik kapasite Wingate Anaerobik Kapasite Testi(WAnT) ve G-Walk akselerometre kullanılarak Dikey Sıçrama Testi(DST) ile ölçüldü. Günlük fiziksel aktivite düzeyleri Bouchard'ın Fiziksel Aktivite Kaydı(BOUCHARD) ile değerlendirildi. Bulgular: Astımlı çocukların sağlıklı çocuklara kıyasla FEV1/FVC oranı(p=0.008), New York Postür Analiz Yöntemi sonuçları(p=0.042), Modifiye Shuttle Yürüme Testi kalp hızı(bitiş ve delta) ve mesafe(metre ve yüzde) değerleri(p=0.001), şınav testi tekrar sayısı(p=0.008), Wingate Anaerobik Kapasite Testi pik güç değerleri(p=0.034) istatistiksel olarak düşük bulundu. İki grup arasında periferal kas kuvveti, vücut kompozisyonu, mekik testi, otur-uzan testi, Dikey Sıçrama Testi, Bouchard'ın Fiziksel Aktivite Kaydı değerleri açısından fark bulunmadı(p>0.05). Sonuç: Astımlı çocukların sağlıklı yaşıtlarına kıyasla solunum fonksiyonları, postürleri, aerobik ve anaerobik kapasiteleri, üst ekstremite kas endurans ve kuvvetleri düşük bulundu. Çocukluk çağı astımında sağlığa bağlı fiziksel uygunluğun etkilenimini aza indirmek için uygun fizyoterapi programlarının düzenlenmesi ve hastaların ileriki yaşlarında ciddi problemlerin oluşmasını engellemek için kapsamlı değerlendirmelerin yapılması önemlidir. Anahtar Sözcükler: Astım, Fiziksel Uygunluk, Fiziksel Aktivite
Kistik fibrozisli ve sağlıklı çocuklarda 6 dakika yürüme testi değişkenleri ve anaerobik kapasitelerin karşılaştırılması
Amaç: Bu çalışmanın amacı, Kistik Fibrozis (KF) hastası çocuklarda 6 Dakika Yürüme Testi (6 DYT) ve yürüme değişkenleri ile fonksiyonel egzersiz kapasitesi, Dikey Sıçrama Testi ve Wingate Anaerobik Kapasite Testi (WAnT) ile anaerobik kapasiteleri belirlemek ve normal gelişim gösteren çocuklar ile karşılaştırmaktı. Yöntem: Çalışmaya 21 KF'li ve 21 sağlıklı birey dahil edildi. Katılımcıların demografik özellikleri ve semptomları kaydedildi. Vücut kompozisyonu Tanita-BC 418 cihazı ile değerlendirildi. Akciğer fonksiyonu Solunum Fonksiyon Testi (SFT) ile ölçüldü. Postür değerlendirmesi için postür analizi formu kullanıldı. Periferal kas kuvveti (diz ekstansiyon ve el kavrama kuvvetleri) hand-held dinamometre ve el dinamometresi ile değerlendirildi. Solunum kas kuvveti (MIP-MEP) elektronik ağız basınç ölçüm cihazı ile ölçüldü. 6 DYT ve 7 metre yürüme testi sırasında G-Walk akselerometre kullanılarak fonsiyonel egzersiz kapasitesi ve yürüyüşün zaman-mesafe parametreleri değerlendirildi. Anaerobik kapasite, WAnT ve G-Walk akselerometre kullanılarak yapılan dikey sıçrama testi ile değerlendirildi. Bulgular: KF'li bireylerde sağlıklı çocuklara kıyasla solunum fonksiyon testi, MIP, 6 dakika yürüme mesafesi, ortalama hız, adım uzunluğu, dikey sıçrama yüksekliği, pik hız, kalkış gücü ve maksimum konsantrik güç değerleri anlamlı olarak düşüktü (p<0.05). Sağlıklı bireylerin toplam postür analizi puanları KF'li bireylere kıyasla anlamlı olarak düşüktü (p<0.05). Yağsız vücut ağırlığı, BKİ, diz ekstansör ve el kavrama kas kuvvetleri ile dikey sıçrama ve WAnT parametreleri arasında iyi düzeyde korelasyon bulundu (p<0.05). WAnT'nden elde edilen parametreler ile dikey sıçrama parametreleri arasında iyi düzeyde korelasyon bulundu (p<0.05). Sonuç: Hastalık şiddeti hafif olan KF'li bireylerde solunum fonksiyonları, postür, anaerobik kapasite ve fonsiyonel egzersiz kapasitesi etkilenmektedir. Çalışmamızda kullanılan dikey sıçrama testi, KF'li çocuklar ile sağlıklı çocukları değerlendirip karşılaştırmada uygulaması kolay ve etkin bir testtir. İlerideki çalışmalar KF hasta grubunda daha fazla sayıda birey değerlendirerek, G-Walk'un geçerlilik ve güvenilirliğini incelemelidir. Anahtar Sözcükler: Kistik Fibrozis, Yürüme Değişkenleri, Anaerobik Kapasite
Hematoloji kliniğinde akut solunum yetmezliği gelişen hastalara uygulanan erken dönem noninvaziv solunum desteğinin etkisi
Amaç: Çalışma; hematoloji kliniğinde akut solunum yetmezliği gelişen hastalara uygulanan erken dönem noninvaziv solunum desteğinin, fizyolojik parametrelere ve mortalite üzerine etkisinin değerlendirilmesi amacıyla gereçekleştirildi. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya hematoloji kliniğinde izlem sırasında akut solunum yetmezliği gelişen hastalar dâhil edildi. Akut solunum yetmezliğinin başladığı gün, hastalar yoğun bakım ünitesine alınmadan solunum fizyoterapisti tarafindan noninvaziv solunum desteği verilmeye başlandı (mod: BIPAP-ST). Hastaların akut solunum yetmezliği parametreleri günlük takip edildi. Yoğun bakım endikasyonu gelişen hastalar yoğun bakım ünitesine yönlendirildi. Bulgular: Çalışmaya 5 kadın, 8 erkek olmak üzere 13 (yaş ort 63,0±.7 yıl) hasta dâhil edildi. Noninvaziv solunum desteğinde başarı sağlanamayan olgularda mortalite oranı daha yüksek bulundu (p=0,02). Olguların; APECHE 2 skorlarına göre beklenen ölüm oranları değerlendirildiğinde beklenen ölüm oranından daha yüksek bir gerçekleşen ölüm oranı görülmedi. Ancak noninvaziv solunum desteğinde başarılı olunan ve olunmayan gruplar incelendiğinde, otolog nakillerde ve kemik iliği nakli yapılmamış olgularda başarı oranının daha yüksek olduğu (otolog nakil %83,33, allojenik nakil %0, kemik iliği nakli yapılmamış olgular %75) görüldü. Sonuç: Hematolojik maligniteli hastalarda akut solunum yetmezliği bir mortalite nedenidir. Erken dönemde solunum yetmezliği belirtileri gözlenirse erken dönemde uygulanan noninvaziv solunum desteğinin sonuçları iyileştirici etkisi vardır. Anahtar kelimeler: noninvaziv ventilasyon, hematolojik maligniteli, akut solunum yetmezliği
Astım hastalarına verilen ev egzersiz programının fonksiyonel kapasite ve yaşam kalitesi üzerine etkileri
Bu çalışmanın amacı, astımlı bireylerde ev egzersiz eğitiminden oluşan rehabilitasyon programının fonksiyonel kapasite ve yaşam kalitesi üzerine etkilerini araştırmaktır. Çalışmaya astım tanısı almış, egzersiz ve kontrol gruplarına ayrılmış toplam 30 birey dahil edilmiştir. Gruplar gönüllülük esasına göre ayrılmış olup, çalışmamız randomize olmayan kontrollü çalışma olarak gerçekleşmiştir. Hastalar ile yapılan ilk görüşmede demografik bilgileri, semptomları ve fiziksel bilgileri kaydedildi. Egzersiz kapasitesi 6 Dakika Yürüme Testi (6DYT) ile, dispne değerlendirmesi Modifiye Medikal Araştırma Kurulu Ölçeği (mMRC) ile, kavrama kuvveti el dinamometresi ile, yaşam kalitesi Astım Yaşam Kalitesi Ölçeği (AQLQ) ile, alt ekstremite kas enduransı 30 saniye Otur- Kalk Testi (30s-CST) ile, kinezyofobi Tampa Kinezyofobi Ölçeği (TKÖ) ile, statik denge Tek Ayak Üstünde Durma (SLST) ve dinamik denge Zamanlı Kalk Yürü Testi (TUG) ile değerlendirildi. Egzersiz grubundaki astımlı bireyler haftada 3 gün, 8 hafta boyunca ev programı ile takipleri yapılmış iken kontrol grubuna egzersiz verilmemiştir. Çalışma sonunda tüm gönüllülerin değerlendirmesi yapılarak ev egzersiz programının bahsedilen parametreler üzerine etkileri incelendi. Çalışma sonunda egzersiz grubunda 6DYM, TUG, 30 saniye otur-kalk testi, el kavrama kuvveti ve AQLQ parametrelerinde kontrol grubuna göre istatiksel olarak anlamlı bir artış bulundu (p<0.05). mMRC dispne puanı egzersiz grubunda düşmüş, kontrol grubunda ise artış gözlemlenmiş olmasına rağmen iki grup arasında anlamlı bir fark yoktu (p>0.05). SLST'de egzersiz ve kontrol grubunda anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0.05). TKÖ'de ise her iki grup puanında azalma olmuş ancak sadece kontrol grubunda bu fark anlamlı bulunmuştur (p<0.05). Çalışmamızda astımlı bireylere uygulanan ev egzersiz programının fonksiyonel kapasite ve yaşam kalitesi üzerinde olumlu etkisi olduğu gösterilmiştir. Bu etkiler astımlı hastaların egzersiz programına yönlendirilmelerinde klinisyenlere tedavi programında katkı sağlayacaktır.
Obez bireylerde aerobik egzersiz programının aerobik kapasite, fiziksel aktivite düzeyi ve yaşam kalitesi üzerine etkisi
Amaç: Çalışmamız obez bireylerde 12 hafta boyunca çevrimiçi olarak uygulanan aerobik egzersiz programının aerobik kapasite, fiziksel aktivite düzeyi ve sağlıkla ilgili yaşam kalitesi üzerine etkisini incelemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Yöntem: Randomize olmayan kontrollü bu çalışma, yaşları 18-65 yıl olan 20 obez olgu üzerinde gerçekleştirilmiştir. İlk görüşme yüz yüze olacak şekilde planlandı. İlk görüşmede kontrol ve müdahale grubundaki tüm gönüllülerin demografik bilgileri alınarak klinik değerlendirme aşamasına geçildi. Egzersiz grubundaki obez bireylere tele rehabilitasyon yoluyla, fizyoterapist yönetiminde haftada 3 gün, günde 30-50 dk submaksimal aerobik egzersiz eğitimi verildi. Egzersiz verilmeyen grupta yer alan obez bireylere egzersiz grubuna yapılan ilk ve son değerlendirmeler yapıldı. Veriler istatistiksel olarak değerlendirildi. Bulgular: Kontrol grubunun vücut ağırlığı ve Vücut kütle İndeksi (VKİ) değerlerinde müdahale öncesi ve sonrası arasında kontrol grubunun lehine istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık vardır (p<0.05). Abdominal bölge deri kıvrım kalınlıkları açısından çalışma ve kontrol grupları arasında kontrol grubu lehine istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur (p<0.05). Esnekliğin göstergesi olan otur uzan testinde ve 6DYM'de çalışma grubu lehine iki grup arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlıdır (p<0.05). Çalışma grubunda yaşam kalitesi alt parametrelerinden ağrı, duygusal reaksiyonlar, fiziksel aktivite ve bölüm 1 toplam puanları açısından müdahale öncesi ve sonrası arasında istatistiksel olarak fark anlamlıdır (p<0.05). Fiziksel aktivite yönünden çalışma grubunun müdahale öncesi ve sonrası değerleri orta şiddette olanların istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık olduğu, toplam puan yönünden ise kontrol grubunun ortalamaları arasındaki farkın anlamlı olduğu ortaya konulmuştur. Sonuç: Obez bireylere tele rehabilitasyon aracılığıyla 12 hafta boyunca, haftada 3 gün , 30-50 dk uygulanan aerobik egzersiz programıyla vücut ağırlığında azalma olmaksızın aerobik kapasitenin göstergesi olan 6DYM artmıştır. Ayrıca uyguladığımız egzersiz programı yaşam kalitesi ve fiziksel aktivite düzeyinde de artışa yol açarak olumlu değişiklikler sağlamıştır. Anahtar Sözcükler: Obezite, Aerobik kapasite, Fiziksel aktivite, Yaşam kalitesi, Aerobik egzersiz, Tele rehabilitasyon